കവിതാഗീതം – 1 4

 

​കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് വിയർപ്പൊപ്പി ഞാൻ വേഗം ബീച്ചിലേക്ക് നടന്നു.

 

ഞങ്ങൾ സാധാരണ ഇരിക്കാറുള്ള ആ ചാരുകസേരകളുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ അവളെയും തപ്പി പോയി നോക്കി. പക്ഷെ അവിടെയൊന്നും കവിതയെ കാണാനില്ല.

 

​”ശെടാ! ഇവൾ ഇത് എവിടെപ്പോയി?”

 

​നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് കവിതയെ വിളിച്ചു. റിങ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ അവൾ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. രണ്ട് മൂന്ന് വട്ടം വിളിച്ചിട്ടും പ്രതികരണമില്ലാതായപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞ കാര്യം എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത് – “എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ബെന്നിയുടെ റിസോർട്ടിലേക്ക് പോയാമതി.”

 

​ബെന്നി എന്റെ ഈ നാട്ടിലെ കുറച്ചു നാളായിട്ടുള്ള ഒരു സുഹൃത്താണ്. ആള് പണ്ട് കുറച്ച് ഗുണ്ടാ പണിയും അടിപിടിയുമൊക്കെയായി നടന്നിരുന്നവനാണെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ഡീസന്റ് ആയിട്ട് ഇവിടെ ഒരു വലിയ റിസോർട്ടും ക്ലബുമൊക്കെയായി സെറ്റിൽ ആയി ജീവിക്കുകയാണ് ആ സമയത്താണ് ഞാൻ തിരുവനന്തപുരതെക്ക് വരുന്നതും ബെന്നിയെ പരിചയപെടുന്നതും.

 

എന്നാൽ പിന്നെ ഒട്ടും വൈകിക്കണ്ട അങ്ങോട്ടേക്ക് നേരെ ചെന്നേക്കാം എന്നും കരുതി ​ഞാൻ വേഗം ബെന്നിയുടെ റിസോർട്ടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.

 

“അഹ്, റിയ…. കവിത ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നായിരുന്നോ?”

 

റിസപ്ഷൻ കൗണ്ടറിൽ നിൽക്കുന്ന റിയയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

“അവർ ദേ അപ്പുറത്തെ ഗോൾഫ് ടർഫിന്റെ അടുത്തുണ്ട്.”

 

അവരോ? ഏത് അവർ? ഇവൾ ഇനി ബെന്നിയെ ആണോ ഉദേശിച്ചേ?

 

“ഹാ…. ത….താങ്ക്സ്… റിയ…..”

 

റിസോർട്ടിലെ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിന് അപ്പുറത്തുള്ള വിശാലമായ ഗോൾഫ് ടർഫിന് അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ ദൂരെ നിന്ന് രണ്ട് രൂപങ്ങൾ എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു.

 

​അവിടെ, പച്ചപ്പട്ടു വിരിച്ചതുപോലെയുള്ള ആ ടർഫിന്റെ നടുവിൽ ബെന്നിയും കവിതയും എന്തോ ചെയ്തുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ്. അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും ആ കാഴ്ച എന്നെ തറപ്പിച്ചു നിർത്തി. കവിത അവളുടെ ചുവന്ന ചുരിദാറിലും ക്രീം ലെഗ്ഗിങ്സിലുമാണ് നിൽക്കുന്നത്.

 

ഹോ! ഭാഗ്യം… ഞാൻ ഭയന്ന പോലെ ബ്രായും ഷഡിയും ആയിരുന്നില്ല അവളുടെ വേഷം. എനിക്ക് തോന്നുന്നു അവൾ അത് ആൾറെഡി മാറ്റി കാണണം.

 

കവിതയിൽ നിന്നും പിന്നെ എന്റെ കണ്ണ് പോയത് അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ബെന്നിയുടെ അടുത്താണ്. കണ്ടിട്ട് ഗോൾഫ് സ്റ്റിക്ക് എങ്ങനെ പിടിക്കണമെന്നും പന്ത് എങ്ങനെ അടിക്കണമെന്നും അവൻ അവളെ പഠിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ആറടി രണ്ടിഞ്ചുകാരനായ ഇരുണ്ട കരുത്തുറ്റ ശരീരമുള്ള ബെന്നി 5″7 ഉയരമുള്ള കവിതയുടെ ശരീരത്തിന് മുകളിൽ ഒരു മല പോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കുകയാണ്. ​അവൻ കവിതയുടെ പിന്നിൽ പാളിച്ചകളില്ലാതെ ഒട്ടിനിന്ന്, അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഇടയിലൂടെ കൈകൾ ഇട്ട് അവളുടെ വിരലുകളിൽ അമർത്തുകൊണ്ട് ആ സ്റ്റിക്ക് പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ കവിതയുടെ വിരിഞ്ഞിരുണ്ട ചന്തിയിൽ ബെന്നിയുടെ പാന്റിനു അകത്തു കിടക്കുന്ന കുട്ടൻ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്കൊരു സംശയം തോന്നി.

 

​ആ കാഴ്ച കണ്ടതും എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു വികാരം ആഞ്ഞടിച്ചു.

 

ഒരു വശത്ത് ഭയം – ഒരു പഴയ ഗുണ്ടയുടെ മുന്നിൽ എന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു എന്നുള്ള ഭയം. മറുവശത്ത്, എന്റെ അണ്ടിയിൽ ഒരു പെരുപ്പ്. സ്വന്തം ഭാര്യയെ മറ്റൊരു പുരുഷൻ, അതും ഇതുപോലെ ഒരു കരുത്തൻ പിന്നിലൂടെ ഒട്ടി അമർന്നു നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കൂടി കണ്ടപ്പോൾ എന്തെന്നോ ഇല്ലാത്ത ഒരു തരം അപരിചിതമായ തരിപ്പും എന്റെയുള്ളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.

 

കൂടുതൽ ഇതൊന്നും കണ്ട് നിൽക്കാനുള്ള ത്രാണിയില്ലാതാതുകൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

 

“അഹ് സഞ്ജു…..” എന്നെ കണ്ടതും കവിതയുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ബെന്നി വിളിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *