വീട് മുഴുവൻ അയാൾ അയാളുടെ ചിലവിൽ തന്നെ ഉണ്ടാക്കും കാശ് ഉള്ളത് പോലെ തന്നാൽ മതി എന്ന്… പ്രദീപിന് ആദ്യം ഒരു ദുരഭിമാനം തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നെ അത് സമ്മതിച്ചു…വല്ല ബാങ്കിലും ലോൺ എടുത്തു മുടിയുന്നതിനു പകരം അത് തന്നെ നല്ലത് എന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി…
അങ്ങനെ വീട് പണി അവിടെ തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു… എല്ലാം ശശി മേസ്തിരി ഏറ്റത്കൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് ഒന്ന് പോയി നോക്കണ്ട ആവിശ്യംപോലും പ്രദീപിന് വന്നിട്ടില്ല. വീടിന്റെ ഫൌണ്ടേഷനിലെ പണിയെല്ലാം മൂന്നു മാസം കൊണ്ടു കഴിഞ്ഞു ഇനി തറ പണി മാത്രമാണ് ബാക്കിയുള്ളത് ഉള്ളത്…
തറയുടെ പണി തുടങ്ങിട്ട് വേണം ബാക്കിയുള്ള പണിയെല്ലാം ചെയ്തു തീർക്കാൻ,അപ്പോളാണ് ഒരു നശിച്ച മഴ തുടങ്ങിയത് ശശി മേസ്തിരി മഴ കഴിഞ്ഞിട്ട് നാളെയോ മറ്റന്നാളോ മതി തറയുടെ പണി എന്ന് തീരുമാനിച്ചു….അവർ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോയി…
പ്രദീപ്പും മകനും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോയ ദിവസം… ഇടുക്കി ടൗൺഷിപ് നിന്നും കെ സ് ർ ടി സി എയർ ബസിൽ ആറു മണിക്കൂർ യാത്രയിൽ അവർ തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തി…
മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് ഇന്റർവ്യു എങ്കിലും ടിക്കറ്റ് അപ്പോൾ അവൈലബിൾ അല്ലാത്തത് കൊണ്ടു അവർക്ക് കുറച്ചു ദിവസം നേരെത്തെ വരേണ്ടി വന്നു… രാവിലെ പുറപ്പെട്ടു അവർ വൈകുന്നേരം നാല് മണിക്കാണ് തിരുവനന്തപുരതെത്തിയത്. സഞ്ചുവും അച്ഛൻ പ്രദീപ്പും ഇന്റർവ്യു ബോർഡിന് അടുത്തുള്ള ഒരു ലോഡ്ജിൽ തന്നെ മുറിയെടുത്തു.
സഞ്ചു :- അമ്മയെ കൂടെ കൂട്ടമായിരുന്നു അച്ഛാ…
പ്രദീപ് :- ഞാൻ കുറെ പറഞ്ഞതല്ലേ നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യാനാ…
സഞ്ചു :- അമ്മ പാവം ഇപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കും…
പാവം സഞ്ജുവും പ്രദീപ്പും….അവർ അറിയുന്നില്ല സാവിത്രി ഇപ്പോൾ ഫൈസലിന്റെ മണവാട്ടിയായി ഇരുവരും സ്വന്തം വീട്ടിലെ ബെഡ്റൂമിൽ ആദ്യരാത്രി ആഘോഷിക്കുന്ന വിവരം… വൈകുന്നേരം രാത്രിയായപ്പോൾ പ്രദീപ് വെറുതെ ടൗണിലൂടെ ഒക്കെ നടന്നു സമയം തള്ളി നീക്കി… സഞ്ചു ഇന്റർവ്യുവിന് വേണ്ടി പഠിത്തതിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു… നകരം ചുറ്റി പ്രദീപ് ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം വാങ്ങി റൂമിൽ തിരിച്ചെത്തി മകനുമൊത്തു ഡിന്നർ കഴിച്ചു കിടക്കാൻ നേരം സാവിത്രിയെ ഒന്ന് വിളിച്ചെങ്കിലും ആരും ഫോൺ എടുത്തിരുന്നില്ല… ബെഡിൽ മലന്നു കിടക്കുന്ന ഫൈസലിന്റെ സുന്നത്തു കുണ്ണയിൽ കയറിയിരുന്നു അടിക്കുന്ന തിരക്കിൽ തൊട്ടടുത്ത സൈലന്റായി കിടന്ന ഫോണിൽ ഭർത്താവിന്റെ പേര് കണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് എടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല… അവൾ പേടിച്ചു നേരെത്തെ കിടന്നുറങ്ങി കാണും എന്ന് പ്രദീപ് കരുതി അയാളും ഉറങ്ങി… പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഉണർന്നിട്ടും സാവിത്രി കാൾ എടുക്കുന്നില്ല ഒടുവിൽ കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞാണ് അവൾ ഒന്ന് എടുക്കുന്നത്….
പ്രദീപൻ :- ആ ഇത് എത്ര നേരമായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു എന്റെ സാവിത്രി… നീയെന്താ ഫോൺ എടുക്കാത്തത്…
സാവിത്രി :- അത് ഞാൻ… ഞാൻ അടുക്കളയിലായിരുന്നു ഏട്ടാ…ഫോൺ അടിച്ചത് കേട്ടില്ല….
പ്രദീപൻ :- ആ…പിന്നെ ഞാനും മോനും വീട്ടിൽ ഇല്ലാതെ നീ പേടിച്ചൊന്നുമില്ലല്ലോ… എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടായോ അവിടെ…
സാവിത്രി :- ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ… നമ്മുടെ ഫൈസൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ രാത്രി മുഴുവൻ വീട്ടിൽ… അതുകൊണ്ട് പേടിയൊന്നും തോന്നിയില്ല…
പ്രദീപൻ :- ആ…അവന്റെ കാര്യം ഞാൻ മറന്നുപോയി… അവൻ തിരിച്ചു വീട്ടിൽ പോയോ അതോ അവിടെയുണ്ടോ?
സാവിത്രി :- ഏയ്യ് അവൻ രാവിലെ തന്നെ പോയി.. നാളെ അവന് ഗിറ്റാർ ക്ലാസ്സ് ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു അങ്ങ് പോയി… തൊട്ടടുത്ത് നഗ്നയായി കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഫൈസലിനെ നോക്കി സാവിത്രി പറഞ്ഞു
പ്രദീപൻ :- ശേ അത് മോശമായിപ്പോയി അവനൊരു ചായ എങ്കിലും ഇട്ട് കൊടുക്കണ്ടേ…
സാവിത്രി :- ഓ അതൊക്കെ ഞാൻ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഇട്ട് കൊടുത്തോളം ചേട്ടൻ പോയിട്ടു എന്തായി പോയ കാര്യം നടന്നോ ? നമ്മുടെ മകൻ എവിടെ അവന് സുഖമാണോ?
പ്രദീപൻ :- ആടി, ഇവിടെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ഞങ്ങൾ മറ്റന്നാൾ അങ്ങ് എത്തും നീ വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ…വെക്കട്ടെ ഞാൻ.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്ക്