നഹ്മയും പ്രൊഫസർ വർഗീസ് കുര്യനും – 3 5


വർഗീസ് സാറിന് ആകെ ടെൻഷൻ ആയി പക്ഷേ കുറ്റബോധം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നേയില്ല. ഇത്രയ്ക്ക് തിരക്ക് കൂട്ടണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി. ആ കുട്ടിയ്ക്കും ആകെ 21 വയസ്സല്ലേ ഒള്ളു . ഒരു പക്ഷേ ഒന്നുകൂടെ ക്ഷമ കാണിച്ചിരുന്നേൽ മൊത്തം കുറച്ച് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തിന്നാമായിരുന്നു. കൊച്ചും ആസ്വദിച്ചു വരായിരുന്നു.അവളുടെ കാലുകളുടെ വെളുപ്പും സോഫ്റ്റ്‌നസ്സും മറക്കാനെ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു മൊത്തത്തിൽ എന്തോ പോലെ ആയി. ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടിന്റെ മാധുര്യവും രുചിയും സാറിൽ നിന്നും മായുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവൾ സിസിലിയെ എങ്ങാനും വിളിച്ചു പറയുമോ എന്നായിരുന്നു പേടി . ഇനി ആ കൊച്ചിനെ വിളിച്ചു മാപ്പ് പറയണോ അതോ വിളിക്കാതിരിക്കണോ മൊത്തത്തിൽ കൺഫ്യൂഷൻ അടിച്ചിരിക്കുമ്പോ ആണ് സിസിലിയുടെ ഫോൺ വന്നത്.

(കർത്താവെ ഇവളെന്താ ഇപ്പോ വിളിക്കണത്. ഇനി ആ പെണ്ണെങ്ങാനും ഇവളെ വിളിച്ചു നടന്നതൊക്കെ പറഞ്ഞോ.)
ആ ഹലോ.

ആ ഇച്ചായ എവടെയ.

ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെയാ. എന്തിയെടി.

ആ കൊച്ച് പോയോ. അവള്ടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ല.

ആ അവള് പോയല്ലോ. നീ അവളെ വിളിച്ചിരുന്നോ.

ആ ഇച്ചായാ ഒരു 5 വട്ടം എങ്ങാനും വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാത്തിനാ വിളിച്ചേ എന്നെ വിളിച്ചാൽ പോരായിരുന്നോ

അത് ഇച്ചായാ നമ്മടെ മോള് ആവാനുള്ള പ്രായം അല്ലേ ഒള്ളു… അതും ഇല്ലാ. എന്തോ വീട്ടിലെ അവസ്ഥ ഒക്കെ അറിഞ്ഞപ്പോ കൂടുതൽ ആ കുട്ടിയോട് ഇഷ്ട്ടം തോന്നി.നമ്മൾ ഇവടെ മക്കൾ ഒപ്പം ഇല്ലാത്തതിന്റെ വിഷമത്തിൽ അല്ലായിരുന്നോ അതൊക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോ..

മ്മ്മ് അതും ശെരിയാ (വിളിച്ചിട്ട് എടുത്തില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ )

ആ ദേ ഇച്ചായാ ആ കുട്ടി തിരിച്ചു വിളിക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ വെയ്ക്കാണെ. ഇത്‌ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വിളിക്കാം. ബൈ..

ഹേയ് എടി വെയ്ക്കല്ലേ… ഒരു കാര്യം കൂടെ…
അപ്പോഴേക്കും അവൾ ഫോൺ വച്ചു സാറിന് ആകെ ടെൻഷൻ ആയി എല്ലാത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഒരു തീരുമാനം ആയി. ആ കൊച്ച് എന്തായാലും അതൊക്കെ പറയും… കർത്താവെ കാത്തോളണേ.

പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു സിസിലി തിരിച്ചു വിളിച്ചത്.

ആ എന്താടി പറ (ആകെ പേടിച്ചിട്ട്, സ്വരത്തിൽ ഒക്കെ ഒരു വിറയൽ ആയിരുന്നു )

ഇച്ചായാ അവള് ആകെ കരച്ചിൽ. എന്താ പ്രശ്നം ചോദിച്ചിട്ട് പറയുന്നില്ല. പൊട്ടി പൊട്ടി കരയാ.

കരയേ അതിപ്പോ എന്നാത്തിനാവോ നീ ചോദിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞില്ല ല്ലേ. (നിഷ്കളങ്കതയോടെ.)

ഇല്ലന്നെ കൊച്ചിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടപ്പോ എന്തോ പോലെ ആയി. പ്രോജക്ടിന്റെ ചോദിച്ചപ്പോ എല്ലാം സാറ് ശെരിയാക്കി തന്നു പക്ഷേ അത്യാവശ്യമായിട്ട് വീട്ടിൽ പോവേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ട് അപ്പോ ഇന്ന് പോവും വീട്ടിലേക്ക് വൈകീട്ട് പറഞ്ഞു.

പ്രൊജക്റ്റ്‌ അപ്പോ ആര് ചെയ്യാനാ ചോദിച്ചില്ലേ.

” അത് അറിയില്ല. എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം അറിയില്ല “എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു കരച്ചിൽ. ഇച്ചായൻ ആ കൊച്ചിനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്ക് ഇനി വീട്ടിൽ എങ്ങാനും വല്ല പ്രശ്നം ആണെങ്കിലോ. എനിക്ക് ആ കരച്ചിൽ കേട്ടിട്ട് ഒരു സമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല ഇച്ചായ. പ്ലീസ്.

ആടി ഞാൻ ഇപ്പോ തന്നെ വിളിക്കാം.

ആ എന്നിട്ട് എന്നെ വിളിക്കണേ ഇപ്പോ തന്നെ. വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടിയില്ലേൽ ആ കൊച്ചിന്റെ ഉമ്മയുടെ നമ്പർ ഒന്ന് തരണേ. എന്താണാവോ വീട്ടിൽ പ്രശ്നം.

(കർത്താവെ പെട്ടല്ലോ ) ആ പേടിക്കണ്ട അതിന്റെ ആവശ്യം ഒന്നും വരില്ല ഞാൻ വിളിച്ചാൽ അവളെടുക്കും. ഞാൻ വിളിക്കാം ബൈ.

ശെരി ഇച്ചായ.

അവളെന്തായാലും സിസിലിയോട് ഒന്നും പറയാത്തത് സാറിന് ആശ്വാസം ആയി. ഇനി എന്തായാലും നഹ്മയെ വിളിച്ചു നോക്കാതെ വഴിയില്ല. ഫോൺ എടുത്ത് ഡയൽ ചെയ്തു പക്ഷേ ഫോൺ എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു 4 വട്ടം വിളിച്ചു നോക്കി എടുക്കുന്നില്ല. ആകെ ടെൻഷൻ ആയി ഇനി ഇപ്പോ സിസിലിയ്ക്ക് വീട്ടിൽത്തെ നമ്പർ കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *