🏹🏹രാവണ ഉദയം – 5🏹🏹 3അടിപൊളി  

ഭദ്രൻ… അയ്യോ അമ്മ എവിടെ പോയി മാളു അമ്മ എവിടെ

അപ്പോയെക്കും ഭാർഗവാനും സാവിത്രി അങ്ങോട്ട്‌ ഓടി വന്നു അവർ ഇത് കണ്ടു പേടിച്ചു ഭാർഗവാൻ രാമനെ പിടിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രെമിച്ചു രാമൻ ഒരറ്റ കൂതറലിൽ ഭാർഗവാൻ തെറിച്ചു പോയി രാമൻ ഭദ്രന്റെ വിട്ട് മാറി എന്നിട്ട് ചൂണ്ട് വിരൽ കാണിച്ചു ഭദ്രനോട്

രാമൻ… ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കി ഇറങ്ങുവാ ഓർത്തോ ഡാ അമ്മയെ കിട്ടാതായോ അല്ല അമ്മായിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലോ നിന്നേ ഞാൻ പച്ചക് കത്തിക്കും
രാമൻ അത് പറഞ്ഞു പുറതേക്കു ഓടി മാളു ഭദ്രന്റെ മുഖത്തു നോക്കി തായേക്ക് കർകിച് തുപ്പി അവളും പുറത്തേക് പോയി

ഭദ്രൻ തളർന്നു അവിടെ ഇരുന്നു പോയി ഭാർഗവാൻ അയാളുടെ അടുത്ത് വന്നു

ഭാർഗവാൻ… ഏട്ടാ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ വാ നമ്മുക്ക് അമ്മയെ കണ്ടു പിടിക്കണം വരാൻ

അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് അവർ അമ്മയെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഇറങ്ങി

രാമൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും മാളു വന്നു ഡോർ തുറന്നു കയറി

മാളു… ഏട്ടാ വണ്ടി എടുക്ക് ഞാനും ഉണ്ട് ഇവിടെ നിന്ന ചിലപ്പോ എന്റെ സമനില തെറ്റി പോകും വാ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു നോകാം അവർ വണ്ടി ഒടിച്ചു പോയി

കാലഭൈരവ ക്ഷേത്രത്തിൽ

അമ്മ തമ്പുരാട്ടി ആകെ ഷീണിച്ചിരുന്നു കാലിന്റെ വേദന അസഹിമായി വരുന്നു വിശപ്പും ദാഹവും ഉറക്കമിലയിമയും എല്ലാം കുടി ശരീരം അവരെ വളരെ തളർത്തിയിരിക്കുന്നു അവരുടെ തല വെട്ടി പൊളിക്കുകയായിരുന്നു മനസ്സിന്റെ വേദന അവരെ മുഴുവൻ ആയും ഒരു രോഗി ആക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു പെട്ടന്ന് അവരുടെ മുന്നിൽ ശക്തമായ ചലനം ഏർപ്പെട്ടു അവർ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ട് തന്നെ അവരുടെ തല ഉയർത്തി നോക്കി ആഘോരി സ്വാമികൾ അവരുടെ മുന്നിൽ നില്കുന്നു കൈ എടുത്തു കുബിടാൻ അവർ ഒരു ശ്രെമം നടത്തി പക്ഷേ ശരീരം അവരുടെ മനസ്സിന്റെ ഇച്ഛയിക്ക് അനുസരിച് പ്രവർത്തിക്കാതെ ആയി പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ ആഘോരി സ്വാമികൾ അവരുടെ മുന്നിൽ ചമ്രം മടിഞ് ഇരുന്നു അവർ ഒന്നും അന്തളിച്ചു പോയി

ആഘോരി സ്വാമികൾ…. ഓം നമശിവായ ഓം നമശിവായ

കേശവ വർമാന്റെ ഭാര്യ അല്ലേ

അത് കേട്ടതും തബുരാട്ടി അതിശയിച് സ്വാമിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

തബുരാട്ടി… അതെ എങ്ങനെ അറിയാം

ആഘോരിസ്വാമികൾ ഒന്നും ചിരിച്ചു

സ്വാമി… പരിചയം ഉണ്ട് ദേവി എന്താ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത് ഈ നാടിന്റെ നടുവഴികൾ ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ

അവർ കരഞ്ഞു പോയി

അപ്പോയെക്കും രംഗനാഥൻ സ്വാമിയാർ അവിടേക്ക് വന്നു

ആഘോരി സ്വാമി…. രംഗ 4 കരിക്ക് കൊണ്ടുവരും
രംഗനാഥൻ സ്വാമി… (കുറച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ നടന്നു ) മുനിയ പോയി 5 കരിക് വെട്ടി കൊണ്ടുവാ വേഗം

ആഘോരി സ്വാമികൾ… ദേവി ഭൈരവ മുർത്തിയുടെ നടയിൽ എത്തി അല്ല എത്തിച്ചു… വീരപൂരത്തു അമ്മ കൈ വിട്ടത് അല്ല അങ്ങനെ വിടാനും പറ്റില്ലലോ അമ്മ തന്നെ അവിടെ ഉണ്ടാലോ പാവം അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ആവില്ലലോ കാരണം അമ്മയും കുഞ്ഞ് അല്ലെ. ഒന്നും അറിയുന്നില്ലലോ പാവം കുട്ടി

തബുരാട്ടി ഞെട്ടി ആഘോരി സ്വാമിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി

തബുരാട്ടി ഒരു കുലം മുടിയൻ ആയാൽ അവിടെ ആദിവാസിക്കുന്ന മനുഷ്യരിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരും മനുഷ്യൻ പിശാച് ആയി മാറു പക്ഷെ ചെയ്യുന്ന കർമങ്ങൾ ധർമത്തിന് നിരക്കാത്ത കാര്യംങ്ങൾ ആകും പാപവും പുണ്യവും നേർക്ക് നേരെ വരുബോൾ എവിടെയാണോ തുക്കം കൂടുതൽ അവിടെ ജയ പരാജയങ്ങൾ ആരംഭിക്കും ഇപ്പൊൾ തറവാട്ടിൽ നടന്നു തുടങ്ങിയത് ആ പ്രക്രിയയാണ് തബുരാട്ടിക് അതിനെ മാറ്റുവാൻ ഉള്ള ശക്തി ഇല്ല ഇതെല്ലാം കാലകർമ്മങ്ങളുടെ മാറ്റമാണ് ആരെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉള്ള സമയം ഇനി ഇല്ല എരീഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് ആളിക്കത്തും അതിനു ഇനി മാറ്റം ഇല്ല

തബുരാട്ടി ആഘോരി സ്വാമികളുടെ മുഖത്തു നോക്കി നിന്നു

അപ്പോയെക്കും മുനിയണ്ടി കരിക്കും ആയി അവിടെ എത്തി രംഗനാഥൻ സ്വാമിയേ ഏല്പിച്ചു അപ്പോൾ ആഘോരി സ്വാമി അത് കരിക് തരുവാൻ കാണിച്ചു അദ്ദേഹം അത് കൈയിൽ എടുത്തു അദ്ദേഹം തോൾ സഞ്ചിയിൽ നിന്ന് ഒരു വെള്ളകുപ്പി എടുത്തു അതിൽ നിന്ന് ഒരു കറുത്ത പൊടി എടുത്തു കരികിൽ കലർത്തി അത് തബുരാട്ടിക് നേരെ നീട്ടി അവർ വേണ്ടാ എന്നാ പോലെ കാണിച്ചു