🏹🏹രാവണ ഉദയം – 5🏹🏹 3അടിപൊളി  

ഭദ്രൻ ഭാർഗവാൻ സജിവാൻ സുദേവൻ അഖിൽ എന്നിവർ ഓക്കേ അവിടെ ഇരിക്കുന്നു മുഖത്തു ധൈര്യം കാട്ടി ഉള്ളിൽ ഭയത്തോടെ അവിടെ ഇരിക്കുന്നു അവിടുത്തെ സ്ത്രീജനങ്ങളും അവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്

പ്രതാപനും മനോജും വാസുദേവനും അവിടേക്കു വന്നു അവരെ കണ്ടതും തബുരാട്ടി എഴുന്നേറ്റ് അതു കണ്ടു പ്രതാപൻ വേണ്ടാ എന്നാ പോലെ കൈ കൊണ്ടു കാണിച്ചു

തബുരാട്ടി… ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുമായിരുന്നാലോ

പ്രതാപൻ… അയ്യോ തബുരാട്ടി അതൊന്നു വേണ്ടാ ഞങ്ങൾക്കു അറിയാത്തത് ഒന്നും അല്ലാലോ രണ്ടു മൂന്നു കാര്യം അറിയണം അത്രയേ ഉള്ളു അല്ലാതെ തബുരാട്ടിയെ ചോദിയം ചെയ്യാൻ ഒന്നും ഇല്ലാലോ അത് ഇവിടുന്നു തന്നെ മതി

തബുരാട്ടി… ശെരി

തബുരാട്ടി അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു പ്രതാപനും വാസുദേവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു

തബുരാട്ടി… കുട്ടി ഇരിക്കു
മനോജ്‌.. വേണ്ടാ തബുരാട്ടി ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം

പ്രതാപൻ… തബുരാട്ടി ആണ് അച്ചു മിസ്സിംഗ്‌ കംപ്ലൈന്റ് തന്നത് തബുരാട്ടിക് അച്ചുവിന്റെ മിസ്സിംഗിൽ ആരെയെങ്കിലും സംശയം ഉണ്ടോ

തബുരാട്ടി… അത് അച്ചുവിനെ കാണാതായത് ഞാൻ പോലീസിനെ അറിയിക്കണം അല്ലോ അതാണ് കംപ്ലൈന്റ് തന്നത് പിന്നെ അവനെ കാണാതായത് എങ്ങനെ എന്നു അതിന്റെ പിന്നിൽ ആരെങ്കിലും ഉണ്ട് എന്ന് എനിക്കു അറിയില്ല

ഇതു കേട്ടതും പ്രതാപൻ ഷോക്ക് അടിച്ച പോലെ ആയി അന്ന് കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ച തബുരാട്ടിയുടെ മുഖം പ്രതാപന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു അയാൾ വാസുദേവനെ നോക്കി അയാളും അന്തം വിട്ട് നികുവാണ്

പ്രതാപൻ… തബുരാട്ടി അന്ന് കംപ്ലയിന്റ് തരുബോ ഇങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നു പറഞ്ഞത്

തബുരാട്ടി… പെട്ടന്ന് അന്ന് അവനെ കാണാതായി എന്ന് അറിഞ്ഞപോ നിയത്രണം വിട്ട് അങ്ങനെ ഓക്കേ പെരുമാറി പോയത് ആണ് ഇതൊക്കെ കേട്ട് അവിടെ ഉള്ള എല്ലാവരും ഷോക്ക് ആയി നികുവാണ് ഒരാൾ ഒഴിച്ചു മനോജ്‌

പ്രതാപൻ… അന്ന് അപ്പോൾ ഇവിടെ നടന്നത് എന്താണ് ഒന്നും പറയാമോ

തബുരാട്ടി… ഞാൻ ഉച്ചയ്ക് ശേഷം എന്റെ തറവാട്ട് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയിരുന്നു രാത്രി ഏറെ വൈകിയാണ് തറവാട്ടിൽ എത്തിയത് അപ്പോൾ അച്ചുവിനെ കാണാൻ ഇല്ല എന്ന് അറിഞ്ഞു അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയാലേ ഇപ്പോൾ അവൻ. പെട്ടെന്ന് അവനെ കാണാൻ ഇല്ല എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടന്ന് ഒരു ആധി കയറി ഞാൻ പോലീസിൽ അറിയിച്ചത് ആണ്

പ്രതാപൻ ആകെ ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി അത് അയാളുടെ മുഖത്തു വെക്തമായി അറിയാൻ സാധിച്ചു

പ്രതാപൻ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു

പ്രതാപൻ… തബുരാട്ടി അന്ന് ഇ നിക്കുന്ന ഭദ്രനെ ആണ് അച്ചു മിസ്സ്‌ ആവാൻ കാരണം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു ഓർമ്മ ഉണ്ടോ അത് എന്തിനായിരുന്നു അച്ചുവിനെ ഇവർ തലി എവിടേക്കോ കൊണ്ടു പോയി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് പിന്നെ എന്തായിരുന്നു

തബുരാട്ടി… എനിക്കു അന്ന് പെട്ടെന്ന് അവനെ കാണാതെ ആയതിൽ ഉള്ള സങ്കടം കൊണ്ടു എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞു എനിക്കു അത് ഒന്നും അത്ര ഓർമ്മ ഇല്ല പിന്നെ ചിന്തിച്ചപ്പോ ഞാൻ അന്ന് കാട്ടി കുട്ടിയതും പറഞ്ഞതും എല്ലാം എന്തോ ഒരു അവസ്ഥയിൽ നടന്ന ഒരു കാര്യം ആയി ആണ് ഇപ്പൊ തോന്നുന്നത്
അപ്പോയെക്കും ശേഖരൻ അവിടെ കാറിൽ വന്നു ഇറങ്ങി അയാൾ ഓടി ഭദ്രന്റെ അടുത്ത് എത്തി

ശേഖരൻ… എന്താടാ നിന്നെ ഓക്കേ ചോദിയം ചെയ്തോ

ഭദ്രൻ… ഇല്ലടാ എടാ അമ്മ നമ്മുടെ കൂടെയാ പ്രതാപന്റെ അടി തെറ്റി നികുവാ ആകെ പൊളിഞ്ഞു അവൻ

ശേഖരൻ… നിക്ക് നിക്ക് നമുക്ക് ആദ്യ ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് പിന്നെ പറയാം നോക്കടാ അവന്റെ മുഖം ആകെ നാറി കിറി നികുവാ തോ ഡാ ആ മാറ്റവനും ഉണ്ടാലോ അവന്ന് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ല അവനെ പേടിക്കണം അവൻ വിഷം ആണ്

അത് പറഞ്ഞു നോക്കിയതും മനോജിന്റെ മുഖത്തേക് അവൻ അവരെ നോക്കി നല്ല രീതിയിൽ ഒന്നും ചിരിച്ചു അവർക്ക് അവനെ ഭയം വന്നു പോയി കാരണം അവൻ ഒരു അഗ്നിപർവതം പോലെയാണ് പുറത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ അറിയില്ല ഉള്ളിൽ തിളച്ചു മറിയുന്ന അഗ്നിയേ

പ്രതാപന്ന് തബുരാട്ടിയോട് ചോദിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ തോന്നാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽ എത്തി ഇത് വരെ ബഹുമാനിച്ച ഒരാൾ ഇത്രയും തരാംതായ്ന രീതിയിൽ പെരുമാറിയപ്പോൾ ഒരു രീതിക്കും പ്രതാപന്ന് യോജിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അയാൾ അവരുടെ മുഖത്തേക് നോക്കുന്നത് തന്നെ വെറുത്തു പോയി അയാൾ വേറെ എവിടേക്കോ നോക്കി ചോദിച്ചു