👩🏻‍🍳അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക്👩🏻‍🍳 2അടിപൊളി  

“എവിടെയാണ് ദിവ്യ ചേച്ചി…?”

അവന്റെ മനസ്സ് ദിവ്യയെ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.കാണാതായപ്പോൾ അവൻ അടുക്കളയിൽ കയറി ദിവ്യയുടെ അമ്മ പത്മാവതിയെ സഹായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.അടുക്കളയിലെ തിരക്കിട്ട പണിക്കൊടുവിൽ രാത്രിയിലെ അത്താഴം റെഡിയാക്കി.ദിവ്യയെ അത്താഴം കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ പത്മാവതി ജയ്പാലിനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു. അതനുസരിച്ച് ദിവ്യ കിടക്കുന്ന റൂമിലേക്ക് അവൻ ചെന്നു.ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ റൂമിൽ അടുത്തുള്ള തുറന്നിട്ട ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ ദിവ്യയെ കണ്ടു.വീട്ടിൽ ഉടുക്കാറുള്ള ഒരു ഇളം പച്ച ചുരിദാർ ധരിച്ച് പുറം തിരിഞ്ഞു കിടക്കായിരുന്നു ദിവ്യ.വാതിക്കൽ നിൽക്കുന്ന ജയ്പാലിന് ദിവ്യയെ വിളിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി.വളരെ കഷ്ടപെട്ട് അവൻ വിളിച്ചു.

“ചേച്ചി”

ദിവ്യയിൽ നിന്ന് മറുപടി ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.അഞ്ചു മിനിറ്റോളം ആ വാതിൽ പടിക്കൽ നിന്ന ശേഷം വീണ്ടും

“ചേച്ചി”

ഇപ്രാവശ്യം ദിവ്യ പതുക്കെ കലങ്ങിയ കണ്ണാൽ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. എന്നിട്ട് പഴയ പടി തന്നെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

“ഞാൻ വരാം നീ പൊക്കോ..”

ദിവ്യയുടെ ഇടറിയ ശബ്ദത്താൽ ഉള്ള മറുപടിയും കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും അവനെ ഒന്ന് വേദനിപ്പിച്ചു.അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ദിവ്യയുടെ അമ്മ പത്മാവതി അവിടെ ടേബിളിൽ വച്ച പാത്രങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പുകയായിരുന്നു. അവനും ഒപ്പം കൂടി അവൻ ദിവ്യ വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു.ദിവ്യ വന്നിരുന്ന് പാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.അവൻ ദിവ്യയിലേക്ക് ശ്രെദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ചു സന്തോഷവാതിയായിരുന്നു അപ്പോൾ ദിവ്യ.നേരത്തെ കേട്ട ഇടറിയ ശബ്ദമോ ഇടറിയ കണ്ണുകളോ അപ്പോൾ ദിവ്യക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല തന്റെ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ഭർത്താവിനോടും മകനോടും നർമം കലർന്ന വാക്കുകൾ സംസാരിച്ച് അട്ടഹിച്ചു ചിരിക്കുന്ന ദിവ്യയെയാണ് അവൻ അപ്പോൾ കണ്ടത്.അവനും അവരോടപ്പം അത്താഴം കഴിച്ചേണീറ്റു. കുറച്ചു നേരം വീട്ടു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി രാത്രിയിൽ പച്ച നെൽചെടികളിൽ ഗാനമേള നടക്കുന്ന സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് വരുന്ന പല വർണ്ണത്തിലുള്ള പ്രകാശങ്ങൾ പാടത്തുള്ള നെൽച്ചെടികളെ വർണ്ണാഭമാക്കി അകലെ മൈക്കും പിടിച്ചു പാട്ടുപാടി ഡാൻസ് ചെയുന്ന വിരുതനെ അവൻ കുറച്ചു നേരം നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പത്മാവതി വന്ന് ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ വീടിനുള്ളിൽ കയറി അവന്റെ മുറിയെ ലക്ഷ്യം വച്ചു നടന്നു.കോണിപടികൾ ഓരോന്നായി കയറി ബാൽക്കണിയിലൂടെ നടന്ന് റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചാരി.

……………..ദേവ ദൂതർ പാടി… സ്നേഹദൂതർ പാടി….ഈ ഒലീവിൻ പൂക്കൾ ചൂടിയാടും നിലാവിൽ…………..

………….ഇന്ന് നിന്റെ പാട്ട് തേടി കൂട്ട് തേടിയാരോ…. വന്നു നിന്റെ വീണയിൽ നിൻ പാണികളിൽ തൊട്ടു……………

അകലെ നിന്ന് വരുന്ന സംഗീതത്തിൽ ലയിച്ചു ചേർന്ന് ജനൽക്കരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവിടെ തിണ്ണയിൽ ഇരുന്ന് ദൂരെ കാണുന്ന സ്റ്റേജിൽ ആ പാട്ട് ആലപിക്കുന്ന പാട്ടുകാരനെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് അവിടെ നിന്ന് വരുന്ന പല വർണ്ണത്തിലുള്ള പ്രകാശരശ്മികൾ പതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു………

“ചേച്ചിയോട് കാമമോ…?

അതോ പ്രേണയമോ…..?

അല്ലെങ്കിൽ പ്രായപൂർത്തിയറിച്ച ചെറുപ്പക്കാരന് തോന്നുന്ന വെറുമൊരു ആകർഷണമോ….?”

അവന്റെ മനസ്സ് ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

“ചേച്ചി ഇനി മിണ്ടുമോ…?

എന്നെ പറഞ്ഞയക്കുമോ…?

ചേച്ചിയെ പിരിയാൻ വയ്യ..

ഇത്‌ പ്രണയം അല്ലേ…. അല്ലെങ്കിലും പ്രണയിച്ച പെണ്ണിന്റെ ശരീരം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ എന്താ തെറ്റ്.ഇനിയും വേണം പ്രണയിക്കണം കാമിക്കണം ”

അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അവൻ തന്നെ ഉത്തരം കണ്ടെത്തി അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.തൊട്ട് താഴത്തെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കഴിയാതെ മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനിനെ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു ദിവ്യ.ദിവ്യയുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“അവന്റെ പ്രായം അതാണ്. അവന് കീഴ്പ്പെടാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.

അനിയനെ പോലെ കണ്ട അവനോട് ഇനി എങ്ങനെ സംസാരിക്കും.ഒരു ഭാര്യയാണ് ഞാൻ രമേശേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ…….?വേണ്ട അവനോട് പറയണം ഇനി ഇങ്ങനെ ഒന്നും പാടില്ലാന്ന്..”