കവിതാഗീതം – 1
Kavithageetham | Author : Darkson
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
കവിതഗീതമെന്ന ഈ കഥ തമാശയും, ഇമോഷൻസും, റൊമാൻസും, കമ്പിയും അങ്ങനെ എല്ലാം നിറഞ്ഞയൊരു നീണ്ട റിയലിസ്റ്റിക് കഥയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇൻട്രോ വായിച്ചു നല്ലപോലെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടു കഥയിലേക്ക് കടക്കുക.
Ps: ഇതൊരു കക്കോൾഡ് ‘Humiliation’ സ്റ്റോറിയല്ല മറിച് ഒരു വെറൈറ്റി പ്ലോട്ടാണ് Combined With Romance.
✍️…. എന്ന്…. സസ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം Darkson….!
********
എന്റെ പേര് സഞ്ജു. നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടാറുള്ള, പുറത്ത് നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ മാന്യനായ, കഠിനാധ്വാനിയായ ഒരു സാധാരണക്കാരൻ. അതാണ് ഞാൻ.
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ മധ്യവർഗ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച എനിക്ക് നീണ്ട നാളത്തെ പരിശ്രമത്തിനോടുവിൽ ബാംഗ്ലൂരുവിലെ നല്ലൊരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. തുടർന്ന് അവിടെ നിന്നും തന്നെ മാസ്റ്റേഴ്സ് ഡിഗ്രിയും എടുത്തു.
മാതാപിതാക്കളുടെ ഏക മകനായതിനാൽ എന്റെ വിവാഹം എങ്ങനേലും നല്ല ആഡംബരത്തോടെ നടത്തുക എന്നത് അവരുടെ വലിയ സ്വപ്നമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഒരു കുടുംബം പുലർത്താനുള്ള സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഉറപ്പാക്കിയിട്ട് മതി വിവാഹം എന്നായിരിന്നു എന്റെ അപ്പോഴത്ത ചിന്ത.
കോളേജ് കാലത്ത് അത്ര റൊമാന്റിക്കായ ഒരാളായിരുന്നില്ല ഞാൻ. കഠിനാധ്വാനിയാണെങ്കിലും സ്വതവേ എനിക്കൊരു പാവത്താൻ പ്രകൃതമായിരുന്നു…. മാത്രമല്ല സ്ത്രീകളോട് സംസാരിക്കാൻ അന്നെനിക്ക് ഒരുല്പം ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം.
കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് എനിക്കും ചിലരോടൊക്കെ ഇഷ്ടം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. വെളുത്ത നിറവും മിനുസമുള്ള ഛർമവും, നല്ല ആകൃതിയുള്ള ശാരീരിക ഘടന നിറഞ്ഞ പെണ്ണുങ്ങളായിരുന്നു എന്റെ അന്നത്തെ വീക്ക്-നെസ്സ്.
പക്ഷെ എനിക്ക് അന്ന് അവരോട്ട് നേരിട്ട് ചെന്ന് സിനിമക്ക് പോയാലോ, ചായ കുടിക്കാൻ പോയാലോ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കാൻ സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇത്തിരി പേടിയായിരുന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ക്ലാസ്സിലും ഹോസ്റ്റലിലും ഉള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ നല്ല കിടിലൻ ലൂക്കുള്ള, റിച്ച് കുടുംബത്തിലെ പെൺകുട്ടികളെകൊണ്ട് കറങ്ങാനും, റൂമെടുക്കാനും, കെട്ടിപിടിക്കാനും, പണ്ണാനുമൊക്കെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അത് നോക്കി നിൽക്കുക എന്നത് എന്റെ അന്നത്തെയൊരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയായിരുന്നു. പക്ഷെ ആ ദുരിത കാലങ്ങൾക്കഒക്കെ വിരാമമാവറായി എന്ന് ഞാൻ കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണു മനസ്സിലാകുന്നത്.
********
കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു…..
അങ്ങനെ അതെ കോളേജിൽ നിന്നും മാസ്റ്റേഴ്സ് ഡിഗ്രി എടുത്തിട്ട് അവിടത്തെയൊരു പ്രശസ്ത ഐ.ടി കമ്പനിയിൽ തന്നെ എനിക്ക് ജോലി കിട്ടി. മാസം രണ്ട് – രണ്ടര ലക്ഷം സാലറി ഉണ്ടായിരുന്ന ആ കമ്പനിയിൽ ഏകദേശം ഒരു ആറു വർഷം ജോലി ചെയ്ത് സമ്പാദിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന നേരത്താണ് മറ്റൊരു വശത്തു നിന്ന് വീട്ടുകാരുടെ പ്രഷർ. കല്യാണ കാര്യവും പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
എന്തായാലും എന്നെകൊണ്ട് ഇനിയൊരു പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചു കെട്ടാനൊന്നും കഴിയില്ലായെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി. അപ്പോ പിന്നെ രക്ഷ ഒന്ന് ഉള്ളു, അറേഞ്ച് മാര്യേജ്…..!
കല്യാണ കാര്യം മുഴുവൻ വീട്ടുകാർക്ക് വിട്ടു കൊടുകാം അതാ നല്ലത്. ഇപ്പോ തന്നെ എന്തായാലും 30 വയസ്സാവറായി, ഇനി കാര്യങ്ങൾ വൈകിച്ചാൽ പെണ്ണ് പോയിട്ട് ഒരണ്ടിയും കിട്ടില്ല.
അങ്ങനെ കുറച്ച് നാളത്തെ പരിശ്രമത്തിനോടുവിൽ അവർ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടെത്തി,
പേര് കവിത. കവിത നായർ. അന്നവളുടെ പ്രായം 26 ആയിരുന്നു എനിക്ക് 30-ഉം. അവളും എന്നെ പോലെ തന്നെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഡിഗ്രിയുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ് പക്ഷെ മാസ്റ്റേഴ്സ് എടുത്തിട്ടില്ല. പഠിച്ചതൊക്കെ ആലപ്പുഴയിൽ.
കവിത എന്ന് പറയുന്നത് എനിക്ക് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും സ്നേഹിച്ചു കെട്ടാൻ കഴിയാത്ത അത്രെയും ലെവലിൽ നിൽക്കുന്ന അതിസുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണാണ്. എന്തിനേറെ പറയണം എനിക്ക് കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ക്രഷ് ഉണ്ടായിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ ഒരു പടി മുന്നിലായിരിന്നു കവിതയുടെ സ്ത്രീത്വവും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആകൃതിയും.