സുതാര്യമായ തടവറ 2
Transparent prison Part 3 | Author : Ottakku Vazhivetti Vannavan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
പുലർച്ചെ നതാഷയുടെ വീട്ടിലെ ആ ചില്ലുജാലകം വഴി പുറത്തിറങ്ങിയ സാം തന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്കിൽ കാറ്റായി പറന്ന് വളരെ വേഗം തന്റെ മലഞ്ചരിവിലെ താവളത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
രാത്രിയിലെ ആ ഓരോ നിമിഷവും അയാളുടെ സിരകളിൽ ഇപ്പോഴും ലഹരിയായി പടർന്നു കിടക്കുന്നു. മാത്യു എന്ന സർജന്റെ മൂക്കിനു താഴെ വെച്ച്, അയാളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പത്നിയെ തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ ആസ്വദിച്ചതിന്റെ ആ വിജയാരവം സാമിന്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.
നതാഷ എന്ന ആ മാദക റാണിയെ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കിയതും, അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത ഉടലിൽ പടർന്നുകയറിയതും ഒരു ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ അയാൾ ഓർത്തെടുത്തു.
അയാൾ വേഗത്തിൽ ഷർട്ട് ഊരിയെറിഞ്ഞു.
വിയർപ്പും പിച്ചകപ്പൂക്കളുടെ മണവും കലർന്ന നതാഷയുടെ ആ വശ്യമായ ഗന്ധം തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിലും, ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിനായി അയാൾ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
ഷവറിന് താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ തണുത്ത വെള്ളം അയാളുടെ ഉറച്ച മസിലുകളിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി. സാം കണ്ണുകളടച്ചു.
നതാഷയുടെ ആ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന നിശ്വാസങ്ങളും, തന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഉരുകിപ്പോയ രീതിയും അയാളുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.
അതൊരു വെറും ഭോഗമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ കാൻവാസിൽ പകർത്താൻ വെച്ചിരുന്ന ഒരു ജീവനുള്ള ശില്പത്തെ തനിക്ക് കീഴടക്കിയതിന്റെ സംതൃപ്തിയായിരുന്നു.
കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു തോർത്ത് മാത്രം അരയിൽ ചുറ്റി സാം തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
മുറിയിൽ ഓയിൽ പെയിന്റിന്റെയും സിഗരറ്റിന്റെയും ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. അയാൾ ഒരു സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി, ചുവരിൽ ചാരി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ വലിയ കാൻവാസിന് മുന്നിൽ നിന്നു.
നതാഷയുടെ ആ അപൂർണ്ണമായ ഓയിൽ പെയിന്റിംഗ്!
നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ തടിച്ച തുടകളും, വശ്യമായ ഉടലും സാം തന്റെ ഭാവനയിൽ വരച്ചു വെച്ചിരുന്നു.
അയാൾ ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം മിന്നിമറഞ്ഞു.
തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സ്പർശിച്ച ആ ഉടലിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും ചിത്രത്തിൽ എത്രമാത്രം കൃത്യമാണെന്ന് അയാൾ പരിശോധിച്ചു.
സാം: (ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു)
“നീ കണ്ടോ നതാഷാ… മാത്യുവിന്റെ കത്തിക്ക് കീറിമുറിക്കാനേ അറിയൂ. പക്ഷേ എന്റെ ബ്രഷുകൾക്ക് നിന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാനറിയാം. രാത്രി നിന്റെ ഉടലിൽ ഞാൻ വരച്ച ആ ചുവന്ന പാടുകൾ… അവയാണ് എന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ചായങ്ങൾ.”
അയാൾ തന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ തലോടി. ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ അയാൾ ആ ചിത്രത്തോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
നതാഷയെ താൻ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന ബോധം അയാളിൽ ഒരുതരം അസുരമായ ആനന്ദം നിറച്ചു.
അയാൾ തന്റെ പെയിന്റ് ബോക്സിൽ നിന്നും കടും ചുവപ്പ് ചായം എടുത്തു.
ബ്രഷ് ഇല്ലാതെ തന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് തന്നെ ആ ചിത്രത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി.
ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അയാൾ നതാഷയുടെ ഉടലിനെ വീണ്ടും ഭോഗിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
നതാഷയെ ആ സുതാര്യമായ തടവറയിൽ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി തന്റെ കാൻവാസിലെ തടവുകാരിയാക്കാൻ സാം ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പുറത്ത് നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങുമ്പോഴും, സാം ആ ചിത്രത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ സംതൃപ്തിയോടെ, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളുമായി തന്റെ ‘മാസ്റ്റർപീസ്’ പൂർത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.
അയാൾ ഓരോ അംഗിളിൽ നിന്നും താൻ വരച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നതാഷയുടെ ചിത്രത്തെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…..