മലയാളം കമ്പികഥ – നാലുമണിപ്പൂക്കൾ – 1
“നീയീ കണ്ടോർക്കൊക്കെ വേണ്ടി ലൗ ലെറ്റ്റെഴ്താതെ അനക്ക് വേണ്ടി എഴ്തെടാ ചെക്കാ..പലോരും കാത്തിരിക്ക്ണ്ട്” സംഗീതചേച്ചിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അംജദ് ചൂളിപ്പോയി. അവന്റെ ചമ്മൽ കണ്ട് ചെമ്പനീർപ്പെൺകൊടികൾ കൊലുസ്സ് കിലുങ്ങുംപോൽ കിലുകിലെച്ചിരിച്ച് പ്ലസ്റ്റു ക്ലാസ്സിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിപ്പോയി ഒഴുകിപ്പോയി.
സ്കൂളിലെ പ്രസിദ്ധനായ കത്തെഴുത്തുകാരന്റെ മൊഞ്ചോർത്ത് വിരലിടാത്ത പെൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടാവില്ല!
മുടിയൊതുക്കി വശത്തേയ്ക്ക് ചീകിയിട്ട് പൊടിഞ്ഞുതുടങ്ങുന്ന മീശയും താടിയും വടിച്ചിടത്തെ ഇളം നീല നിറം ഏത് പെണ്ണിനെയും മോഹിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. വെളുത്ത കൈയിലെ കറുത്ത വാച്ച് പത്താം ക്ലാസ്സുകാരനെ കൂടുതൽ സുന്ദരനാക്കി. ചുവന്ന് മലർന്ന ചുണ്ടിലൊന്ന് മുത്താൻ ആൺകുട്ടികൾ തന്നെ കൊതിച്ചാൽ അവരെ കുറ്റം പറയാനൊക്കില്ല. അത്രയ്ക്ക് സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാനുള്ള ധൈര്യമില്ലാതിരുന്ന അംജദിന്റെ കണ്ണിലെപ്പോഴും ചിരിയുടെ പൊൻതിളക്കമാണ്. കൗമാരത്തിലും അത്യാകർഷണം തോന്നും ചെക്കന്റെ നോട്ടം കണ്ടാൽ. എല്ലാവർക്കും വലിയ കാര്യമാണ് അവനോട്. നിഷ്കളങ്കത കൊണ്ട് സ്കൂൾ കീഴടക്കിയ അംജദ്അലിക്ക് കൂട്ടായി കുറച്ച് ആൺകുട്ടികൾ മാത്രം. ഒരു പെണ്ണിന്റെയും മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കാൻ ഭയമായിരുന്ന അവനെ അധ്യാപകർക്ക് പ്രത്യേക ഇഷ്ടമാണ്. സ്കൂൾ കലോത്സവത്തിന് അവന്റെ കൂടെയിരുന്ന് ഉച്ചയൂണ് കഴിക്കാൻ ജോസഫ് മാഷും സംവൃത ടീച്ചറും ഉന്തിത്തള്ളി ടീച്ചർ കുട്ടികളുടെ മുന്നിൽ വീണുപോയത് അതിന് ഉദാഹരണമാണ്. അതിന് ശേഷം ടീച്ചറെ കുട്ടികൾ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കളിയാക്കാറുള്ളത് ടീച്ചർക്ക് അംജദ്അലിയോടെന്തോ ഇത് ഉണ്ടെന്നും പറഞ്ഞാണ്. ഒരിക്കൽ രണ്ടു കുട്ടികളിത് പറയുന്നത് നേരിട്ട് കേട്ട സംവൃത അടിച്ചവരുടെ പുറം പൊളിച്ചത് വേറെ ചരിത്രം. സംവൃത പക്ഷേ, അസ്വസ്ഥയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചെറിയ കാരണങ്ങൾക്ക് പോലും അവർ അലിയെ ശിക്ഷിക്കുമായിരുന്നു.
തനിക്കവനോട് ഒരു ഇതും ഇല്ലെന്ന് കുട്ടികളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിലുപരി സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്തുക! എന്നതായിരുന്നു അവർ കണക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നത്. കൂട്ടികൾക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ഈ ക്രൂരതകൾ കണ്ട് സഹിക്കവയ്യാതെ ഡെസ്ക്കിൽ തല വച്ച് കണ്ണുനീർ തുടച്ചിരുന്ന കരിംനീലക്കണ്ണുള്ള അപ്പുറത്തെ ക്ലാസിലെ പ്ലസ്റ്റുക്കാരിയുടെ കരിമഷി മുഖത്തും കൈത്തണ്ടയിലും പരക്കുന്നത് പതിവായി.
അവൾ ജനൽ വഴി അലിയെ നോക്കി പ്രണയം പറയാൻ കൊതിച്ചു. ‘വേറേത് ചെക്കനാണെങ്കിലും പറയായ്രുന്നു. ഇത് അലിയായിപ്പോയി. അവൻ എങ്ങിനെയാണ് പ്രതികരിക്കുക എന്ന് ഷാനിബയ്ക്ക് നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു.
അവൾക്ക് ഇനിയും കാത്തിരിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല. എങ്ങനെയും തന്റെ സ്നേഹം പറയുക! അതിന് ഏത് വഴിയും സ്വീകരിക്കുക. ‘ന്റെ ചെക്കനെ മറ്റൊരാൾ സ്വന്തമാക്കിയാൽ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല ഞാൻ.’ ഷാനിബാ നജ്മത്ത് നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ചു.
അവൾക്ക് പല കൂട്ടുകാരികളുണ്ടെങ്കിലും കൂടുതൽ വിശ്വാസം സംഗീതയിലായിരുന്നു.
“ടീ സംഗീതേ അന്നോടൊരു കാര്യം പറയാന്ണ്ട് ഇയ്യാരോടും പറയര്ത്”
“ഇല്ല പെണ്ണേ അനക്ക്ന്നെ വിശ്വാസല്ല്യേ?”
“അതല്ല നീ ആരോടും പറയൂല്ലാന്ന് കയ്യീത്തൊട്ട് സത്യം ചിയ്യ്?”
“ഇല്ല ന്റെ നജ്മാ…സത്യം ഈശ്വരനാണെ സത്യം ഞാനാരോടും പറയില്ല്യാ”
“അതെയ്..പ്..പിന്നെ..”
“വേഗം പറേടീ ഇപ്പൊ ബെല്ലടിക്കും”
“ആ ചെക്കനോട് ഇയ്യിന്നെപ്പറ്റ്യൊന്ന് പൊക്കിപ്പറ്യോ?” അവൾ പെട്ടെന്നൊരു ശ്വാസത്തിലൊന്ന് പറഞ്ഞ് കിതച്ച് അവളെ ദയനീയമായി നോക്കി.
“അനക്ക് പ്രേമോ? ക്ക് വിശ്വാസം വര്ണില്ല്യാ, മിണ്ടാപൂച്ച കലൊടക്കൂന്നല്ലേ! ഹ്ം.. പറയ് ആരാ ആള്? അവൾ കൗതുകവും ചിരിയുമൊതുക്കാനാവാതെ പറഞ്ഞു.
“ഇയ്യാരോടും പറയലേട്ടാ ഇക്ക് പേട്യാവ്ണ്ട്”
“ഇയ്യ് പറ്യേടി..ദ് ഞാനാരോടും പറയില്ല്യാന്ന് പറഞ്ഞിലേ”