“എടാ റിസ്സൂ,”
സ്കോർപ്പിയോ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ റസാഖ് ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
“ആഹ്, വാപ്പച്ചി,”
റിസ്വാൻ അകത്ത് നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന് അയാളെ നോക്കി.
“അധികം കറങ്ങിയൊന്നും നടക്കാതെ വീട്ടിൽ കാണണം നീ,”
“ആ…”
“മാത്രോവല്ല ഉമ്മച്ചീനേം കൂട്ടി ആ വൈദ്യരുടെ അടുത്ത് പോണം നീ കേട്ടോ!”
“ആ..”
“വെറുതെ ആ ആന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരാ ചെയ്യണം. ഇന്ന് ലാസ്റ്റ് തിരുമ്മലാ! അത് മിസ്സാക്കിയെക്കരുത്!”
“ആ!”
റസാക്ക് മകന്റെ നേരെ ഒന്ന് നോക്കി.
പിന്നെ ജീപ്പോടിച്ച് പോയി.
റിസ്വാൻ ഉടനെ അകത്തേക്ക് ചെന്നു.
റസിയ അടുക്കളയിൽ തിരക്കിട്ട പണിയാണ്.
“ഉമ്മാ!”
റസിയയുടെ പിമ്പിൽ നിന്ന് റിസ്വാൻ വിളിച്ചു.
“ന്താ?”
തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ റസിയാ ചോദിച്ചു.
“അല്ലുമ്മാ നിങ്ങക്ക് നടുവേദനയോ മുട്ട് വേദനയോ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ! ”
അവൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ വന്നു നിന്നു.
“പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങള് വൈദ്യരുടെ അടുത്ത് തിരുമ്മിക്കാൻ പോകുന്നത്?”
റസിയ നാണത്തോടെ റിസ്വാനെ നോക്കി.
“നാണിക്കാതെ കാര്യം പറ ഉമ്മ!”
കാര്യം റിസ്വാന് ഉമ്മയുടെ നാണം കാണാൻ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്.
അപ്പോൾ അവളുടെ പ്രായം പകുതിയാകും.
ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടെ മൊഞ്ചും തുടിപ്പുമാണ് അപ്പോൾ.
“നീയെന്തിനാ അതൊക്കെ അറിയുന്നേ റിസ്സൂ?”
“അത് ശരി!”
അവന് ആ ചോദ്യം ഇഷ്ടമായില്ല.
“എനിക്ക് പിന്നെ എന്റെ ഉമ്മാന്റെ അസുഖ വിവരം അറിയണ്ടേ? അല്ലാണ്ട് ഞാൻ പിന്നെ അയലോക്കത്തുള്ളവരുടെ കാര്യമാണോ അറിയണ്ടേ?”
“ചെറുക്കന്റെ നാക്ക് ഇത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട് ഈയിടെയായി!”
ദോശ തവയെടുത്ത് സ്റ്റവ്വിന്റെ മേൽ വെച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു.
“നിനക്ക് ഇന്ന് കൂട്ടുകാര്ടെ കൂടെ കറങ്ങാൻ വയ്യാത്തതിന്റെ ദേഷ്യമല്ലേ? അതല്ലേ ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നെ?”
“ഈ ഉമ്മാനെ പോലെ ഒരു സാധനം!”
റിസ്വാൻ തല ചൊറിഞ്ഞു.
“ഞാൻ ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല…ഉമ്മ ഒന്നും കേട്ടിട്ടുമില്ല!”
അവൻ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പോയി.
നേരെ പോയത് മുകളിലത്തെ ഫ്ലോറിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്കാണ്.
അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ രാജമ്മ ചേച്ചി മുറിയൊക്കെ അടിച്ചുവാരുകയാണ്.
വീട്ടിലെ സ്ഥിരം ജോലിക്കാരിയാണ് രാജമ്മ.
ഇരുനിറത്തിലുള്ള മുപ്പത് കഴിഞ്ഞ കൊഴുത്ത സുന്ദരി.
തടിച്ച ശരീരമാണ്.
സാരി ബ്ലൗസും മുണ്ടുമാണ് എപ്പോഴത്തെയും വേഷം.
എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഹുക്കുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് വീഴും എന്ന രീതിയിലുള്ള ബ്ലൗസ്സാണ് എപ്പോഴും ധരിക്കുക.
അതിനുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടിക്കിടക്കുന്ന മുഴുത്ത മുലകൾ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് ഒരു ചാണെങ്കിലും മുമ്പോട്ട് തള്ളി നിൽക്കും.
അൽപ്പം വയറുണ്ട്.
വലിയ പൊക്കിളിനു വളരെ താഴ്ത്തിയാണ് എപ്പോഴും മുണ്ടുടുക്കാറ്.
പണിചെയ്യുമ്പോൾ ചിലപ്പോഴൊക്കെ മുണ്ട് അവൾ കയറ്റി കുത്തും.
അപ്പോൾ അവളുടെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത വൻതുടകൾ പുറത്തേക്ക് കാണാം.
വർഷങ്ങളായി അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടും റിസ്വാനെ വളരെ വാത്സല്യത്തോട് കൂടി കരുതുന്നത് കൊണ്ടും റസാഖിനോ റസിയയ്ക്കോ അവളെ ഒരു സംശയവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവനെ കണ്ട് അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.
അവനും.
ആ പുഞ്ചിരിയുടെ അർത്ഥമൊക്കെ അവനറിയാം.
ഇടയ്ക്കൊക്കെ അവൾ അവനോട് പണം ചോദിക്കും.
അധികമൊന്നുമില്ല.
അമ്പതോ നൂറോ ഒക്കെ.
അടുത്ത ദിവസം തന്നെ തിരിച്ചു തരാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാണ് പണം വാങ്ങുക.
പക്ഷെ ഇതുവരെ ആ “അടുത്ത” ദിവസം വന്നിട്ടില്ല എന്നേയുള്ളൂ.
പക്ഷെ രാജമയ്ക്ക് ദാനം വാങ്ങുന്നതും ഇഷ്ടമല്ല.
അതുകൊണ്ട് അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ റിസ്വാന്റെ കൈ തന്റെ ദേഹത്ത് കൊണ്ടുവരാൻ സമ്മതിക്കാറുണ്ട്.
മുലക്ക് ഒരു പിടുത്തവും ഞെക്കും.
അല്ലെങ്കിൽ ചന്തിക്ക് ഒരു കശക്കൽ.
അതിനപ്പുറം രാജമ്മ ഒന്നിനും സമ്മതിക്കാറില്ല.
കൈ ബ്ലൗസിനകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവൾ വിലക്കും.
തുണി പൊക്കി ചന്തികൾ നഗ്നമാക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അവന്റെ കൈ വിടുവിക്കും.
“ഡ്രസ്സിന്റെ പൊറത്തോടെ പിടിച്ചാൽ മതി,”
അവൾ പറയും.
പക്ഷെ ഇന്നത്തെ ചിരിക്ക് എന്നത്തേക്കാളേറെ തിളക്കമുള്ളതായി അവൻ കണ്ടെത്തി.
“എന്താ ഇന്നത്തെ പാൽ പുഞ്ചിരിക്ക് ഭയങ്കര വോൾട്ടേജ്?”