“ അമ്മ മോൾക്ക് പശുവിൻെറ പാൽ തരാട്ടോ… അമ്മേടെ പാൽ മുഴുവൻ അപ്പൂപ്പ കുടിച്ചു വറ്റിച്ചെടീ… “ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കി മുലകളിൽ കൈകളാൽ തെരുപ്പിടിപ്പിച്ച് മോളെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അല്പമൊന്ന് കിടന്നു…
പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം ശേഖരൻ രമണിക്ക് വൈദ്യർ പറഞ്ഞതു പ്രകാരം ആവശ്യമായ പച്ചമരുന്നുകൾ പറിച്ച് കഷായമുണ്ടാക്കി… സ്വാതി അതിനൊക്കെ ഒരു സഹായിയായി കൂട്ട് നിന്നു… തൊടിയിൽ നിന്ന് തുളസിയും വേപ്പിലയും കഷായത്തിന് വേണ്ട മറ്റ് ചേരുവളും പറിച്ചെടുത്ത് അച്ഛൻെറ ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു സ്വാതി ആ കറുത്ത ബ്ലൌസും നേർത്ത മുണ്ടുമല്ലാതെ തോർത്തൊന്നും അവളുടെ ദേഹത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല…
“ അച്ഛാ… ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് പശുവിൻ പാൽ വരുത്തിക്കോ… “ തൻെറ വലതു വശം ചേർന്ന് നടക്കുന്ന ശേഖരൻെറ ഇടതു കയ്യിൽ അവൾ പിടിച്ച് നടന്നു…
“ അതെന്തിനാ മോളേ… “ അവളുടെ അംഗങ്ങളിൽ ശേഖരൻ കണ്ണോടിച്ചു…
“ ഇനി എൻെറ മോൾക്ക് പാലു കൊടുക്കാൻ അച്ഛൻ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ… അതുകൊണ്ടാ… അവൾക്ക് പാൽ കൊടുക്കാതിരിക്കുവാൻ പറ്റില്ലല്ലോ… “ അതു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് അവൾ ചുണ്ടു കടിച്ച് അയാളെ നോക്കി…
“ ശരിയാ മോളേ… നീ പോകുന്നതു വരെ അച്ഛന് വേണം ഈ അകിടുകൾ… “ അവളുടെ ഇടതു അരയിൽ കൈകൾ വച്ച് തന്നോട് ചേർത്ത് നടത്തി അയാൾ…
“ മുലക്കൊതിയൻ… “ അവളയാളുടെ ഇടതു തോളിൽ കടിച്ചു…
“ കുറുമ്പി… നിന്നേ ഞാൻ… “ അവളുടെ ഇടതു പക്കിൽ പിച്ചുമെന്ന് തോന്നിയതു കൊണ്ടാകാം അവളയാളുടെ പിടി വിടുവിച്ച് വീടിൻെറ പിന്നിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി… ഒറ്റമുണ്ടിൽ ആ മുഴുത്ത ചന്തികൾ കുലുങ്ങിയാടുന്നത് നോക്കി ശേഖരനും പുറകേ ഓടി… തൻെറ പ്രായം കുറഞ്ഞു വരുന്നതായി അയാൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു…
രമണിക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്ത ശേഷം സ്വാതി പച്ചമരുന്ന് നൽകി… അതു കുടിച്ച് മുറിയുടെ ഒരു മൂലക്ക് ഇട്ടിരുന്ന കട്ടിലിൽ തലഭാഗത്ത് ഒരു തലയണ വച്ച് അതിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു രമണി… രമണിയുടെ അടുത്തായി സ്വാതിയും… സ്വാതി രമണിയുടെ കൈകൾ അമുക്കി കൊടുത്തു… ശേഖരൻ രമണിയുടെ കാലിനോട് ചേർന്നിരുന്ന് പാദങ്ങൾ മസ്സാജ് ചെയ്തു…
“ മോളേ നിനക്കൊരു തോർത്തെടുത്ത് ഇട്ടൂടായിരുന്നോ… “ അവളുടെ ബ്ലൌസിൽ കാണുന്ന മുലവെട്ടിലേക്ക് നോക്കി രമണി ചോദിച്ചു… അതുകേട്ട് സ്വാതിയൊന്ന് ചൂളി…
“ എന്തിനാ രമണി… ഇതവളുടെ വീടല്ലേ… ഇവിടിപ്പോ ആരു വരാനാണ്… അവൾക്കിഷ്ടമുള്ളതു പോലെ നടക്കട്ടേന്നേ… “ ശേഖരൻ സ്വാതിയെ പിന്തുണച്ചപ്പോൾ അവൾ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി നന്ദിയോടെ ചിരിച്ചു…
“ മരുമോളേ… ഇവൾ ഈ പറയുന്ന പോലെ അത്ര പതിവ്രതയൊന്നുമല്ലട്ടോ… ഈ കിടപ്പിനു മുൻപ് എന്തായിരുന്നു അങ്കം എന്നറിയോ… മോളോട് ഞാൻ പറയട്ടെ രമണി… “ അവളുടെ അനുവാദത്തിനായി അയാൾ നിർത്തി…
“ പിന്നേ… ഒന്ന് പോയേ ശേഖരേട്ടാ… “ രമണിക്ക് നാണം വന്നു…
“ അതെന്താ അച്ഛാ… എന്നോട് പറ… ഞാൻ അന്യയൊന്നുമല്ലല്ലോ… ഞാനാരോടും പറയില്ല… “ സ്വാതി ശേഖരനെ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചു…
“ അയ്യേ… എന്താ ശേഖരേട്ടാ… ഒന്നും പറയണ്ട… “ രമണി ശേഖരൻ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അറിയുന്നത് പോലെ അയാളെ വിലക്കി…
“ ഒന്ന് പോയേടി… പ്രായം ഇത്രയുമായില്ലേ… ഇനി എന്ത് നോക്കാനാണ്… മോൾ കേട്ട് എന്ന് വച്ച് ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കുവാൻ പോകുന്നില്ല… “ അയാൾ സ്വാതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു…
“ മോൾ കേൾക്കണം ട്ടോ… അന്ന് ഞാനീ നാട്ടിൻപുറത്ത് ചിട്ടിക്കമ്പനി നടത്തുകയായിരുന്നു… എല്ലാ വീടുകളിലും കേറി ചിട്ടി തുടങ്ങണമെന്ന് പറയാൻ ഞാൻ പോകുമായിരുന്നു… അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ ഈ വീട്ടിലും വന്നു… ഇവിടെ ആരേം കാണാതായപ്പോൾ ഞാൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു ഇവിടെയാരുമില്ലേന്ന്… അപ്പോഴുണ്ടല്ലോ മോളേ… “ ശേഖരൻ സ്വാതിയോട് ചേർന്നിരുന്ന് വലതു കാതിൽ പറഞ്ഞു… അവൾക്ക് ചെറിയ ഇക്കിളി തോന്നി…
“ ശേഖരേട്ടാ വേണ്ടാട്ടോ… മോള് പൊയ്ക്കോ… “ രമണി കണ്ണു പൊത്തി… സ്വാതി രമണിയുടെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി… അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നാണം വന്ന് നിറഞ്ഞത് കണ്ട് അവൾക്ക് രമണിയോട് വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി… അമ്മ ചെറുപ്പമായത് പോലെ…