ഊര്മ്മിളയുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണുനീര്ച്ചാലുകള് ഒഴുകി.
“അതവര് ദുഷ്ടമനുഷ്യര് ആയത് കൊണ്ടൊന്നുമല്ല…”
കണ്ണുകള് തുടച്ച് ഊര്മ്മിള തുടര്ന്നു.
“എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടാ…എന്തായാലും സര്ജറി നടന്നു…യൂട്രസ് റിമൂവ് ചെയ്തു… ഹെവി ബ്ലീഡിങ്ങ് പിന്നെ ഉണ്ടായില്ല… എന്നാലും എന്നും …പ്രത്യേകിച്ച് കിടക്കുമ്പോള് എന്നും ഒരുപാട് കൊതിയോടെ ആഗ്രഹിക്കും …. ഒരു മകള് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില് എന്ന്…!”
സാവിത്രി ഊര്മ്മിളയുടെ തോളില് അമര്ത്തി.
“അതുകൊണ്ട് മോന് ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടുകാണാന് ഞാന് ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചു…എനിക്കറിയാം ഒരുപാട് പെണ്കുട്ടികള് അവനെ കിട്ടാന് കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്…എന്നെ വരെ സമീപിച്ചിട്ടുണ്ട് അവന് വേണ്ടി … പക്ഷെ…”
ഊര്മ്മിള അകത്ത് ബെഡ്ഡില് അപ്പോഴും കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന ഗായത്രിയെ വാതിലിലൂടെ നോക്കി.
“….പക്ഷെ മോന് എല്ലാവരില് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി എനിക്ക് പിടിതരാതെ നടന്നപ്പോള് എന്തോ മനസ്സ് കത്തുവാരുന്നു എന്റെ….”
ഊര്മ്മിള ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു.
“എന്നാല്…”
മുറിയുടെ പുറത്ത് നിന്ന് ഗായത്രി കിടക്കുന്നത് വീണ്ടും നോക്കി ഊര്മ്മിള തുടര്ന്നു.
“എന്നാല് അവന് ഗായത്രിയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്, എനിക്കറിയില്ല സാവിത്രീ, എനിക്ക് ഫീല് ചെയ്ത ആ ത്രില്! ഞാന് മോളെക്കണ്ടപ്പോഴോ? ഞാന് മനസ്സില് താലോലിച്ച ഓമനക്കുഞ്ഞിന്റെ അതേ മുഖം, അത്രയും ജ്വലിക്കുന്ന സൌന്ദര്യം… മോളെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോള് ഞാന് നേര് പറഞ്ഞാല് വല്ലാതെ അങ്ങ് സ്റ്റണ്ഡ് ആയി… സ്വപ്നമാണോ എന്ന് പോലും സംശയിച്ചു….”
സാവിത്രി അവരുടെ വാക്കുകള് അതിരില്ലാത്ത അദ്ഭുതത്തോടെ കേട്ടു.
“….ഞാനവളെ എന്റെ സ്വന്തം വയറ്റില് പിറന്ന മകളായി എടുത്ത് കഴിഞ്ഞു…അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്, കൊല്ലുന്ന ഇഷ്ടമാണ് എനിക്ക് മോളോട്….”
ഊര്മ്മിള വീണ്ടും നിശ്വസിച്ചു.
“മോളെ കണ്ട് കഴിഞ്ഞ് എന്റെ വേള്ഡ് മൊത്തം മാറി…ഐ വാസ് യങ്ങ് എഗൈന്…എന്റെ നടപ്പിലും നോട്ടത്തില്പ്പോലും സ്ട്രേഞ്ച് ആയ ഒരു മാറ്റം ഞാന് അറിഞ്ഞു…മോന്റെ പപ്പ പോലും പറഞ്ഞു അത് …. ചുറ്റും എല്ലാടവും വേറെ നിറം … എവിടെയും ഒരു ഗസല് മ്യൂസിക് ഒക്കെ കേള്ക്കുന്നത് പോലെ…കേട്ടിട്ടില്ലേ ജഗജിത് സിങ്ങിന്റെ ഹോഷ് വാലോം കോ ഖബര് ക്യാ …യാ ..അതുപോലെ …എനിക്കത് എക്സ്പ്ലൈന് ചെയ്യാന് പറ്റില്ല… അത്രേം മാറിപ്പോയി ഞാന് മോളെ കണ്ടതിന് ശേഷം….”
“ഇന്നയാള് വന്നു…”
ഊര്മ്മിള തുടര്ന്നു.
“ഞാന് വീണ്ടും വയസ്സിയായി… ഇപ്പൊ മ്യൂസിക് ഒന്നുമല്ല ചുറ്റും …. സിറിയേലും പലസ്തീനിലും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലും ഒക്കെ മാത്രം കേള്ക്കുന്ന ചില ശബ്ദങ്ങളില്ലേ…മ്യൂസിക്കിന്റെ ഒരു കുഞ്ഞുപൂവുപോലും വിടരാത്ത ചില നാടുകള്? അവിടെയൊക്കെ മാത്രം കേള്ക്കുന്ന ചില മുരള്ച്ചകള് ആണ് കാതുകള് നിറയെ!”
ഊര്മ്മിള മലനിരകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ന്യൂസ് ചാനലുകളും ടാബ്ലോയിഡുകളുമൊക്കെ ബാക്ക് സ്ട്രാച്ച് ചെയ്ത് ആഘോഷിക്കുന്ന ഇന്റെര്നാഷണല് ടെററിസ്റ്റ്. പത്രങ്ങളില്, മാഗസിനുകളില് ഒക്കെ പേടിയോടെ കണ്ട രൂപം… വന്നത് കൈയും വീശിയല്ല…ലോകത്ത് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും ഹാംഫുള് ആയ ആയുധവുമായി…എന്നിട്ടവന് മോളോട് ഫേസ് റ്റു ഫേസ് നിന്ന് സംസാരിച്ചു…അല്ല മോള് അവനോട് ഫേസ് റ്റു ഫേസ് നിന്നു സംസാരിച്ചു…എങ്ങനെ?”
സവിത്രിയ്ക്ക് ഊര്മ്മിളയുടെ നോട്ടം നേരിടാനായില്ല.
“എല്ലാവരും പേടിച്ച് വിറച്ച് നിക്കുവാരുന്നില്ലേ?”
ഊര്മ്മിള തുടര്ന്നു.
“മോള് പേടിയില്ലാതെ സംസാരിച്ചു. പറഞ്ഞ വാക്കുകളോ? അവനെ ഉത്തരം മുട്ടിച്ച വാക്കുകള്. എന്താ അതിനര്ത്ഥം?”
“ഊര്മ്മിളെ…”
സാവിത്രി അവരെ ദയനീയമായി നോക്കി.
“അതിന് ഒരര്ത്ഥമേ ഞാന് നോക്കിയിട്ടുള്ളൂ സാവിത്രി…”
ഊര്മ്മിള സാവിത്രിയില് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി.
“മോളും അയാളും തമ്മില് സാധാരണയില് കവിഞ്ഞ് ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. മോള്ടെ മനസ്സില് അത് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്… പിന്നെ, ഏറ്റവും പേടിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊന്ന് …അത് …”