ആൻ മുതൽ അഞ്ജലി വരെ – 9
[ മനോഹരൻ മംഗളോദയം ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയെ
Kambi Stories
ഹോട്ടലിലെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ രാജേഷിന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും കാതറിന്റെ വാക്കുകളിലേക്ക് പോയി.
“ഇന്ന് നൈറ്റ് കൂടി നീ എന്റെ റൂമിലേക്ക് വരുമോ…?”
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഇപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
പോകണോ…?
പോകാതിരിക്കണോ…?
അവന് തന്നെ ഉറപ്പില്ല.
അതോടൊപ്പം മറ്റൊരു ചിന്തയും അവനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ബീച്ചിൽ…
ജെറ്റ് സ്കിയിൽ…
വാക്കിംഗ് സ്ട്രീറ്റിൽ…
എത്ര തവണയാണ് താൻ അഞ്ജലിയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടത്…?
എത്ര തവണയാണ് അവളുടെ ഇഷ്ടം ചോദിക്കാതെ തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തത്…?
റൂമിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അഞ്ജലി വാതിൽ തുറന്നു.
അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
“Good night.”
അവൾ പതിവുപോലെ പറഞ്ഞു.
പിന്നെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ അടഞ്ഞു.
റൂമിലെത്തിയ ശേഷവും രാജേഷിന്റെ അസ്വസ്ഥത മാറിയില്ല.
അവൻ ബാഗ് ഒരിടത്ത് വച്ചു.
വെള്ളം കുടിച്ചു.
വീണ്ടും ജനലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.
വീണ്ടും തിരികെ വന്നു.
അവന്റെ ഓരോ ചലനവും അഞ്ജലി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇതിനു മുൻപായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ ചോദിച്ചേനെ.
“എന്താ പ്രശ്നം?”
“എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?”
“എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ?”
പക്ഷേ ഇന്ന് അവൾ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
കാരണം ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവൾക്ക് ഉത്തരം അറിയാമായിരുന്നു.
രാജേഷ് ആദ്യമായി തന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ആ തിരിച്ചറിവ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു സന്തോഷം നിറച്ചു.
അറിയാതെ അവൾ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു.
കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് ഇരുവരും കിടന്നു.
റൂമിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞു.
അഞ്ജലി കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
ഉറങ്ങിയതുപോലെ കിടന്നു.
അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ് അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു.
രാജേഷ് ഇപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു.
കൈകൾ തലയുടെ പിന്നിൽ വെച്ച് മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുന്നു.
അഞ്ജലി വീണ്ടും കണ്ണുകളടച്ചു.
വീണ്ടും കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് നോക്കി.
ഇത്തവണയും അവൻ ഉണർന്നിരുന്നു.
റൂമിലെ ഡിജിറ്റൽ ക്ലോക്കിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രം അവന്റെ മുഖത്ത് വീണുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അഞ്ജലിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
പിന്നെ അവൾ വീണ്ടും ഉറക്കം അഭിനയിച്ചു.
എത്ര പ്രാവശ്യം ഉണർന്ന് നോക്കിയെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ അറിയില്ല.
ഓരോ തവണയും രാജേഷ് ഉണർന്നുതന്നെയായിരുന്നു.
അവസാനം…
പിന്നീട് എപ്പോഴോ…
അഞ്ജലി അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
പെട്ടെന്ന് ഒരിക്കൽ അവൾ കണ്ണുതുറന്നു.
റൂമിൽ ഇരുട്ടായിരുന്നു.
പുറത്ത് എവിടെയോ വാഹനങ്ങളുടെ ശബ്ദം മാത്രം.
അഞ്ജലി സ്വാഭാവികമായി തന്റെ അരികിലേക്ക് നോക്കി.
കിടക്കയുടെ മറുവശം ശൂന്യമായിരുന്നു.
ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് ഉറക്കം പൂർണ്ണമായി മാറിയില്ല.
പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ നേരെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
ഫോണെടുത്ത് സമയം നോക്കി.
1:45 AM.
അവളുടെ നോട്ടം വീണ്ടും കിടക്കയിലേക്ക് പോയി.
രാജേഷ് കിടന്ന ഭാഗത്തെ ബെഡ്ഷീറ്റ് തണുത്തുകിടക്കുകയായിരുന്നു.
അതായത് ഇപ്പോഴല്ല.
കുറച്ചുസമയം മുമ്പേ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് പോയിരുന്നു.
അഞ്ജലി ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു.
അവളുടെ നോട്ടം വാതിലിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി.
പിന്നെ നിലത്തേക്ക്.
രാജേഷിന്റെ
ചെരുപ്പുകളും അവിടെയില്ലായിരുന്നു.
“പോയല്ലോ…”
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
അത്ഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല.
നിരാശയും ഇല്ല.
എന്തുകൊണ്ടോ…
അത് മുൻകൂട്ടി പ്രതീക്ഷിച്ച കാര്യം പോലെ തോന്നി.
അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോണിൽ WhatsApp notification കണ്ടത്.
25 മിനിറ്റ് മുൻപ് വന്ന ഒരു message.
John.
അഞ്ജലി ഒരു നിമിഷം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
പിന്നെ message തുറന്നു.
“I am on the rooftop.”
അത്ര മാത്രം.
അഞ്ജലി കുറച്ചുനേരം ആ സന്ദേശത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.