വസ്ത്രത്തിന്റെ സുതാര്യതയിലൂടെ അവളുടെ അണിവയറും പൊക്കിൾ കുഴിയും പച്ചയായി പുറത്തുകാണാം. കറുത്ത ആഴമുള്ള ഡിസൈനർ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്നും അവളുടെ തുടുത്ത വലിയ മുലകൾ പകുതിയോളം പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. വാതിൽക്കൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ആ നഗ്നമായ വയറിലെ നേർത്ത സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണും അതിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ മുടിയിഴകളും ജോണിന്റെ കണ്ണുകളെ അങ്ങോട്ട് മാത്രം തളച്ചിട്ടു.
ആ സുന്ദരമായ നാടൻ സൗന്ദര്യവും അതിന്റെ വന്യമായ വശ്യതയും ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ജോണിന്റെ ആൺരക്തത്തെ ഭ്രാന്തമായ രീതിയിൽ തിളപ്പിച്ചു മറിച്ചു! അഞ്ജലിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിലേക്കും നഗ്നമായ വയറിലേക്കും നോക്കിനിന്ന ജോണിന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ, അവൻ ധരിച്ചിരുന്ന ടൈറ്റ് ജീൻസിനുള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന അവന്റെ വലിയ കുണ്ണ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് കരിങ്കല്ല് പോലെ കമ്പിയായി വലിഞ്ഞു മുറുകി വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെ പോലും അത് കനത്തു വീർത്തു നിൽക്കുന്നത് കൃത്യമായി കാണാമായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത് അവളുടെ വസ്ത്രമോ മുടിയോ മാറിടങ്ങളോ ആയിരുന്നില്ല. അവളുടെ
കണ്ണുകളായിരുന്നു. ഇന്ന് മുഴുവൻ എന്തൊക്കെയോ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കനത്ത ശാന്തത അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജോണിന്റെ വന്യമായ ആ നോട്ടം ഒരു നിമിഷം അവളിൽ തങ്ങിനിന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കനത്ത ആൺവികാരം മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച് അവൻ പതുക്കെ വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“എന്താ…?”
അഞ്ജലി തന്റെ കാന്തികമായ ശബ്ദത്തിൽ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
ജോൺ പതുക്കെ തലയാട്ടി.
“ഒന്നുമില്ല,”
പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി തന്റെ കനത്ത ശബ്ദത്തിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് പകൽ മുഴുവൻ ഞാൻ മറ്റൊരാളെയാണ് കണ്ടത്…”
അഞ്ജലി തന്റെ പുരികം ചെറുതായൊന്ന് ഉയർത്തി.
“എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ…?”
ജോൺ അവളുടെ ആ നഗ്നമായ വയറിലേക്കും മുലകളിലേക്കും വീണ്ടും കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ ഞാൻ കേരളത്തിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു ദേവതയെ കാണുന്നുണ്ട്. ദൈവമേ… നീ അതീവ സുന്ദരിയാണ് ആൻ…”
അഞ്ജലിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വശ്യമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
പിന്നെ അവൾ പതുക്കെ പിന്നോട്ട് മാറി അവനെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു…
അവൾ ചിരിച്ചു
“വാതിൽ lock ആയ ശബ്ദം റൂമിൽ മുഴങ്ങി. ഈ തവണ സാഹചര്യങ്ങളല്ല തീരുമാനമെടുത്തത്.”
“നീ വിളിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ശരിക്കും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.”
അഞ്ജലി ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“ഞാനും.”
“അപ്പോൾ എന്തിനാണ് വിളിച്ചത്…?”
അഞ്ജലി കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ തന്റെ സാരിയുടെ മുന്താണി ഒന്ന് ശരിയാക്കി.
“ഓർമ്മയുണ്ടോ…?”
“എന്ത്…?”
“കേരളത്തിലെ പെൺകുട്ടികളും സാരിയും.”
ജോണിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“ഓർമ്മയുണ്ട്.”
“ഈ ട്രിപ്പിൽ എന്റെ കയ്യിൽ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഈ ഒരു സാരിയാണ്.”
അഞ്ജലി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഇത് ഉടുക്കണമെന്ന് ആദ്യം പ്ലാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”
ജോൺ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ അവൻ്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അഞ്ജലിക്ക് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വന്നു
അഞ്ജലി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“പക്ഷേ…”
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“ഇന്ന് മുഴുവൻ എന്നെ comfortable ആക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഒരാൾക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയെങ്കിലും ചെയ്യാമല്ലോ.”
ഒരു നിമിഷം ജോൺ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“Thank you, Ann.”
ആ രണ്ട് വാക്കുകൾ മാത്രം.
പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ…
അഞ്ജലിക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി.
അഞ്ജലി മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് ആ മുറിയുടെ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റിൽ സാരിയുടെ നേർത്ത മുന്താണി പതുക്കെ ഉലഞ്ഞു. ദൂരെ പട്ടായ നഗരത്തിന്റെ നിയോൺ വെളിച്ചങ്ങൾ ഇപ്പോഴും കൺചിമ്മുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ആ ഇരുമ്പുകൈവരിയിൽ കൈകൾ കുത്തി ദൂരേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ജോൺ… ഈ രാത്രിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുണ്ട്, അല്ലേ?….. ഒരുപക്ഷേ, നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ചെലവഴിക്കുന്ന അവസാനത്തെ രാത്രി ആയതുകൊണ്ടാകാം…”