🏹🏹രാവണ ഉദയം – 5🏹🏹 3അടിപൊളി  

രാമൻ… ആദ്യ നമുക്ക് ഡോക്ടർ അടുത്ത് പോകാം

വലിയതബുരാട്ടി… എന്റെ മോൾക് എന്ത് പറ്റി എന്ന് പറ

മാളു… അമ്മേ നമുക്ക് ഡോക്ടർ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോ പറയാം ഇപ്പൊ പോകാം

വലിയതബുരാട്ടി ആർത്തു അവർ രണ്ടും പേരും വാ അടച്ചു നിന്ന് പോയി

വലിയതബുരാട്ടി… എന്റെ കുഞ്ഞിന് എന്ത് പറ്റി അത് മാത്രം പറ മാളു എനിക്ക് അതാണ് അറിയേണ്ടത് വേറെ ഒന്നും എനിക്ക് പ്രശ്നം അല്ല ഈ വേദന പോലും നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിൽ ആയോ

അവർ വളരെ ശാന്തമായും വളരെ ദേഷ്യംത്തോടയും ആണ് അത് പറഞ്ഞത് അവർ രണ്ടും പേരും പേടിയോടെ അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്നും അവർ അവരോട് വാതിൽ അടച്ചു വരാൻ പറഞ്ഞു എന്നിട്ടും ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു

വലിയതബുരാട്ടി… നീ പറ മാളു എന്താണ് എന്റെ മോൾക് അതു പറ

മാളു എല്ലാം അമ്മയോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു അത് കേട്ടതും അവർ ആകെ തകർന്നു പോയിരുന്നു രാമനും മാളുവിന് എന്ത് ചെയ്യേണം എന്ന് അറിയാതെ അവർ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു

വലിയ തബുരാട്ടി… മക്കളെ ഞാൻ എന്താണ് ചെയേണ്ടത് അവനെ കൊന്നത് അവർ മാത്രം അല്ല ഞാനും കൂടിയ പൊയ്ക്കോട്ടേ എന്ന് ചോദിച്ച അവനോട് നീ ഇവിടുന്ന് പോയാൽ നിന്നെ കാണാൻ എന്തു ചെയും അച്ഛമാ എന്ന് ചോദ്യംച്ച ഒരു ഒറ്റ ചോദ്യത്തിന്ന് മുകളിൽ ഇവിടെ നിന്നവനാ അവൻ

അവർ ആർത്തു കരഞ്ഞു മാളുവും രാമനും എന്ത് പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ അവിടെ ഇരുന്നു

വലിയതബുരാട്ടി… ഇല്ല എനിക്ക് എന്റെ മനസാക്ഷിയേ കൊല്ലാൻ പറ്റില്ല എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കുരുതി കൊടുക്കുവാനും പറ്റില്ല

രാമൻ… അമ്മേ അച്ചു പോയി അവന്ന് വേണ്ടി ഇനി അവന്റെ ആത്മാവിൻ വേണ്ടി ചെയ്യണ്ട കർമങ്ങൾ ചെയാം അത്രെയേ നമുക്ക് ചെയ്യാൻ ആകും നമ്മുടെ മോൾ ഇതറിഞ്ഞാൽ അവൾക് എന്തെകിലും സംഭവിക്കും അത് ഇവിടെ ആരു സഹിക്കില്ല മരിച്ചു പോയ അച്ഛൻ പോലും
വലിയതബുരാട്ടി… പോയി അവനോട് പറ എന്റെ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഞാൻ ഇത് മറച്ചു വെക്കും എന്ന് ഇനി എന്റെ കണ്മുന്നിൽ അവൻ വരരുത് എന്ന് നിങ്ങൾ പോകും ഇ റൂമിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും ഉറങ്ങണം പോകും

മാളു… അമ്മേ അവിവേകം ഒന്നും കാണിക്കരുത് പ്ലീസ് നമുക്ക് ഡോക്ടർ അടുത്ത് പോകാം വരും

വലിയ തബുരാട്ടി… മാളു രാമാ പോകും എനിക്ക് ഉറങ്ങണം പോകാൻ നിങ്ങൾ എങ്കിലും ഇ വയസായ തള്ളാ പറയുന്നത് ഒന്നും കേക്ക്

മാളു… അമ്മേ ഇങ്ങനെ ഓക്കേ പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കലെ ഞങ്ങളും തെറ്റ്കാർ ആണ് ആരെയും തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല തെറ്റ് തനായ മരിക്കുന്നത് വരെ ആ ഒരു വേദന ഉണ്ടാവും

രാമൻ… അമ്മേ ഞാൻ വിനയൻ ഡോക്ടറേ വിളിക്കട്ടെ അമ്മ ഇ വേദന സഹിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാൻ വയ്യ

അമ്മ…. എനിക്ക് ഉറങ്ങണം നിങ്ങൾ പോകും

മാളു… അമ്മേ എന്തെകിലും ഒന്നും കഴിക്കും ഒരു ഗ്ലാസ്‌ പാൽ എങ്കിലും ദയവ് ചെയ്തു പ്ലീസ് അമ്മേ

അമ്മ….. മാളു രാമു എന്നെ ഒന്നും സ്വാസ്തം ആയി വിട്

മാളു… അമ്മേ ഞാൻ പുറത്ത് ഉണ്ടാവും എന്ത് ആവശ്യം ഉണ്ടെകിലും എന്നെ വിളിക്കണേ

അമ്മ തബുരാട്ടി കിടക്കായിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു മാളുവും രാമനും എഴുന്നേറ്റ് റൂം വിട്ട് ഇറങ്ങി നോക്കുബോൾ എല്ലാവരും കുടി അമ്മയുടെ റൂമിലേക്കു വരുന്നു രാമൻ വേഗം കൈ വെച്ച് തടഞ്ഞു

രാമൻ… എങ്ങോട്ടാ

ഭദ്രൻ.. എന്താ രാമാ അമ്മേയെ കാണാൻ ആണ് വന്നത് ഞാൻ അമ്മയെ ഒന്നും കണ്ടു കാലുപിടിച്ചോട്ടെ

രാമൻ… ഏട്ടാ അഭിനയം കൊള്ളാം നമ്മുടെ കൊച്ചു ചിലപ്പോ വിശ്വസിക്കും അവന്ന് മാത്രമേ ഇ വിട്ടിൽ ഇപ്പൊൾ പ്രായ കുറവ് കാരണം ബുദ്ധിയും വിവരവും കുറവ് ഉള്ളു അവന്റെ അടുത്ത് മതി നിങ്ങളുടെ ഇ നാടകം

ഭദ്രൻ… രാമാ ഏട്ടനെ നീ എന്താ നീ വിശ്വസിക്കാത്തത്

മാളു… വെറുതെ ഇവിടെ നിന്ന് ഇനിയും തരാം തയാതെ ഞങ്ങള് പറയുന്നത് കേട്ട് താൻ പോയി സ്വാസ്തം ആയി ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്… അമ്മയും ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല പോകോ
ഇതു കേട്ടതും ബാക്കി ഉള്ളവരുടെ കണ്ണ് ഒന്നും തിളങ്ങി ഭദ്രൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു ശേഖരൻ ഭാർഗവാന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു ഒന്നും ആശ്വസിച്ചു ഭാർഗവാൻ ഭദ്രന്റെ കൈക്ക് പിടിച്ചു ഒന്നും ബലം കൊടുത്തു ഇതൊക്കെ കണ്ടു രാമനും മാളുവിന്നും അവരോടു പുച്ഛം മാത്രം ആയിരുന്നു