എന്നാൽ ആശ്വാസം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ ജോൺ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവത്തോടെ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു:
“മോള് ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നെന്ന് നോക്കട്ടെ… ഞങ്ങൾ ഒന്ന് കാണട്ടെ.”
സുകുമാരട്ടെനും ജോണിന്റെയും നോട്ടം എന്നിലേക്ക് നീണ്ടിരിക്കുന്നതറിഞ്ഞ് ഞാൻ ലജ്ജയോടെയും ഭയത്തോടെയും സോഫയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. ആ മഞ്ഞ സാരിയും സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസും ധരിച്ച് അവരുടെ മുന്നിൽ നിവർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ ശരീരം ചെറിയതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നെ തലമുടി മുതൽ കാൽപാദം വരെ അടിമുടി
ഒന്നു വിലയിരുത്തിയ ശേഷം, ജോൺ സുകുമാരൻ ചേട്ടനെ നോക്കി അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“ഇത് ശരിക്കും ഒരു ഐറ്റം തന്നെയാണ് സുകുമാരാ, യാതൊരു കുറവുമില്ല! എല്ലാംകൂടി ചേർന്ന ഒരു കിടു സാധനം. ഇത് മാർക്കറ്റിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ വിറ്റാലും ആരും യാതൊരു എതിർപ്പും പറയാൻ പോകുന്നില്ല…”
അയാളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ മിന്നൽ പിണഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി.
അതിന് പിന്നാലെ ജോൺ എന്നോട് അടുത്ത ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചു:
“ഇനി ആ സാരി ഒന്ന് അങ്ങ് അഴിച്ചുമാറ്റ്… എന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സങ്കടവും അപമാനവും തോന്നി. എങ്കിലും പണത്തിന്റെ ആവശ്യവും സുകുമാരൻ ചേട്ടന്റെ സാന്നിധ്യവും എന്നെ അതിന് നിർബന്ധിതയാക്കി. ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ മഞ്ഞ സാരി അഴിച്ചുമാറ്റി സോഫയിലേക്ക് വെച്ചു.
ഇപ്പോൾ ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ച നിലയിലായി ഞാൻ. എന്റെ വലിയ മാറിടങ്ങൾ ആ സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസിൽ ഒതുങ്ങാതെ മേലേക്ക് തുളുമ്പിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ലജ്ജയോടെ ഞാൻ കൈകൾകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ച് മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ജോൺ ഉടൻ തന്നെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തടഞ്ഞു:
“കൈ മാറ്റ് മോളെ, മറയ്ക്കണ്ട… ഞാൻ ഇത് കാണാൻ പോകുന്ന ആൾ തന്നെയല്ലേ?”
അയാളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാൻ കൈകൾ താഴെയിട്ടു. എന്റെ ഒതുങ്ങിയ വയറും ആഴത്തിലുള്ള പൊക്കിൾകുഴിയും പാവാട അരക്കെട്ടിൽ പരമാവധി താഴ്ത്തി ഉടുത്തതുകൊണ്ട് വളരെ വ്യക്തമായി പുറത്തുകാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ആ രൂപം കണ്ട് ജോണും സുകുമാരൻ ചേട്ടനും കണ്ണെടുക്കാതെ കൊതിയോടെ നോക്കിനിന്നു. ജോൺ പറഞ്ഞു: “ഇതുപോലെ ഒരു ഐറ്റം എനിക്ക് ആദ്യമായിട്ടാണ് കിട്ടുന്നത്, വേറെ
ലെവൽ തന്നെ!”
അവർ രണ്ടുപേരും എന്റെ വയറിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും ഷേപ്പുകൾ ആസ്വദിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്, അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നും ഇന്ദു അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് തികച്ചും സുതാര്യമായ (transparent) ഒരു ബ്രായും പാന്റീസും മാത്രമായിരുന്നു! അവളുടെ കൂർത്ത മുലക്കണ്ണുകൾ ആ തുണിയിലൂടെ വ്യക്തമായി പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വളരെ കാട്ടുക്കണ്ണിയോടെയും കുസൃതിയോടെയും അവൾ ഞങ്ങളെ നോക്കി പറഞ്ഞു: കഴിച്ചിട്ട് പോരേ ഇതൊക്കെ? അതോ ഇപ്പോഴേ ചേച്ചിയെ തിന്നാൻ തുടങ്ങിയതാണോ? ഫുഡ് വേസ്റ്റ് ആയിപ്പോകുംട്ടോ.”
അത് കേട്ട് ജോൺ ഒരു ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. സുകുമാരൻ ചേട്ടനും എഴുന്നേൽക്കാൻ തയ്യാറായി.
ഞാൻ ധൃതിയിൽ നിലത്തു കിടന്നിരുന്ന സാരിയെടുത്ത് വീണ്ടും ചുറ്റാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, സുകുമാരേട്ടൻ എന്നെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അതവിടെ കിടക്കട്ടെ സുജിന… ഇന്ദുവിനെ കണ്ടില്ലേ, അവൾ നിൽക്കുന്നത് പോലെ നിന്നാൽ പോരെ, പിന്നെന്തിനാ സാരിയൊക്കെ?”
അതും പറഞ്ഞ് ജോൺ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഡൈനിങ് ടേബിളിലേക്ക് ഭക്ഷണത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു. എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു മടിയും വിറയലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ നിമിഷത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനൊപ്പം എനിക്ക് വഴങ്ങേണ്ടിവന്നു…
ഞങ്ങൾ ഡൈനിങ് ടേബിളിന് ചുറ്റും കസേരകളിൽ വന്നിരുന്നു. ഇന്ദുവാണ് എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പിത്തന്നത്. ഞാൻ ബ്ലൗസും പാവാടയും മാത്രം ധരിച്ച ആ അവസ്ഥയിൽ ലജ്ജയോടെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ, ജോൺ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിലും തന്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പതിപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്റെ മാറിടങ്ങളുടെയും വയറിന്റെയും അനക്കങ്ങൾ അയാൾ ഓരോ നിമിഷവും കൊതിയോടെ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.