അയാൾ മൊബൈൽ എടുത്തു.
“ആ ഡോക്റ്റർ രാം മോഹൻ അല്ലെ? ആ … അതെ വിമൽ …നിങ്ങടെ രോഹിണി മാഡം ഇല്ലേ അവിടെ? …ഒന്നിങ് വരാൻ പറയാമോ? പുത്ര കാമേഷ്ടിയുടെ കാര്യത്തിനാ…അതെ ഡേറ്റ് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല …എന്താ ..ഏഹ്? നേരോ ..മൊത്തം ബ്ലോക്ക് ആണോ? അയ്യോ..ശ്ശ്യേ ! നോക്കട്ടെ..നോക്കട്ടെ അറിഞ്ഞില്ല!”
റസിയയും റിസ്വാനും ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ പരസ്പ്പരം നോക്കി.
വിമൽ അപ്പോൾ മേശപ്പുറത്ത് നിന്ന് റിമോട്ട് എടുത്ത് ടി വി ഓൺ ചെയ്തു.
അവർ മൂവരും ടി വി സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
സ്ക്രീൻ നിറയെ പ്രക്ഷോഭകാരികളായ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളാണ്.
ചിലയിടത്ത് തീയിൽ പെട്ട കെട്ടിങ്ങളും വാഹനങ്ങളും.
“ആർ എസ് എസ് കാരൻ ഒരു സി പി എമ്മുകാരനെ കൊന്നു, കണ്ണൂര്,”
വിമൽ പറഞ്ഞു.
“കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച തിരിച്ചുണ്ടായില്ലേ? അതിന്റെ പ്രതികാരം. മൊത്തം ഹർത്താലാ..ബ്ലോക്കാ… ഇപ്പഴാ അവര് ഹർത്താൽ ഡിക്ലയർ ചെയ്തേ! ആറുമണി വരെ ഒരു രക്ഷയുമില്ല! ആർക്കും വരാൻ പറ്റുകയില്ല…അപ്പൊ എന്തോ ചെയ്യും?”
“അല്ല ഡോക്റ്റർക്ക് ചെയ്തുകൂടെ?”
രാജമ്മ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മിച്ച് റിസ്വാൻ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ ചെയ്യുന്നതാണ്, പക്ഷെ…”
അയാൾ റസിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
അവളുടെ മുഖം ലജ്ജകൊണ്ട് ചുവന്നു.
അത് റിസ്വാന് മനസിലായില്ല.
ഡോക്റ്ററും രോഗിയുമാണ്.
ഡോക്റ്ററാവുമ്പോൾ രോഗിയുടെ ദേഹത്ത് ഒക്കെ തൊടില്ലേ?”
ഇനിയിപ്പോൾ ദേഹത്ത് തുണി ഒന്നുമില്ലാതെ കിടക്കേണ്ടി വരുമോ?
മൊബൈലിൽ, മസാജ് പോൺ കണ്ടത് അവനോർത്തു.
പടച്ചോനെ!
അതെ!
അങ്ങനെയായത് കൊണ്ടാവണം ഉമ്മച്ചിയെ തിരുമ്മുന്നത് മഹാലക്ഷ്മി ഡോക്റ്റർ തന്നെയായത്!
“അത് സാർ…”
റസിയ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.
“എനിക്ക് മനസ്സിലായി…”
വിമൽ ചിരിച്ചു.
“നിങ്ങള് സ്ത്രീയാണ്..പോരാത്തതിന് വളരെ സുന്ദരിയും…!”
അയാൾ അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ നിർത്തി എന്നിട്ട് റിസ്വാനെ നോക്കി.
“അല്ല ഇത്? ബ്രദർ ആണോ?”
“അല്ല ബ്രദർ അല്ല, എന്റെ മോൻ ആണ്!”
തന്നെ സുന്ദരി എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതിൽ അടിമുടി പൂത്തുലഞ്ഞ്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഏഹ്?”
അയാൾ റിസ്വാനെ അവിശ്വസനീയതയോടെ ഒന്ന് നോക്കി.
“ഓക്കേ ..ഓക്കേ…”
വിമൽ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“സ്ത്രീയായത് കൊണ്ട് ചിലപ്പോൾ ഇത്ര ഓപ്പൺ ആയ ഒരു ബോഡി മസ്സാജിന് നിങ്ങൾക്ക് വിഷമം ഉണ്ടാകും എന്നറിയാം…സോ…!”
“പക്ഷെ ഡോക്റ്റർ ഇത് …”
പെട്ടെന്ന് റിസ്വാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇതങ്ങനെ മാറ്റി വെക്കാവുന്നത് അല്ലല്ലോ; ആണോ?”
“അല്ല..ഡേറ്റ് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല…”
“ഡോക്റ്റർക്ക് പ്രോബ്ലം ഇല്ലെങ്കിൽ …”
റിസ്വാൻ പറഞ്ഞു.
റസിയയും ഡോക്റ്റർ വിമലും അവനെ നോക്കി.
“…എങ്കിൽ ഡോക്റ്റർ തന്നെ ചെയ്യട്ടെ..അല്ലെ ഉമ്മച്ചി?”
റസിയ ഇപ്പോഴും നാണത്തിൽ കുതിർന്ന് കുളിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്.
“ഉമ്മച്ചി പറ! വേറെ ഓപ്ഷൻ ഇല്ല,”
റിസ്വാൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്..”
നാണം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഡോക്റ്ററുടെയോ റിസ്വാന്റെയോ മുഖത്ത് നോക്കാതെ അവൾ മൂളി.
“മാത്രവല്ല ഇവിടെ പെണ്ണുങ്ങളോ നേഴ്സ്മാരോ മറ്റാരും ഇല്ല,”
വിമൽ പറഞ്ഞു.
“ക്ലിനിക്ക് തുറക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല..പക്ഷെ ഇവരൊക്കെ വന്നു…”
“അത് സാരമില്ല ഡോക്റ്റർ,”
അവൻ പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ നിങ്ങൾ ആ സ്പാ റൂമിലേക്ക് ഇരുന്നോ…കൗണ്ടറിൽ ഉള്ളവരെ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ…മാക്സിമം ഒരു അരമണിക്കൂർ,”
വിമൽ എഴുന്നേറ്റു.
പിന്നാലെ അവരും.
“എവിടെയാ സ്പാ റൂം?”
റിസ്വാൻ റസിയയോട് ചോദിച്ചു.
“എന്റെ കൂടെ വാ നീ,”
പുറത്തേക്ക് കടന്ന് ഒരിടനാഴിയിലൂടെ അവൾ നടന്നു.
പിന്നാലെ അവനും.
“ഇതാ മസ്സാജ് റൂം,”
ഒരു കതകിന്റെ മുമ്പിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
“നമുക്ക് ഇവിടെ ഇരിക്കാം,”
അതിന്റെ മുമ്പിൽ കിടന്ന സ്റ്റെയിൻലെസ്സ് സ്റ്റീൽ വെയിറ്റിങ് ചെയറിൽ ഇരുന്ന് റസിയ പറഞ്ഞു.
റിസ്വാനും അവളുടെ സമീപമിരുന്നു.
“എന്താ ഉമ്മച്ചി ടെൻഷൻ?”
“റിസ്സൂ..അതൊന്നും നിന്നോട് പറയാൻ പറ്റില്ല..”
അവൾ അസന്തുഷ്ടിയോടെ പറഞ്ഞു.
“സ്വന്തം മോനോട് പറയാമ്പറ്റില്ലേ പിന്നെ ആരോടാ ഉമ്മച്ചി പറയ്യാ?”
അവൻ അവളോട് ചേർന്നിരുന്നു.