കൊഴുത്ത ചൂടു ശുക്ലം വായില് നിറഞ്ഞപ്പോള് സീതയ്ക്ക് ചെറുതായി ഒരു ഓക്കാനം വന്നു.. പക്ഷെ അവളതു നിയന്ത്രിച്ചു… ഉപ്പുകലര്ന്ന ഏതോ ഒരു രുചി.. മണവും.. അത് കുടിച്ചിറക്കാന് അവള്ക്ക് തോന്നിയില്ല… അവളതു വായതുറന്നു പുറത്തേക്ക് ഒഴുക്കിവിട്ടു.. അതവളുടെ താടിയില് കൂടി ഒഴുകി മാറിലേക്ക് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു…
ഹരിയുടെ കൈചലനം നിലച്ചപ്പോള് സീത മുമ്പോട്ടാഞ്ഞ് അവന്റെ സാമാനം വീണ്ടും വായിലിട്ടു ചപ്പി… നാളിയില് ബാക്കിയായ ശുക്ലതുള്ളികള് അവള് വലിച്ചെടുത്തപ്പോള് ഹരി സുഖത്തിന്റെ സ്വര്ഗം കണ്ടു.. അവന് പതിയെ സോഫയിലേക്ക് താണിരുന്നു… സീത ചുണ്ടില് പറ്റിയ ശുക്ലം കൈകൊണ്ടു തുടച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ട് അവന്റെ കാല്ക്കലായി സോഫയില് ചാരിയിരുന്നു…
കിതപ്പുമാറുവോളം രണ്ടാളും അവിടെനിന്നും അനങ്ങിയില്ല…
…………………………………….
വിനോദ് അപ്പോള് അലക്ഷ്യമായി വണ്ടിയോടിക്കുകയായിരുന്നു… ആദ്യം സൈറ്റില് കൂടിയൊന്നു കറങ്ങി.. പിന്നെ സിറ്റിയില് ഉള്ള ഓഫീസ്സിലെക്ക് വണ്ടിവിട്ടു… വെറുതെ കറങ്ങുകയായിരുന്നു..
വീട്ടിലിപ്പോ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കുമോ എന്തോ? അവള് വല്ലതും കഴിക്കാന് ഉണ്ടാക്കിക്കാണ്മോ? അതിനു ചെക്കന് സമ്മതിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല… ഹും… വിനോദ് ചിന്തിച്ചു… അടുക്കളസ്ലാബില് കൈ കുത്തി കുനിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന സീതയും, പിന്നില്നിന്നും അവളേ ഡോഗീ സ്റ്റൈലില് കളിക്കുന്ന ഹരിയുടെയും ചിത്രം അവന്റെ മനസ്സില് തെളിഞ്ഞു വന്നു..
എവിടെവെച്ചാവും അവരുടെ കളി? വിനോദ് ചിന്തിച്ചു.. അടുക്കള? അതോ അവന് സീതയെ ഡൈനിംഗ് ടേബിളില് കിടത്തിക്കളിക്കുമോ?.. അതോ സീകരണമുറിയിലെ സോഫാ?…
വീട്ടിലെ ഓരോ സ്ഥലങ്ങളിലും വെച്ച് പല പോസിഷനുകളില് സീഹയെ കളിച്ചു വശം കെടുത്തുന്ന ഹരിയുടെ രൂപം അവന് ഇമാജിന് ചെയ്തു നോക്കി… ആഹാ… എന്താ ഒരു സുഖം…
ചെറുതായി വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. എങ്കില് പിന്നെ ബ്രേക് ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി ഒരു ചെറിയ വെജിറ്റെറിയന് ഹോട്ടല് നോക്കി വണ്ടിയൊതുക്കി… അപ്പോഴാണ് ഫോണ് ബെല്ലടിച്ചത്.. പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പര് ആയിരുന്നു… ആരാണോ എന്തോ ഈ ഞായറാഴ്ച ശല്ല്യം ചെയ്യുന്നത്…
“ഹൈ വിനോദ്… ഞാനാണ് അമന്.. തിരക്കിലാണോ??” പരിചിതമായ, വളരെ പ്ലസന്റ്റ് ആയ ശബ്ദം..
അമനാണ്… ജിം എക്വിപ്മെന്റ് സ് വില്ക്കുന്ന പഞ്ചാബി… കൊച്ചിയില് വളര്ന്ന, മലയാളം പച്ചവെള്ളം പോലെ പറയുന്ന, ആറടിപ്പൊക്കവും, ഒത്ത വണ്ണവും ഉള്ള, സുമുഖനും, സുന്ദരനും, കോടീശ്വരനും, അവിവാഹിതനുമായ ജിമ്മന്… ഇവനായിരുന്നു സീതയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള തന്റെ ആദ്യ ചോയിസ്.. പക്ഷെ സീത ഇത്രയും വലുതൊന്നും താങ്ങില്ലെന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് കൂടുതല് ചിന്തിക്കാതിരുന്നത്…
“ങ്ഹാ ഭായ്.. എന്തുണ്ട്?…”
“ഫൈന്… എറണാകുളം, ട്രിവാന്ഡ്രം രണ്ടു ഹെല്ത്ത് ക്ലബ്ബിനും റിനോവേഷന് വര്ക്ക് ഓര്ഡറായി.. അടുത്തമാസം തീര്ക്കും.. അതൊന്നു പറയാനായി വിളിച്ചതാണ്… എവിടെയാണിപ്പോള്??”
“മംഗലാപുരം… അമനോ??…”
“മാല്ഡീവ്സിലാണ്…. ഒരു ചെറിയ കറക്കം….”
“ഓ.. ഒറ്റയ്ക്കാണോ? അതോ…..”
“ഹി.. ഹി…. ഒരു ഫ്രണ്ട് കൂടെയുണ്ട്…. ലേശം ചുറ്റിക്കളിയാ… ഹ… ഹ….”
“ഓഹോ… നടക്കട്ടേ നടക്കട്ടേ… അപ്പൊ എറണാകുളം വരുമ്പോള് കാണാം…
ഫെലിക്സ് സാറിനെ വിളിച്ച് ഒരു താങ്ക്സ് പറയാന് മറക്കേണ്ട കേട്ടോ?….”
“ഷുവര്… പിന്നെ നേരില് ഒന്ന് കാണണം കേട്ടോ… വിനോദാണ് എന്നേ ഗ്രൂപ്പില് ഇന്ട്രോഡ്യൂസ് ചെയ്തത്… ഐ വാണ്ട് ടു ഗിവ് യൂ എ സ്മോള് ട്രീറ്റ്….”
“ഏയ്… അതൊന്നും വേണ്ട.. നിങ്ങളുടെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് മാത്രം മതി….”
“ഓക്കെ.. എങ്കില് വീ വില് മീറ്റ് ഫോര് എ ഡ്രിങ്ക് സംടൈം…”
“ഒക്കെ…..”
വിനോദ് ഫോണ് വെച്ചു… മനസ്സില് മുഴുവന് വീട്ടില് നടക്കുന്ന കളി ആയിരുന്നു… ഇപ്പൊ ഒരു റൌണ്ട് കഴിഞ്ഞു കാണുമോ എന്തോ?.. എന്ത് ചെയ്യണം? വിളിക്കണോ? അതോ……
അല്ലെങ്കില് വേണ്ട.. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞിട്ട് വിളിക്കാം… വിനോദ് ഹോട്ടലിലേക്ക് നടന്നു..