അമ്മായി അമ്മയുമായി ഒരു രാത്രി.

Ammayi Ammayumaayi Oru Raathri | Author : Binoy

---

ചിക്കാഗോ വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് ഇനിയും ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് എത്തി ചേരും എന്ന് പൈലറ്റിന്റെ അറിയിപ്പ് വിമാനത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ കേട്ട്. അതിനോടൊപ്പം തന്നെ മറ്റൊരു അറിയിപ്പും വന്നു.

 

ചിക്കാഗോയിൽ കാലാവസ്ഥാനം അല്പം മോശം ആണെന്ന്. ആകാശം മേഘാവൃതം ആണെന്ന് ചെറിയ തോതിൽ മഴയും ഉണ്ടെന്നുമായിരുന്നു അത്.

 

വിമാനം താഴ്ന്നു പറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പതിവിൽ കൂടുതൽ ആയി കുലുക്കം അനുഭവപ്പെടും എന്നും, അതിനാൽ ആരും തന്നെ സീറ്റബെൽട് ഊരരുതെന്നു പൈലറ്റ് പ്രതേകിച്ചു എടുത്തു പറഞ്ഞു.

ആ അറിയിപ്പ് വന്നപാടേതെ തന്നെ എയർ ഹോസ്റ്റസ്സ്മാർ ഒരു സീറ്റിലും ചെന്ന് യാത്രക്കാർ സീൽബെൽട് ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി.

 

അധികം വൈകാതെ തന്നെ വിമാനം ഒരു വല്ലാത്ത വീഴ്ചയിൽ പോയി. സെക്കൻഡുകൾ മാത്രം നീണ്ടു നിന്ന ഒരു വീഴ്ച. വല്ലാത്ത ഒരു കുലുക്കത്തോടെ വിമാനം ഒന്നും താഴേക്ക് പോയി. ഏതാനും സെക്കൻഡുകൾ മാത്രം നീണ്ടുനിന്നുള്ളു എങ്കിലും അതിലുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും നല്ല ജീവൻ പോയി.

 

ആകാശം മേഘാവൃതം ആണ് എന്നും, വിമാനത്തിന് കുറച്ചു കുലുക്കം ഉണ്ടാകും എന്ന് പറഞ്ഞപോൾ പൈലറ്റ് പറഞ്ഞപോൾ ഇത്രയും ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല.

 

ആദ്യ നിമിഷത്തെ ഭയാശങ്ക ഒന്ന് മാറിയപ്പോൾ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കരങ്ങളെ ഞാൻ ശ്രെധിച്ചതു. ലൈലാമയുടെ കൈകളായിരുന്നു അത്. എന്റെ ഭാര്യയുടെ ഉമ്മയുടെ കൈകൾ. എന്റെ അമ്മായി അമ്മയുടെ കൈകൾ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഇപ്പോൾ നാലു വര്ഷം ആകുന്നു. അവർ എന്റെ ശരീരത്തിലോ, ഞാൻ അവരുടെ ശരീരത്തിലോ, അറിയാതെ പോലും സ്പർശിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ ഈ വിമാനയാത്രയിൽ, വിമാനത്തിന്റെ കുലുക്കത്തിൽ പേടിച്ചു എന്റെ കൈകൾ അവർ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

 

 

വിമാനത്തിലെ ബാക്കിയുള്ളവരെ പോലെ ഞാനും ആശങ്കയോടെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. പക്ഷെ ഞാൻ അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ വളരെ ലാഘവത്തോടെ ഇരിക്കാൻ ശ്രധിച്ചു. ഞാൻ ആണ് ലൈലഉമ്മക്കു ധൈര്യം പകർന്നു നൽകേണ്ടത്. ഞാനും ഭയത്തോടെ അന്ന് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് അവർ മനസിലാക്കിയാൽ അവർക്കു കൂടുതൽ ഭയം ഉണ്ടാകും എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.

 

 

“പേടിക്കണ്ട ഉമ്മ. ഫ്ലൈറ്റ് ഉടനെ ഇറങ്ങും” എന്റെ ഉള്ളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ഭയം മറച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു എന്റെ വലതു കൈകൊണ്ടു ലൈല ഉമ്മ എന്നെ പിടിച്ചിരുന്ന അവരുടെ കൈക്ക് മുകളിലായി വെച്ചു.

പുറമെ ധൈര്യം നടിച്ചിരുന്നു വെങ്കിലും എനിക്ക് ചെറുതായി ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ഞാൻ പുറത്തു കാണിക്കാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രെദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.

എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഈ ഫ്ലൈറ്റിലെ ബഹു ഭൂരിപക്ഷവും അങ്ങെനെ പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഭയം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നവർ ആണെന്ന്.

ഉമ്മാക് അത് ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു. അത്രയ്ക്ക് നിഷ്കളങ്കയാണ്‌ അവർ. എന്റെ ഭാര്യയുടെ ഉമ്മ അന്നെകിലും ഞാൻ അവരെ ഉമ്മ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നായത്‌.

വിമാനം ഒരൽപ്പം കൂടി താഴ്ന്നപ്പോൾ മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ യായി യാത്ര. ജനാലയിലോടെ ഉള്ള കാഴ്ച മഴ മേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടതു പോലെ ആയി. താഴും തോറും വിമാനത്തിന്റെ കുലുക്കം കൂടിയതല്ലാതെ കുറഞ്ഞില്ല .അതിനിടക്ക് എപ്പോഴോ ഒരു മിന്നൽ പിണറു വിമാനത്തിന്റെ ജനാലക്കടുത്തു കൂടി കടന്നു പോയി. പിറകെ ഒരു ഉഗ്രൻ ഇടിയും.

എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ഉമ്മയുടെ കൈകൾ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കനെ എന്നെ പിടിച്ചു. കണ്ണുകൾ അടച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു ഉമ്മ അപ്പോൾ.പ്രാത്ഥനക്കുത്തരം എന്നെപ്പോലെ മേഘപാളികക്കകത്തു നിന്നും വിമാനം പുറത്തേക്കു വന്നു. മഴയും മഞ്ഞും കൂടെ ഉള്ള ഒരു മിശ്രിതം അപ്പോൾ പെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. വിമാനം ആടിയുലഞ്ഞു താഴ്ന്നു താഴ്ന്നു ഒടുവിൽ ഒരു വെട്ടലോടെയേ റൺവേയിൽ ഇറങ്ങി.