ജയരാജ്: സ്വാതി, എന്റെ കൂടെ വരൂ. ഈ മഴയിൽ എങ്ങനെയാ ഇനി ബസോ ട്രെയിനോ കിട്ടുന്നത്..
സ്വാതി: സാരമില്ല, ഞാൻ പൊയ്ക്കൊള്ളാം.
ജയരാജ്: നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വീട്ടിലുണ്ട്.. അവർ തന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും.. എന്റെ കാറിൽ ഞാൻ സ്വാതിയെ സുരക്ഷിതയായി അവരുടെ അടുത്ത് എത്തിക്കാം..
സ്വാതി തന്റെ കുട്ടികളുടെ കാര്യം ഓർത്തപ്പോൾ വീണ്ടും ടെൻഷൻ ആയി. ഒരു നിമിഷം അവളൊന്നു ആലോചിച്ചു. അയാൾ അപ്പോൾ പറയുന്നതിൽ കാര്യമുണ്ടെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി. പിന്നെ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവൾ അയാൾക്കൊപ്പം കാറിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ജയരാജ് കാറിന്റെ
മുൻവശത്തെ ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് നിരസിക്കാൻ നിന്നില്ല. അവളും പിന്നെ ജയരാജ്ജും കാറിനുള്ളിൽ കയറി. അയാൾ പൂർണ്ണമായും നനഞ്ഞ സ്വാതിയെ ഒന്നു നോക്കി. അവളുടെ നനഞ്ഞ സാരി അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിലൂടെ അയാൾക്ക് അവളുടെ വയറും നാഭിയും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അവളുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ മുല രണ്ടും ഷേപ്പ് കാട്ടിക്കൊണ്ട് ഉയർന്നു നിന്നതും അയാൾ ആ 5 സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ നോക്കിക്കണ്ടു. അവളുടെ മുടിയിഴകളും കവിളുകളും ചുവന്ന ചുണ്ടുകളും ആ വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞു വീണ്ടും അഴകുറ്റതായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കണ്ട് താഴെ ഒരാൾ കയറു പൊട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ എങ്ങനെയോ അയാൾ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. ജയരാജ് കാർ ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ജയരാജ്: സ്വാതി എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി?
സ്വാതി: ഒരു ഇന്റർവ്യൂവിനു വന്നതാണ്.
ജയരാജ്: ഉം.. ജോലി കിട്ടിയോ എന്നിട്ട്?
സ്വാതി: ഇല്ല..
ജയരാജ്: ഓ.. സാരമില്ല സ്വാതി..
സ്വാതി: ഇ.. ഇത് നിങ്ങളുടെ കാറാണോ?
ജയരാജ്: അതെ.. . എനിക്ക് മുംബൈയിൽ ചെന്നിട്ടു കുറച്ച് ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഇപ്പോൾ തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിയാ..
സ്വാതി: ശെരി.
ജയരാജ്: സ്വാതിക്ക് ചായ വേണോ? ഞാൻ ദാ അവിടെ വണ്ടി നിർത്താം..
സ്വാതി: വേണ്ട സാർ, എനിക്ക് വേഗം വീട്ടിലെത്തണം..
ജയരാജ്: തീർച്ചയായും.. എന്നാലും ചെക്ക് പോസ്റ്റ് കടന്നാൽ പിന്നെ പാത ശൂന്യമാകും. കടകൾ അധികം ഉണ്ടാവില്ല, അതു കൊണ്ട് ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളു..
സ്വാതി: ഉം.
ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ ഡ്രൈവിനുശേഷം അവർ റെയിൽവേ ക്രോസ്സ് കടന്നു. അവിടം മുതൽ വിരാർ വരെ രാത്രിയിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ ഗതാഗതമുള്ള 30 കിലോമീറ്റർ ഹൈവേയാണ്. രണ്ടു വശത്തും അവിടെയും ഇവിടെയുമായി ചെറിയ കാടുകൾ ഉണ്ട്.
ജയരാജ്: സ്വാതി, ജോലി അന്വേഷിച്ചു നടന്ന് മടുത്തു അല്ലേ?..
സ്വാതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ജയരാജ്: നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും പണത്തിനു ആവശ്യമില്ലേ? എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി എന്നോട് പറയുക. സ്വാതി ഒരിക്കലും എന്നെ ഒരന്യനായി കാണരുത്..
സ്വാതി അപ്പോഴും നിശബ്ദയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പൊ അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
ജയരാജ്: നോക്കു സ്വാതി.. എന്റെ സമ്പാദ്യം വെച്ചു കൊണ്ട് എനിക്ക് നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല.. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും ഇതു പറയുന്നത്..
സ്വാതി: ജയരാജ് സാർ, ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ വളരെയധികം സ്നേഹിക്കുന്നു.. എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ വഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല..
ജയരാജ്: ഓ സ്വാതി, ഞാൻ പറഞ്ഞത് ആ അർഥത്തിൽ അല്ല!.. താൻ എന്നെ വീണ്ടും തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയാണ്.. (ജയരാജ് അവളെ ‘താൻ’ എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് സ്വാതി ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു. എന്നാലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല)
ജയരാജ്: ആ അതു പോട്ടെ.. ഇവിടെ നിന്ന് ഒരു ഷോർട്ട്കട്ട് ഉണ്ട്. ഞാൻ അതു വഴി വണ്ടി വിടാം. നിങ്ങൾക്ക് ഉടനെ വീട്ടിലെത്താം.
സ്വാതി: ശരി, പക്ഷെ ഈ വഴി സുരക്ഷിതമാണോ?
ജയരാജ്: അതെ, തീർത്തും സുരക്ഷിതമാണ്..
ജയരാജ് അവിടെ നിന്നു ഇടത്തേക്ക് വളരെ ഏകാന്തമായ ഒരു റോഡിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു. സമയം അപ്പോൾ 10 മണി ആവാറായിരുന്നു. ഏകദേശം 5 കിലോമീറ്ററോളം ഓടിയപ്പോൾ ജയരാജിന്റെ കാർ എന്തോ പൊട്ടിയ ഒച്ചയോടു കൂടി സ്ലോ ആയി നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്വാതി ഒച്ച കേട്ടു പേടിച്ചു പോയി. ജയരാജ് ഉടനെ കാർ ഓഫാക്കിയിട്ട് സീറ്റിൽ നിന്നു വെളിയിലിറങ്ങി നോക്കി. കാറിന്റെ രണ്ട് ടയറുകൾ പഞ്ചറായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.