ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 6

Jaathakam Cherumbol Part 6 | Author : Kaavalkkaran

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

ആ മറുപടിക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ എന്റെ പക്കൽ വേറെ ഒരു ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു സത്യം….

 

ഇമ്മാതിരി ലുക്കിൽ ഒക്കെ വന്നാൽ ആരായാലും നോക്കി പോവില്ലേ…… എന്റെ കുറ്റം അല്ലല്ലോ…….

 

കുറച്ചു നേരം അവളുടെ സൗന്ദര്യം പുകഴ്ത്തൽ ആയിരുന്നു പിന്നെ അങ്ങോട്ട്. എനിക്ക് പിന്നെ കുശുമ്പ് ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഞാൻ അവിടെ നിന്നില്ല മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

മണിച്ചിത്രതാഴിൽ മോഹൻ ലാൽ നടന്ന പോലെ ഞാനും നടന്നു കുറച്ച് നേരം. അകത്തെ പ്രശംസകൾ ഒക്കെ കഴിയട്ടെ

 

അമ്മ ആണ് ആദ്യം ഇറങ്ങിയത്. എന്നെ കാണാനില്ലാത്തോണ്ട് ഇറങ്ങിയതാണോ ഇനി

അമ്മ :”ആ നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ….”

 

ഞാൻ :”ഓഹ് കഴിഞ്ഞോ….. ഞാൻ നിങ്ങടെ മോൻ തന്നെ അല്ലേ തള്ളേ….. അവളെ പുകഴ്ത്തിയതിന്റെ പകുതി നിങ്ങൾ എന്നോട് പറഞ്ഞോ ”

 

അമ്മ:”അച്ചോടാ എന്റെ ചക്കരക്ക് വിഷമം ആയോ. എന്റെ മോൻ പിന്നെ പണ്ടേ സുന്ദരൻ തന്നെ അല്ലേ…..”

ചെറിയ കുട്ടികളോടെന്നപ്പോൽ അമ്മ പറഞ്ഞു….

 

ഞാൻ:”ഓഹ് പിന്നെ ചുന്ദരൻ…. കണ്ടു ഞാൻ ഒലിപ്പിക്കൽ. ആ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ഒന്ന് തുടക്ക് വായിൽ നിന്ന് ഒലിച്ച് ആകെ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്….”

 

അമ്മ:”ഒന്ന് പോടാ…..എന്ത് ചന്ദം ആണ് ആ കുട്ടിയെ കാണാൻ ശരിക്കും ഒരു ദേവിയെ പോലെ….. ആ കുട്ടിയെ ഒക്കെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യം ചെയ്തവനാണ്. തങ്കം പോലൊരു കൊച്ച്”

അമ്മ ഒരു ഇടംകണ്ണ് ഇട്ട് എന്നെ നോക്കി…

 

ഞാൻ:”ദേ… ദേ… ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക് നിങ്ങടെ ചാട്ടം ഒക്കെ എനിക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ട്. അതിന് വാർത്ത വെള്ളം അങ്ങ് വാങ്ങി വെച്ചാൽ മതി….എന്നെ കിട്ടൂല അതിനൊന്നും.”

 

അമ്മ:”അല്ലെങ്കിലും നിനക്കൊന്നും അത്രയും നല്ലതിനെ ഒന്നും കിട്ടില്ലടാ 😡”

 

ഞാൻ:”അത് ഞാൻ അങ്ങ് സഹിച്ചു….”

 

“എന്താണ് അമ്മയും മോനും കൂടെ ഒരു സ്വകാര്യം പറച്ചിൽ ” ചിറ്റ ആണ്..പുറകിൽ ഓരോരുത്തരും വരി വരി ആയി വരുന്നുണ്ട്…

 

“ഏയ്…. ഞങ്ങൾ വെറുതെ… 😊”ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു

 

ഞാൻ:”കാർ ഞാൻ എടുക്കാം…”

 

അച്ഛൻ:”കാറോ. കാറിൽ ഒന്നും അല്ല പോവുന്നെ… നടക്കണം”

 

ഞാൻ:”നടക്കാനോ ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ല നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ….”

 

ചിറ്റ:”സിദ്ധു മോനെ കുറച്ച് ദൂരമേ ഉള്ളു ഡാ…. എന്റെ പൊന്ന് മോൻ അല്ലേ വാ…”

 

“എന്റെ ചിറ്റേ ഈ വരാതെ ഇരിക്കുന്നവരെ ഒക്കെ എന്തിനാ വെറുതെ നിർബന്ധിക്കാൻ പോകുന്നെ. വാ നമ്മക്ക് പോവാം ഇപ്പൊ തന്നെ വൈകി.”

 

ആരുടെ ആണ് ഈ അവലക്ഷണം കെട്ട ശബ്ദം?.

ഓഹ് ഇവളാണോ…..

 

ഞാൻ അവളോട് മുറുപടി പറയാൻ പോയില്ല. താൽപ്പര്യം ഇല്ല.

 

ഞാൻ ഒന്നും പറയാത്തത് കണ്ടിട്ടാവും അവളും ചുണ്ട് കൊട്ടി മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു…

 

എല്ലാവരുടെയും സ്നേഹപ്രകടത്തിന് മുമ്പിൽ ഞാൻ വീണു. നടക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

 

“അല്ല മുത്തശ്ശി എവിടെ”ഞാൻ എല്ലാവരോടും കൂടെ ആയിട്ട് ചോദിച്ചു.

 

ഇനി അവളെ സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടിയ നിമിഷം കൊണ്ട് എല്ലാവരും മുത്തശ്ശി തള്ളയെ മറന്നോ എന്നൊരു സംശയം.

 

അച്ഛൻ:”അമ്മക്ക് വയ്യല്ലോ. അതോണ്ട് കാറിൽ വന്നാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു….ചന്ദ്രനും ഉണ്ട് കൂടെ”

 

മര്യാദക്ക് ഡ്രൈവർ ആയെങ്കിലും അതിൽ കേറി പോയാൽ മതിയാർന്നു

 

ഞങ്ങൾ ഇപ്പൊ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു കാട്ടിലൂടെ ആണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ വേഗം എത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വഴി ആണ് ഇത്. അതികം ആർക്കും അറിയില്ലെങ്കിലും ആളുകൾ സ്ഥിരമായി പോവുന്ന വഴി ആണ് എന്ന് ആ നടപാത കണ്ടപ്പോ മനസ്സിലായി. പക്ഷെ ചുറ്റും കാടാണ്. പോരാത്തതിന് വെളിച്ചവും കുറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു.

 

കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുവകയാണോ ഇനി….

 

ഞാൻ ഏറ്റവും ബാക്കിൽ ആണ് അതും ഒറ്റയ്ക്ക്. കല്ല്യാണി ദേവു ചേച്ചിന്റെ കൈ പിടിച്ച് കളിച്ചും ചിരിച്ചും ആണ് പോകുന്നെ. കാണുമ്പോൾ ചെറിയ വിഷമം 😕