സോഫ്ഫയിൽ സരസ്വതി അമ്മയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു കൊണ്ടു അമ്മയുടെ തോളിൽ ബിൻസി കൈ വച്ചു.
അമ്മേ…..
കലങ്ങി മറിഞ്ഞ കണ്ണ് തുറന്നു അലറി കരഞ്ഞു കൊണ്ടു അവർ ബിൻസിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിലവിളിച്ചു.
കാറിനുള്ളിലിരുന്ന ഹിരൺ കണ്ടു മനസിലെ സങ്കടങ്ങളും വേദനകളും എല്ലാം ബിൻസിയുടെ മുന്നിൽ ഇറക്കി വച്ചു പൊട്ടി കരയുന്ന അമ്മയെ.
അച്ഛന്റെ മരണ സമയത്തു മാത്രവേ അമ്മ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞു താൻ കണ്ടിട്ടുള്ളു. ഇപ്പൊ താൻ കാരണവും ആ മനസ് മുറിഞ്ഞു.
കണ്ണിന് മുന്നിൽ നിന്നും കാഴ്ച മറയ്ക്കനായി അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു സീറ്റിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
കാറിനുള്ളിലെ എ സി യിലും അവന്റെ ശരീരം വിയർത്തൊഴുകി.
എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ ഇന്ന് ഒരുപാട് തല്ലി മോളെ…..
അമ്മേ അത് വിട് കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു…..
അവൻ.. അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തു എന്ന് എല്ലാവരും കൂടി പറഞ്ഞപ്പോ……
സാരവില്ല… അമ്മയല്ലേ തല്ലിയത്. തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടല്ലേ. അവനു മനസിലാവും……
എല്ലാവരും പറയുന്നത് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷെ അവനു പറയാനുള്ളത് മാത്രം കേട്ടില്ല..ഞാൻ ഇന്ന് അവനെ കണ്ട സാഹചര്യവും അവിടെ നിന്നും അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ വച്ചു അവനു പറയാനുള്ളത് ഒന്നും കേൾക്കാനുള്ള മാനസിക അവസ്ഥയിൽ അല്ലായിരുന്നു…..
എനിക്ക് മനസിലാവും അമ്മേ… ഇനി ഇപ്പൊ പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ സംഭവിക്കാനുള്ളത് സംഭവിച്ചു…..
മോള് ഒന്ന് അവനോടു സംസാരിക്കുവോ .ആരോടും ഒന്നും പറയാനാവാതെ ആരും ഒന്നും കേൾക്കാനില്ലാതെ വിങ്ങി പൊട്ടുവാ എന്റെ കുഞ്ഞ്……
അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട.. ഞാൻ വന്നില്ലേ ഞാൻ സംസാരിച്ചോളാം… എന്നോട് എന്തായാലും അവൻ സത്യം മാത്രേ പറയൂ……
മമ്….
ആ കുട്ടി ഉറങ്ങിയോ എവിടാ അത്….
അവന്റെ മുറിയിൽ ഉണ്ട്.. ഉറങ്ങി കാണില്ല.. അതിനു ഇന്ന് ഉറങ്ങാൻ കഴിയുവോ മോളെ… എന്റെ മോൻ അങ്ങനത്തെ ചതി അല്ലെ അതിനോട് ചെയ്തത്….
അമ്മ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി…
ഇതിനിടയിൽ അടുക്കള വാതിൽ വഴി ആൻസി അവിടേക്കു വന്നു.
നീ എന്ന പെണ്ണെ ഈ നേരം കെട്ട നേരത്തു.. എങ്ങനാ വന്നേ……
- ഇച്ചായന്റെ കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് എടുത്തോണ്ട് പോന്നു….പപ്പ എന്തിയെ ഉറങ്ങിയോ….
ഉറങ്ങിയില്ല… ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ലന്ന് പറഞ്ഞു അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്. ദേഷ്യം വന്നപ്പോ മോനൂട്ടനോട് എന്തോ പറഞ്ഞു പോയെന്നും പറഞ്ഞു സങ്കടത്തിൽ ആണ്……
എന്തോ ഒന്നുവല്ല… പറഞ്ഞത് കുറച്ചു കടന്നു പോയി അതാ ഉറക്കം വരാത്തത്……
ബിൻസി പറഞ്ഞു നിർത്തി.
നിങ്ങള് ആ കുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല് ഞാൻ അവന്റെ കൂടെ കാണും…….
അതും പറഞ്ഞു ബിൻസി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി. അമ്മമാർ മുകളിലേക്കും.
മുകളിലെത്തിയ സരസ്വതി കട്ടിലിന്റെ സൈഡിൽ ഇരുന്നു. ബെഡിൽ കിടന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന നിരഞ്ജന ചാടി എഴുനേറ്റു ചുറ്റും നോക്കി.
അമ്മയാ മോളെ… പേടിക്കണ്ട…..
കരഞ്ഞു വാടി തളർന്ന മുഖവുമായി നിരഞ്ജന സരസ്വതി അമ്മയുടെയും ആൻസി അമ്മച്ചിയുടെയും
മുഖത്തേയ്ക്ക് മാറി മാറി നോക്കി വിതുമ്പി.
പൊറുക്കാൻ പറ്റാത്ത തെറ്റാ എന്റെ മോൻ മോളോട് ചെയ്തതെന്ന് അമ്മയ്ക്കറിയാം. അവനു വേണ്ടി അമ്മ മോളോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുവാ….
നിരഞ്ജനയുടെ കാലുകളിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞ സരസ്വതി അമ്മയെ വാരി പുണർന്നുകൊണ്ട് അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അവൾക്കും അതായിരുന്നു ആവശ്യം ചേർത്ത് പിടിച്ചു കരയാൻ ഒരാളെ..
കാറുമെടുത്തു ബിൻസി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി. കുറച്ചു ദൂരം ഓടിച്ചു അവൾ ഒഴിഞ്ഞ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി.
ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി അവൾ ഹിരൺ വരാൻ കാത്തുനിന്നു.
ഇച്ചിയമ്മേ…….
പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന ബിൻസിയെ വട്ടം പിടിച്ചു കൊണ്ടു അവൻ വാവിട്ടു നിലവിളിച്ചു.
ജീവിതത്തിൽ രണ്ടു തവണ മാത്രം ആണ് അവൻ അമ്മ എന്ന് ചേർത്ത് തന്നെ വിളിച്ചിട്ടുള്ളത്. അവന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ച സമയത്തു. പിന്നെ കെട്ടു കഴിഞ്ഞു പള്ളിയിൽ നിന്നും സിബിച്ചായന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ. അന്ന് പള്ളിയിൽ കൂടിയ എല്ലാവരെയും കരയിപ്പിച്ചത് മോനുട്ടന്റെ ഇതേ പിടുത്തവും കരച്ചിലും ഇച്ചിയമ്മേ എന്നുള്ള വിളിയും.മനസ് നീറുന്നുണ്ടാവും