” നിന്റെ പുന്നാരമൊന്നും. വേണ്ട..”
“എന്നാാ പറ എന്താാ..”?
” നീയിന്നലെ വാങ്ങീട്ട് വരാന്ന് പറഞ്ഞ കുപ്പിയൊ”?
‘ശ്ശൊ മറന്നല്ലൊ.. മൈരു’. ഞാൻ ആലോച്ചിച്ചു..
ഞാനൊന്നും മിണ്ടീല..
വല്ലിപ്പ പിന്നേം..
“അതുപോട്ടെ.. നീ ഇന്നലെ ഏതവൾടെ കൂടെയായിരുന്നു..”? വല്ലിപ്പാടെ മുഖത്തൊരു കള്ള ചിരി…
ഒരു കള്ള ചിരിയോടെഞാൻ..
” അഞ്ചു…”!!
“ഏത്… ആ ജോർജ്ജിന്റെ മോളൊ… “?
” ആന്ന്..”
“ആ.. പറ.. പറ.. എന്നിട്ട്”? വല്ലിപ്പാടെ ചോദ്യം..
” എന്നിട്ട് എന്ത്.. ?
“ഹാ.. നീ കളിക്കാതെ കാര്യം പറയടാ കുട്ടാ..” വല്ലിപ്പ നിർബദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പൊ അലീനയും ഷമീനയും അങ്ങോട്ട് വന്നു..
“എന്താണു വല്ലിപ്പയും കൊച്ചുമോനും കൂടി അടക്കം പറച്ചിൽ”!?
ഞാനെണീറ്റു.. പോവാൻ തുടങ്ങി..
അകത്തേക്ക് പോവാനൊരുങ്ങിയ എന്നോട് വല്ലിപ്പ..
” ടാ അൻവറെ… ഇന്നെന്താ പരിപാടി”?
“ഒന്നൂല്ല്യാ.. എന്തെ”?
” എന്നാ എന്റെ കൂടെയൊന്ന് വരണം..ആ വിനോദിനേം വിളിച്ചൊ..”
“ആ എപ്പഴാ..”
“നീ റെഡിയാണെങ്കിൽ ഇപ്പൊ പോകാം..”
“ഞാനൊന്ന് ഈ ഡ്രെസ്സ് മാറട്ടെ ഇന്നലെ ഇട്ടതാ..”. അത് പറഞ്ഞ് ഞാനകത്തുപോയി.. ഡ്രെസ്സ് മാറാൻ റൂമിലെത്തി പിന്നാലെ ഷമീനയും.. ഷമീന മൂത്താപ്പാടെ മോളാ.. 28 വയസ്സ് . വിവാഹമോചനം കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നു.. ഇനി കെട്ടുന്നില്ലത്രെ… അവൾ ജേർണലിസ്റ്റ് ആണു.. പ്രമുഖ പത്രത്തിൽ ജോലി.
വെളുത്ത് തുടുത്ത് നല്ല കോയിക്കോടൻ ഹൽവ. 36 ഇഞ്ച് മുലയും ഷേപ്പുള്ള കുണ്ടിയും.മെലിഞ്ഞ ആലില വയറും.. ആവശ്യത്തിലധികം മുടിയും.. ഹൊ കണ്ടാ പിടിച്ച് തിന്നാൻ തോന്നും അമ്മാതിരി ഒരു ഐറ്റം. പറഞ്ഞിട്ടെന്താ മൂത്താപ്പാടെ മോളല്ലെ.. തിന്നാൻ പറ്റൂലല്ലൊ… പക്ഷെ, അവൾ
” ഇന്നലെ… എന്തെ വരാതിരുന്നത്”??..
“ഒന്നൂല്ല്യാാ..”!!
” ഉം.. മനസിലായി..”
“എന്ത് മനസിലായി.. നീയൊന്ന് പോയെ ഷമീന ഞാൻ മുണ്ട് മാറട്ടെ..”
“ഞാനിവിടെ നിന്നാ എന്ത കുഴപ്പം’?
” നീ ഇവിടെ നിന്നാ… കുഴപ്പമുണ്ട്..”
“ഹൊ..ഞാനൊന്ന് കണ്ടൂന്ന് വെച്ച്ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല…”!!
അവൾ എന്റെ മുണ്ട് പിടിച്ചു വലിച്ചൂരി..
” ഹാ.. ഈ പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് തോറ്റല്ലൊ..”. ഞാൻ മറ്റൊരു മുണ്ട് എടുത്തുടുത്തു.. ഒരു ഷർട്ടും എടുത്തിട്ട് ഇറങ്ങി..
“ഇന്ന് വന്നില്ലെങ്കിലുണ്ടല്ലൊ.. ആ..”..
” പോടി.. പോടി… ”
ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്കെത്തി.
“പോവാം..” ഞാൻ പറഞു.
“വിനോദൊ” വല്ലിപ്പ ചോദിച്ചു..
” അവനെ വഴീന്ന് കേറ്റാം വീട്ടിൽ മറ്റ് പണികളൊന്നൂമില്ലാതെ ഇരിപ്പല്ലെ”.. ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“എന്നാ പോവാം..”
ഞാൻ ചെന്ന് പോർച്ചിൽ കിടന്ന ലാൻഡ് ക്രൂയിസർ എടുത്തു… വല്ലിപ്പ ഫ്രെണ്ടിൽ കേറി.. ഞങ്ങൾ വിനോദിനേം കൂട്ടി പുറപെട്ടു.
ഞങ്ങളുടെ കാർ കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള ഒരു പാറമടയുടെ അടുത്തെത്തി..
വല്ലിപ്പയിറങ്ങി… ഞങ്ങളും
“നിനക്കിത് ആരുടെയാണെന്നറിയൊ..”?
വല്ലിപ്പ ചോദിച്ചു..
‘ മൈരു.. വലയാണൊ. ഞാൻ മനസിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട്..”
“അറിയാം.. എന്തെ”?..
” ആ.. ഇവിടെ ചെറിയ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ട് അതറിയൊ”??…
“അത്.. അറിയാം..”
“ആ.. അപ്പൊ അതുമറിയാം..”
ഞാൻ വിനോദിന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി..
“എന്നിട്ട് നീയും നിന്റെ പാർട്ടീം എന്ത് ചെയ്തു”??..
” പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്..”..
“ശ്രമിച്ചാമതിയൊ… നടത്തണ്ടെ..” വല്ലിപ്പ ചോദിച്ചു..
“വേണം.. “!!
“എന്നാ വാ..” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വണ്ടീൽ കേറി മറ്റൊരു സ്തലത്തേക്ക് പുറപെട്ടു.. അവിടെ ഒരു യോഗം നടക്കുന്നു..
വിഷയം മറ്റൊന്നുമല്ല.. അവിടുത്തെ പാറമടയിലെ വെടിപൊട്ടിക്കലിന്റെ ഗാംഭീര്യം കൊണ്ട് അടുത്ത വീടുകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുന്നു.. നിയം ലംഘിച്ചുള്ള ഇടപാടുകളായിരുന്നു അവിടെ നടന്നിരുന്നത്. പൊലീസിൽ കമ്പ്ലൈന്റ് ചെയ്യുന്നവരെയൊക്കെ ഭീഷണി പെടിത്തിയും തല്ലിയുമൊക്കെ ഒതുക്കും ഞാനടക്കമുള്ള എല്ലാ രാഷ്റ്റ്രീയകാർക്കും ഒരുപാട് കാശും കൊടുക്കും. ഞാനും വാങ്ങി കുറച്ചധികം.. ഇപ്പൊ വല്ലിപ്പ യിടപെടുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. പണ്ട് മുതലെ, പൊലീസും സർക്കാരും കൈയ്യൊഴിയുന്നിടത്ത് കുഞ്ഞുമൊയ്തീൻ സാഹിബായിരുന്നു പാവങ്ങൾക്ക് ആശ്രയം.