രാകേഷ് തന്റെ ലെഫ്റ്റനന്റ്റ്സിനോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടതിനു ശേഷം പരിസരം പൊടുന്നനെ നിശബ്ദമായി.
എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ആളുകള് പരസ്പ്പരം നോക്കി.
ചിലര് പദ്മനാഭന് തമ്പിയുടെയും സാവിത്രിയുടേയുമരികിലെത്തി വിവരങ്ങള് ആരാഞ്ഞു.
ഊര്മ്മിളയും രാകേഷിന്റെ അച്ഛനും കാര്യങ്ങള് എല്ലാവരെയും ധരിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
പദ്മനാഭന് തമ്പി എന്തോ ആലോചിക്കുന്നത് എല്ലാവരും കണ്ടു.
പെട്ടെന്നയാള് മണ്ഡപത്തിനരികില് മേശമേല് വെച്ചിരുന്ന മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്തു.
“രാകേഷ് മഹേശ്വര് ഒരു പ്രത്യേക മിഷന് വേണ്ടി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട് ഇവിടെ എത്തിയ ആളാണ് എന്ന് ഇവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്ന, ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചെത്തിയ എല്ലാ വിശിഷ്ട വ്യക്തികള്ക്കും അറിവുള്ളതാണല്ലോ….”
അയാള് തന്റെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തില് സംസാരിച്ചു.
“ആ മിഷന്റെ ഭാഗമായി അദ്ധേഹത്തിന് ഇവിടെനിന്നും ഇപ്പോള് പുറപ്പെടെണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നതിനാല് വിവാഹനിശ്ചയ ചടങ്ങ് മറ്റൊരു മുഹൂര്ത്തത്തിലേക്ക് മാറ്റിവെച്ച വിവരം വ്യസനസമേതം എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുന്നു…”
കൂടി നിന്നിരുന്നവരില് ചെറിയ ഒരാരവമുണര്ന്നു.
“പക്ഷെ…”
പദ്മനാഭന് തമ്പി തുടര്ന്നു.
“…പക്ഷെ … ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട വിശിഷ്ടാതിഥികള് എന്റെ ഒരു അഭ്യര്ത്ഥന മാനിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു…അത്…”
അയാള് എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി.
“ഭക്ഷണം തയ്യാറാണ്…”
അയാള് തുടര്ന്നു.
“ചടങ്ങ് നടന്നിട്ടില്ല എങ്കിലും അതൊരു പ്രശ്നമായി കരുതാതെ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനു ശേഷം മാത്രമേ പോകാന് പാടുള്ളൂ എന്നാണു എന്റെ അപേക്ഷ…”
ആളുകള്ക്കിടയിലെ ആരവമടങ്ങി.
എങ്കിലും അവരുടെ മുഖങ്ങളില് ആകാംക്ഷയും നേരിയ ഭയവും പദ്മനാഭന് തമ്പി കണ്ടു.
പരിചാരകര് വിരുന്ന് വിളമ്പാന് തയ്യാറെടുത്തു.
***************************************************
“എന്താ പ്ലാന് ഓഫ് ആക്ഷന്?”
റിയ ചോദിച്ചു.
സന്തോഷ്, ലാലപ്പന്, ജോയല് റിയ ഷബ്നം എന്നിവരാണ് സംഘം.
എല്ലാവരും മിലിട്ടറി വേഷത്തില് തയ്യാറെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
“എന്തായാലും ഞാന് കൂടെ വരും ഇന്നത്തെ ആക്ഷന്!”
ഷബ്നം അപേക്ഷ തുളുമ്പുന്ന ഭാവത്തില് ജോയലിനെയും സന്തോഷിനേയും നോക്കി. അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ജോയല് നെറ്റി ചുളിച്ചു.
തന്നെ ഉള്പ്പെടുത്താന് ഉദ്ദേശമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള് അവളുടെ മുഖത്ത് വിഷാദം കടന്നുവന്നു.
“ഷബ്നത്തിന്റെ റൈഫിള്സ് പ്രാക്ടീസ് ഓക്കെയാണോ റിയാ?”
ജോയല് ചോദിച്ചു.
“ഇരുനൂറു മീറ്റര് ദൂരെ നിന്നു സെക്കന്ഡ് സര്ക്കിളില് ഷൂട്ട് ചെയ്തു ഇന്നലെ,”
റിയ അറിയിച്ചു.
സംഘാംഗങ്ങള് ഷബ്നത്തേ അനുമോദിച്ച് നോക്കി.
“ഫിസിക്കല് ആക്ഷനോ?”
ചോദ്യം സന്തോഷില് നിന്നുമായിരുന്നു.
“രണ്ടു റൈവല്സ് വരെ ഓക്കേ…”
റിയ പറഞ്ഞു.
“ഇന്നലെ മൂന്ന് പേരെ വെച്ച് നോക്കി…ബട്ട് ഷബ്നത്തിന് അവരെ ടേക് ഓണ് ചെയ്യാന് കഴിഞ്ഞില്ല…”
ഷബ്നത്തിന്റെ മുഖം വാടി.
“സന്തോഷ് ചേട്ടാ, അതിനെന്നാ!”
അവള് ദയനീയമായ സ്വരത്തില് അയാളെ നോക്കി.
“പ്രാക്ടീസിലല്ലേ ഞാന് ഡെഫീറ്റഡ് ആയത്…ഗ്രൌണ്ട് ആക്ഷനില് ഞാന് ഓക്കേ ആകും..പ്ലീസ് ഒന്ന് സമ്മതിക്ക് സന്തോഷ് ചേട്ടാ!”
സന്തോഷും ജോയലും പരസ്പ്പരം നോക്കി.
ജോയല് തന്റെ കിറ്റ് തുറന്നു.
അതില് നിന്നും ടി വി റിമോട്ടിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു ട്രാന്സിസ്റ്റര് പുറത്തെടുത്തു.
“എന്താ ഇത്?”
അവന് ഷബ്നത്തോട് ചോദിച്ചു.
“ഡിറ്റെണക്റ്റര്!”
അവള് പെട്ടെന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
“ഏതാണ് ഇതിലെ എക്സ്പ്ലോഷന് ബട്ടന്?”
“റെഡ്!”
“ഈ യെല്ലോ ബട്ടന് എന്തിനുള്ളതാണ്?”
“എക്സ്പ്ലോഷന് പ്രോസ്സസ് പോസ് ചെയ്യാന്,”
“എത്ര സമയം?”
“ടെന് റ്റു തെര്ട്ടി മിനിറ്റ്സ്,”
“അത് കഴിഞ്ഞ് എക്സ്പ്ലോഷന് അബോര്ട്ട് ചെയ്യണമെങ്കില്?”