ഈ കഥയ്ക്കോ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കോ സ്ഥലങ്ങൾക്കോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ മരിച്ചു പോയവരോ ആയിട്ട് യാതൊരുവിധ ബന്ധവുമില്ല. അഥവാ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ അതു തികച്ചും യാദൃശ്ചികമാണ്.
“അളിയാ സോറി!! വീട്ടിൽ ഒരു അത്യാവശ്യം ഉണ്ട്, സിനിമയ്ക്ക് നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊക്കോ.”
“എടാ അലവലാതി, നീ തന്നെയല്ലെ എന്നെക്കൊണ്ട് നിർബന്ധിച്ച് ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യിപിച്ചത്?” എനിക്കു നല്ല ദേഷ്യം വന്നു.
എനിക്ക് വലിയ താത്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും എന്നെക്കൊണ്ട് നിർബന്ധിച്ച് ബുക്ക് ചെയിച്ചതാണ്. എന്നിട്ടിപ്പൊ അവൻ കാലുമാറിയിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ കൂടൂതൽ എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നെ അനൂപ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു കളഞ്ഞു. ഇല്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ വായിൽ ഇരിക്കുന്ന തെറി മുഴുവൻ അവൻ കേൾക്കേണ്ടി വന്നേനെ.
ടിക്കറ്റ് കാൻസൽ ചെയ്യാനുള്ള സമയവും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൻ്റെ വാക്കു കേട്ട് ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യാൻ തോന്നിയ നേരത്തെ ശപിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാൻ കാറെടുത്ത് വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.
ഞാൻ അർജുൻ. ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു ഐ ടി കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്തു വരികയായിരുന്നു ഞാൻ. കാണാൻ വലിയ തെറ്റില്ലാത്ത 29 വയസുള്ള അവിവാഹിതൻ. കല്ല്യാണം കഴിക്കാൻ താൽപര്യം ഇല്ല. അതിന് കാരണം ബാംഗളൂരിലെ തരുണീമണികൾ തന്നെ.
പഞ്ചാബി, ഗുജറാത്തി, മറാത്തി തുടങ്ങി ഇന്ത്യ ഒട്ടാകെ ഉള്ള നിരവധി പെൺകുട്ടികളെയും ആൻ്റിമാരെയും ഒന്നിൽ കൂടുതൽ തവണ പിറന്നപടി കിടത്തി സുഖിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള അവസരം ബാംഗ്ലൂർ നഗരം എനിക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്. എൻ്റെ കുണ്ണ സുഖം അറിഞ്ഞ പെൺതരികൾക്ക് എന്നെ കാണുമ്പൊൾ വീണ്ടും അവരുടെ പൂറിൽ തരിപ്പ് തുടങ്ങും. എന്നാലും കമ്മിട്ടെഡ് ആവാൻ അത്ര താത്പര്യം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഡേറ്റിങ്ങും കമ്മിറ്റ്മെൻ്റ് ഇല്ലാത്ത കളികളും ഒക്കെ ആയി അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് കാനഡയിലെ ഒരു കമ്പനിയിൽ ജോബ് ഓഫർ വരുന്നത്. ബാംഗ്ലൂർ നഗരം വിട്ടു പോരാൻ എനിക്കത്ര താത്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു.
ഒക്ടോബർ മാസത്തിലാണു പോവേണ്ടത് എങ്കിലും ഞാൻ ഏപ്രിൽ മാസത്തിൽ തന്നെ ബാംഗ്ലൂർ വിട്ടു. വീട്ടിൽ വന്നതിനു ശേഷം എനിക്കു ചെയ്യാൻ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാതെ ആയി. ഒരുപാട് ബോർ അടികുമ്പോ വീട്ടിൽ ഇരുന്നു എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ എഴുതും. മിക്കവാറും കമ്പി സാഹിത്യം ആണ് എഴുതുന്നത്. എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ അനുഭവ കഥകൾ ആണ് കൂടുതലും എഴുന്നത്. അങ്ങനെ നാട്ടിലെ വെക്കേഷൻ സമയത്ത് നടന്ന ഒരു സംഭവമാണ് ഞാൻ ഈ കഥയിൽ പറയാൻ പോവുന്നത്
തിയേറ്ററിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു സിഗരറ്റ് വലിക്കാൻ വേണ്ടി നാട്ടിലെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൻ്റെ അടുത്തുള്ള പെട്ടിക്കടയുടെ അടുത്ത് കാർ നിർത്തി. സ്റ്റോപ്പിൽ ഒന്നു രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെയും, അവരെ സ്കാൻ ചെയ്ത് നിൽകുന്ന പുരുഷ കേസരിമാരെയും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു. സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഞാനും ഈ നാട്ടിലെ പെന്മണികളെ വായ്നോക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഇവിടെ വന്ന് നിൽക്കുമായിരുന്നു. കാലം കുറെ കടന്നു പോയെങ്കിലും ആ കലാരൂപം ഇന്നും അന്യം നിന്ന് പോയിട്ടില്ല. ബസ്റ്റോപിലെ പെന്മണികളുടെ പ്രായം വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരെണ്ണം പോലും ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയില്ല അത് കൊണ്ട് ഞാൻ കടയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ഒരു സിഗററ്റ് വാങ്ങി കത്തിച്ചു. ഒന്നു രണ്ടു പുക വലിച്ചു വിട്ടു കാണും പിറകിൽ നിന്നും നല്ല പരിചയമുള്ള ഒരു പെൺ ശബ്ദം.
“രാവിലേ തന്നെ സിഗരറ്റ് വലിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണല്ലെ?”
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. 19-20 വയസു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരി. അതിമനോഹരമായ കണ്ണുകൾ. ചോര തുടുത്ത കവിളുകൾ. നീളൻ മൂക്കും വശ്യതയാർന്ന ചിരിയും. ഡ്രസ്സിംഗ് സ്റ്റൈൽ വെച്ച് ഒരു 2K കിഡ് ആണെന്ന് തോന്നി.
“കാനഡയിൽ ജോലി കിട്ടിയ കാര്യം അമ്മ പറഞ്ഞ് അറിഞ്ഞു. ബാംഗളൂരിൽ നിന്ന് എപ്പോ വന്നു?”
“ഓ, നിരഞ്ജനക്കുട്ടീ. നീ വളർന്നു വലിയ പെണ്ണായല്ലോ. കണ്ടപ്പോ മനസ്സിലായില്ല!”