മംഗല്ല്യധാരണം – 1

Mangallyadharanam | Author : Nishinoya

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

നിർത്തട ഇനിയും തല്ലിയാൽ അവൻ ചത്തുപോകും. കാർത്തിയുടെ വാക്കുകൾ ആണ് എന്നെ സ്വബോധത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത്. നോക്കിയപ്പോ എന്റെ ഇടിയും കൊണ്ട് ബോധം പോയ അവസ്ഥയിൽ കിടക്കാണ് അരുൺ.

 

 

“…ആദിദേവ് come to my office…” ദേഷ്യത്തോടെ അതും പറഞ്ഞത് പ്രിൻസി പോയി.

 

 

ഞാൻ ചുറ്റിലും കണ്ണടിച്ചു. ക്യാമ്പസ്‌ മുഴുവൻ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കാണ്. ആ കൂട്ടത്തിൽ കരയുന്ന രണ്ട് കണ്ണുകൾ ഞാൻ കണ്ടു. എന്റെ മുഖം തനിയെ താഴ്ന്നു. പയ്യെ ഞാൻ പ്രിൻസിയുടെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി. അവിടെ എല്ലാം ടീച്ചർമാരും എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കായിരുന്നു.

 

 

“… താൻ ഇന്ന് എന്താ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്…” പ്രിൻസി അലറി ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നും.

 

 

“… എന്റെ കോളേജിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവം ഇത് ആദ്യ…” സ്ഥിരം ക്ലിഷേ ഡയലോഗ് ഇത് എന്താ പറയാത്തത് എന്ന് ഞാൻ അലിച്ചിച്ചതാ.

 

 

“… വന്നിട്ട് അധിക കാലം ഒന്നും ആയില്ലല്ലോ അപ്പോഴേക്കും തുടങ്ങിയോ…”

 

 

“… ഇവനെ ഒക്കെ TC കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു വിടുവാ വേണ്ടേ…”

 

 

ടീച്ചർമാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

“… തന്റെ ഇടി കൊണ്ട് അവൻ എങ്ങാനും ചത്തു പോയങ്കിൽ ആര് സമാധാനം പറയും…” ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

 

 

“…എന്തായാലും മോൻ കുറച്ചു നാൾ വീട്ടിൽ പോയി ഇരിക്ക് എന്നാലേ പഠിക്കു…” അതും പറഞ്ഞ് ചൂടോടെ സസ്പെൻഷൻ അടിച്ചു തന്നു.

 

 

സമാധാനമായി എന്തായാലും അധികം സംസാരിച്ച് കൊല്ലാതെ ഇങ്ങു തന്നല്ലോ. ഇരുകൈയും നീട്ടി സാധനം വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അപ്പൊഴിതാ മൂക്കിൽ പഞ്ഞി ഒക്കെ വച്ച് ഓഫീസിലേക്ക് ഞാൻ ഇടിച്ചവനെ കൊണ്ട് പോവുന്നു.

 

 

ദൈവമേ ഇവൻ ചത്ത. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും കാർത്തി എന്റെ അടുത്തെത്തി.

 

 

“… എന്താടാ ഇതൊക്കെ. ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് പോയി വന്നപ്പോഴേക്കും എന്താ സംഭവിച്ചത്…” അവൻ ആശങ്കയോടെ തിരക്കി.

 

 

“…വാ പറയാം. ദിയ എവടെ…” അവളെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ തിരക്കി.

 

 

“… അവൾ ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നു കരയുന്നുണ്ട്…” അത് കേട്ടതും ഞാൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് നീങ്ങി കൂടെ അവനും വന്നു.

 

 

ക്ലാസ്സിൽ എത്തിയതും ഏതോ ഭീകര ജീവിയെ കണ്ട പോലെ എല്ലാരും എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കാണ്. ഞാൻ തേടി വന്നവൾ രണ്ടാമത്തെ ബെഞ്ചിൽ തലയും വച്ചു കിടക്ക. അത് കണ്ടപ്പോ മനസിലായി പുള്ളിക്കാരിയുടെ കരച്ചിൽ ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല. ഞാൻ നേരെ എന്റെ ബഞ്ചിൽ പോയി ബാഗും എടുത്ത് അവളെയും കൊണ്ട് ഗ്രൗണ്ടിൽ പോയി. കൂടെ ബാഗുമായി കാർത്തിയും കൂടി.

 

 

“… ഇനിയെങ്കിലും കാര്യം പറയ്. എന്തിനാ അവനെ ഇടിച്ചേ. പിന്നെ ഇവൾ എന്താ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞോണ്ട് ഇരിക്കണേ…” ക്ഷമ നശിച്ച കാർത്തി ചോദിച്ചു.

 

 

“… നീ ബുക്ക്‌ വാങ്ങാൻ പോയില്ലേ. അപ്പൊ ഞാൻ ടോയ്ലറ്റിൽ പോയതാ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ആ അരുൺ ഇവളുടെ കൈയിൽ കേറി പിടിച്ചു. ഇവൾ ആണെങ്കിൽ കരഞ്ഞോണ്ട് നിക്കുന്നു എനിക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ പൊളിഞ്ഞു വന്നു. പിന്നെ ഒക്കെ നീ കണ്ടത് അല്ലെ…” ദേഷ്യം നിയന്ദ്രിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“… ആ നായിന്റെമോന്റെ കടി തീർന്നില്ലേ…” കാർത്തിക്കും നല്ല വേവ് ആയി.

 

 

“… എന്തായാലും അവനു നല്ലപോലെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് 2,3 മാസം കോളേജിൽ വരില്ല…” ലേശം അഹങ്കാരത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“… അതൊക്കെ പോട്ടെ സസ്പെന്ഷൻ എത്ര കിട്ടി…”

 

 

“… ഒരു മാസത്തേക്ക് ഉള്ളത് കിട്ടി…” ചിരിച്ചോണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“… ഞാൻ കാരണം അല്ലെ ഇതൊക്കെ…” എന്നെ നോക്കി ദിയ ഏങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.