സുജിനയുടെ ജീവിത നിമിഷങ്ങൾ  – 3

[ kurathi08 ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

അങ്ങനെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൂടി കടന്നുപോയി. ആ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെ സുകുമാരൻ ചേട്ടന്റെ ഓട്ടോയിലെ യാത്രകളും, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള രഹസ്യമായ കണ്ടുമുട്ടലുകളും ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. പരസ്പരമുള്ള സ്പർശനങ്ങളും ആലിംഗനങ്ങളും ആ ദിവസങ്ങളെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കി.

അങ്ങനെയിരിക്കെ, കണ്ണൂരിൽ ഉള്ള ചേട്ടൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കാശു അടച്ചില്ലെങ്കിൽ കേസ് ആകും എന്നാണ് പറയുന്നത് പെട്ടന് കുറച്ച് കാശ് അടച്ചു. തൽക്കാലം അത് സ്റ്റോപ്പ് ചെയ്യിക്കാം…..

കയ്യിൽ ആകട്ടെ ആ സമയത്ത് ആവശ്യത്തിന് പണവുമില്ലായിരുന്നു. വേറെ ആരെയും പെട്ടെന്ന് ചോദിക്കാനും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് വന്നത് സുകുമാരൻ ചേട്ടനാണ്. ഒരു സാധാരണ ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ ആണെങ്കിലും, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളിലെ അടുപ്പം കാരണം എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് ആ വിഷയം പറയാൻ ഒരു മടിയും തോന്നിയില്ല.

ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ സുകുമാരൻ ചേട്ടന്റെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്ത് രണ്ട് റിംഗിനുള്ളിൽ തന്നെ അയാൾ എടുത്തു.

“ഹലോ സുജിന… എന്താ രാവിലെ തന്നെ ഒരു വിളി?” ആകാംക്ഷയോടെ അയാൾ ചോദിച്ചു.

“ചേട്ടൻ… എനിക്കൊരു അത്യാവശ്യ സഹായം വേണം,” ഞാൻ പതറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“എന്താ മോളെ? എന്ത് സഹായമായാലും ഞാൻ ചെയ്യുമല്ലോ, കാര്യം പറ,” അയാൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മറുപടി നൽകി.

“വീട്ടിൽ ചെറിയൊരു അത്യാവശ്യത്തിന് പെട്ടെന്ന് പണം വേണം… ഒരു ഇരുപതിനായിരം രൂപ… ചേട്ടന് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് അറേഞ്ച് ചെയ്തു തരാൻ പറ്റുമോ? എനിക്ക് വേറെ ആരെയും ചോദിക്കാൻ അറിയാഞ്ഞിട്ടാണ്…” ഞാൻ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ട് സുകുമാരൻ ചേട്ടൻ അല്പനേരം മൗനമായി നിന്നു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,

“പണത്തിന്റെ കാര്യമല്ലേ… മോൾ വിഷമിക്കണ്ട. എനിക്ക് പരിചയമുള്ള കുറച്ചുപേരുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ശരിയാക്കി തരാം. മോള് വിഷമിക്കാതെ ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഉച്ചയോടെ വണ്ടി എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്. നമുക്ക് നേരിട്ട് സംസാരിക്കാം.”

അയാളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. സുകുമാരൻ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അന്ന് ഉച്ചയോടെ അയാൾ വീടിന് മുന്നിൽ ഓട്ടോ കൊണ്ടിറങ്ങി…

ഉച്ചയ്ക്ക് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞ സുകുമാരൻ ചേട്ടന്റെ ഫോൺ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന എനിക്ക്, അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോളാണ് വന്നത്. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫോൺ എടുത്തു.

“ഹലോ ചേട്ടാ, പണം എന്തായീ?” ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

എന്നാൽ ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ സുകുമാരൻ ചേട്ടന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു വിഷമവും നിരാശയുമുണ്ടായിരുന്നു.

“സുജിന… ഞാൻ നോക്കാത്ത സ്ഥലങ്ങളില്ല. അറിയാവുന്ന പലരോടും ചോദിച്ചു നോക്കി, ലോണോ മറ്റോ നോക്കിയെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഈ തുക ഒപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല മോളെ. ആരുടെയും കയ്യിൽ അത്രയും ക്യാഷ് കയ്യിലില്ല. ഞാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ എവിടെനിന്നും കിട്ടുന്നില്ല…” അയാൾ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ചെറിയ ഭാരം കയറിവന്നു. അമ്മയ്ക്ക് കൊടുത്ത വാക്കും, പെട്ടെന്ന് പണം കണ്ടെത്തേണ്ട ആവശ്യവും എന്റെ തലയിലൂടെ ഒരു കറുത്ത നിഴൽ പോലെ കടന്നുപോയി. ഞാൻ എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അല്പനേരം ഫോണിൽ മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“മോള് വിഷമിക്കണ്ട… വേറെ വല്ല വഴിയുമുണ്ടോ എന്ന് നോക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വേറെ എവിടെയെങ്കിലും കൂടി ഒന്ന് വിളിച്ച് ചോദിച്ചു നോക്കട്ടെ,” സുകുമാരൻ ചേട്ടൻ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഞാൻ ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്ത് പറഞ്ഞു, “ശരി

ചേട്ടാ… നോക്കൂ, എന്ത് ചെയ്യാനാണ്.”

അന്ന് വൈകുന്നേരം വീണ്ടും സുകുമാരൻ ചേട്ടന്റെ ഫോൺ വന്നു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കോൺടാക്റ്റ് എടുത്തു സംസാരിച്ചു.

“ഹലോ ചേട്ടാ, എന്തായി? കാശ് എന്തെങ്കിലും നടക്കുമോ?” ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.