💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 1 8

ശ്രുതി : റൂൾസ് ഒക്കെ പാവങ്ങൾക്ക് മാത്രമാണോ അവൻ കാശ് കൊടുത്ത് അഡ്മിൻ വാങ്ങിയത് കൊണ്ട് അവന് ഒന്നും ബാധകമല്ലേ… Hod പറയുവാ ഇതൊക്കെ നിസാര കാര്യമാണെന്ന്… ഇതെങ്ങനെ നിസാര കാര്യമാകും… ഞാൻ ക്ലാസ്സ്‌ പ്രസിഡന്റ്‌ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്നും ഇവിടെ നടക്കില്ല ഞാൻ പ്രിൻസിപ്പലിനു പരാതി കൊടുക്കാൻ പോകുവാ…

 

ലക്ഷ്മി : എന്റെ ശ്രുതി നീ ഒന്ന് അടങ്ങ് ഞാൻ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതല്ലേ ഇത് വേണ്ടെന്ന്… ശ്രുതി ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ഒന്നും തോന്നരുത്…വയ്യെങ്കിൽ നിനക്ക് വയ്യാത്തത് പോലെ നിന്നൂടെ

 

ശ്രുതി : ആർക്ക് വയ്യ… ആർക്ക് വയ്യെന്ന്

 

ലക്ഷ്മി : നിനക്ക് നേരെ നടക്കാൻ കൂടി വയ്യ എന്നിട്ടെന്തിനാ ഓരോ ഏണി പിടിക്കാൻ പോകുന്നെ… എല്ലാവരെയും വെറുപ്പിച്ച്… വയ്യെങ്കിൽ അതുപോലെ നിൽക്കണം ശ്രുതി… അല്പം സഹതാപം എങ്കിലും കിട്ടും

 

ശ്രുതി : നിർത്ത്…എനിക്ക് ആരുടെയും സഹതാപം വേണ്ട…എനിക്ക് എന്താ കുഴപ്പം ഞാൻ ക്ലാസ്സ്‌ ഫസ്റ്റാ ഞാൻ ക്ലാസ്സ്‌ പ്രസിഡന്റാ ആ എനിക്ക് എന്ത് കുറവാ ഉള്ളേ

 

ലക്ഷ്മി : നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല ശ്രുതി വെറുതെ കണ്ണടച്ചു ഇരുട്ടാക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി പതിയെ ബാഗ് കയ്യിലേക്ക് എടുത്ത് അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു

 

ലക്ഷ്മി : എങ്ങോട്ടാ

 

ശ്രുതി : ഞാൻ വേറെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നോളാം നിനക്ക് ഞാൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് മനസ്സിലായി

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ശ്രുതി രണ്ടാമത്തെ ബെഞ്ചിൽ കയറി ഇരുന്നു

 

************************

 

അന്ന് വൈകുന്നേരം കോളേജിന് ശേഷം ശ്രുതി തന്റെ വീടിനു മുന്നിൽ അത് ഒരു ബീച്ചിനടുത്ത്‌ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ചെറിയൊരു ഷീറ്റിട്ട വീടായിരുന്നു ശ്രുതി പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കയറി

 

ശ്രുതി : അച്ഛാ… എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നെ വയ്യാത്തതല്ലേ അവിടെ കിടക്ക്

 

ശ്രുതി വേഗം കട്ടിലിൽ എഴുനേറ്റിരുന്ന തന്റെ അച്ഛനെ തിരികെ കിടത്തി അയാൾ അല്പം വയസ്സായ ഒരു വെക്തിയായിരുന്നു

 

“എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ശ്രുതി.. ബീച്ചിൽ ആളുകൾ വന്നു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും കച്ചവടത്തിന് പോകണ്ടേ ”

 

ശ്രുതി : ഞാൻ പൊക്കോളാം അച്ഛൻ കിടന്നോ

 

“നിനക്ക് പഠിക്കാനോക്കെ ഉള്ളതല്ലേ മോളെ ”

 

ശ്രുതി : അച്ഛനോട് ദേഹം അനക്കരുത് എന്നല്ലേ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിറ്റുള്ളെ ഇനി ഞാൻ കച്ചവടം നടത്തികൊള്ളാം എനിക്ക് അറിയാത്ത പണി ഒന്നും അല്ലല്ലോ മുൻപും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ലേ…

 

“അതല്ല ശ്രുതി”

 

ശ്രുതി : ഒന്നും പറയണ്ട… അല്ല അച്ഛൻ കഴിച്ചായിരുന്നോ

 

“ഉം കഴിച്ചു ”

 

ശ്രുതി : എന്നാൽ ഞാൻ കഴിക്കട്ടെ വിശന്നിട്ടു വയ്യ

 

************************

 

അന്നേ ദിവസം 6 മണി

 

റോണി : ഹലോ അഖിലളിയാ എവിടെയാ

 

അഖിൽ : ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെറിയൊരു റൈഡിന് ഇറങ്ങിയതാ ഇപ്പോൾ ദാ ഇവിടെ ബീച്ചിന്റെ അടുത്തുണ്ട് ഇവിടെയാകുമ്പോൾ കാറ്റും കൊള്ളാം നല്ല ഐറ്റങ്ങളെ കാണുകയും ചെയ്യാം

 

റോണി : അങ്ങനെ പറ… എന്നിട്ട് എങ്ങനെ നല്ല കളക്ഷനുകൾ ഉണ്ടോ

 

അഖിൽ : ഇവിടെ ആദ്യായിട്ടാടാ സ്ഥിരം സ്ഥലം വേറെ ആയിരുന്നു അവിടെ മുഴുവൻ കിളവികളായതോടെ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നു ഇവിടെ എങ്ങാനാന്ന് നോക്കട്ടെ..

 

റോണി : എന്നാൽ ശരി നല്ല വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ രണ്ട് മൂന്ന് പിക് ഒക്കെ എടുത്തൊ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു റോണി ഫോൺ കട്ടാക്കി

 

സമയം കടന്നു പോയി അഖിൽ പതിയെ ബീച്ചിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു അല്പദൂരം ചെന്നപ്പോഴാണ് ഒരു വശത്തായി ഒരു ഉന്തുവണ്ടി വണ്ടി കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടത് ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയത് കൊണ്ട് തന്നെ വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ ലൈറ്റ് കത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്

 

അഖിൽ : കപ്പലണ്ടിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു വെറുതെ നടക്കുന്നതിനെക്കാൾ അതും കൊറിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കാം

 

അഖിൽ വണ്ടി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു വണ്ടിയുടെ അടുത്തായി ഒരു പെൺകുട്ടി സ്റ്റൂളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് കപ്പലണ്ടി വറുക്കുന്നുണ്ട് അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ ചട്ടുകം കൊണ്ട് ചട്ടിയിൽ തട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു മുന്നോട് പോകും തോറും അഖിലിന് ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം വ്യക്തമാകാൻ തുടങ്ങി അഖിൽ ഒന്നു നിന്ന ശേഷം അവളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി