വിശാൽ അവളുടെ കൈ എടുത്ത് ചേർത്തു പിടിച്ചു…
ലയ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തറച്ചു നോക്കിയിരുന്നു…
“”നമ്മൾക്ക് നമ്മൾ മതി… ലയ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുമെന്നറിയാം… പക്ഷേ, എതെങ്കിലും കാരണവശാൽ അച്ഛനും അമ്മയും അറിഞ്ഞാൽ ലയ വേണം അവരെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ…… “
ലയ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു…
പക്ഷേ, അവളുടെയുള്ളിൽ ഒരു ട്രെയിൻ ഇളകിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു…
“” അല്ലെങ്കിലും ദുബായ്ക്കു പറക്കുന്ന നമുക്കെന്ത് പ്രശ്നം… അല്ലേ… ….?””
പ്രശ്നം ലഘൂകരിച്ച മനസ്സോടെ വിശാൽ അവളുടെ ചുമലിൽ കൈ ചുറ്റി, തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു…
“” അച്ഛൻ……….. ? “”
അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പതിയെ ചേർന്ന് ലയ ചോദിച്ചു…
“” അതെന്റെ നൊമ്പരമാണ് ലയ… ഞാൻ മരിക്കുവോളം എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുമത്… “
അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് വിശാൽ തുടർന്നു…
“”ലയ നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ, നിങ്ങൾ പണ്ട് താമസിച്ച ഫ്ളാറ്റിന്റെ കാര്യം…”
ലയ അനങ്ങിയില്ല…
“” ആ ഭാഗത്തെവിടെയോ ലെവൽ ക്രോസ് മുറിച്ചു കടക്കുമ്പോൾ….. …… “
ലയ, കയ്യെടുത്ത് അവനെ ചുറ്റി…
തന്റെ ഹൃദയം ഇപ്പോൾ നിലച്ചേക്കുമെന്ന് ലയയ്ക്കു തോന്നി…
“ ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക്……………..””
വിശാലിന്റെ ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു…
“ ആരും കണ്ടില്ല………. അറിഞ്ഞില്ല… അല്ല , അറിഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല………. “
അവളുടെ മുടിയിഴകളിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് അവൻ വിമ്മിക്കരഞ്ഞു…
അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലുമാകാതെ ലയ, അവന്റെ മടിയിൽക്കിടന്ന് എരിഞ്ഞു…
“” ഏറ്റുവാങ്ങാൻ പോലും അന്നമ്മ , സമ്മതിച്ചില്ലായിരുന്നു……….”
തന്റെ തലയോട്ടി മിഴിനീരിൽ നനഞ്ഞത് ലയ അറിഞ്ഞു…
ലയയും മിഴികൾ നിറഞ്ഞ് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഹൃദയം നിലച്ചു കിടന്നു…
“” ഒരു കർമ്മവും ഏറ്റുവാങ്ങാതെയാ, എന്റച്ഛൻ പോയത്… …. “
വീണ്ടും വിശാലിന്റെ അടക്കിപ്പിടിച്ച വിങ്ങൽ കേട്ടു…
കരച്ചിലിന്റെ ചീള് ഉള്ളിൽ നിന്നും ബഹിർഗ്ഗമിച്ചത് ഷാൾ വായിലേക്കു തിരുകി, ലയ അടക്കിക്കളഞ്ഞു…
“” വിശാൽ ചന്ദ്രദാസെന്ന പേരു പോലും കൊണ്ടു നടക്കാൻ യോഗ്യനല്ല ഞാൻ… …. “
നടുക്കം പൂർണ്ണമായതും അവൾ ഒരേങ്ങലോടെ അവനെ വരിഞ്ഞു ചുറ്റി…
“ ഈ പാപം ഞാനെവിടെ തീർക്കും ലയാ… “
അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ മുകർന്ന് വിശാൽ പൊട്ടിയടർന്നു… ….
അതേ…….!
“” ഈ പാപം ഞാൻ എവിടെ , എങ്ങനെ തീർക്കും………..?””
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ലയ അതിനുത്തരം തേടുകയായിരുന്നു………
( അവസാനിച്ചു… ….)