എന്റെ ആദൂ, സ്കൂളിലും കോളേജിലും എന്നും ഒന്നാമൻ. ആണവൻ. അവന്റെ കരിയറിനെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. മുപ്പത് ലക്ഷം രൂപയേക്കാൾ ഉപരി, തന്റെ മകന്റെ അറിവും അവന്റെ ഭാവിയും അല്ലേ വലുത്?
സയൻസ് ആകുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. ‘ഇൻസെസ്റ്റ്’ എന്നൊക്കെ അവൻ പറഞ്ഞത് ലോകത്ത് എവിടെയൊക്കെയോ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനമായിരിക്കാം എന്ന് ആ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി തന്റെ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.
ആ നേരം മുറ്റത്ത് സൈക്കിൾ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. നിധി ആണ്. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് അവൻ വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു.
“അമ്മേ… നല്ല വിശപ്പ്!” നിധി ബാഗ് വരാന്തയിൽ ഇട്ട് രശ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവൻ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. നിധി ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെയാണ്.
അവന്റെ ആ സ്നേഹപ്രകടനം രശ്മിയുടെ ഉള്ളിലെ ആ കലുഷിതമായ ചിന്തകളെ ഒന്ന് ശാന്തമാക്കി.
“നീ ഒന്ന് പോയി കുളിച്ച് വാടാ..നാറുന്നു. അമ്മ ചായയിടാം,” അവൾ അവന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ഉമ്മ കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് അവൾ മൂന്ന് ഗ്ലാസ് ചായയിട്ടു. കൂടെ കുറച്ച് പലഹാരങ്ങളും. നിധിക്ക് ചായ നൽകിയ ശേഷം, ഒരു ഗ്ലാസ് ചായയുമായി അവൾ പതുക്കെ ആദിലിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് ആദൂ കട്ടിലിൽ നിശബ്ദനായി കിടക്കുന്നതാണ്. ലാപ്ടോപ്പ് അപ്പോഴും മേശപ്പുറത്ത് തുറന്നു തന്നെ
ഇരിപ്പുണ്ട്. തന്റെ മകൻ പഠനത്തിന് വേണ്ടി എത്രത്തോളം കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും, താൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടത് അവനെ എത്രത്തോളം വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്നും അവൾ ആലോചിച്ചു.
രശ്മി പതുക്കെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി. ചായ ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ആദിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചു തന്നെ കിടക്കുകയാണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരുതരം മ്ലാനത പടർന്നിരിക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ആദൂ… ചായ കുടിക്ക്,” അവൾ വളരെ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
ആദിൽ കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കി. അമ്മയുടെ ഭാവം മാറിയിരിക്കുന്നത് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“അമ്മേ… അമ്മയ്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ. ഞാൻ അത് വെറുമൊരു അക്കാദമിക് കാര്യം മാത്രമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞത്,” ആദിൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു.
രശ്മി അവന്റെ അരികിൽ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. “പോട്ടെ… എനിക്ക് അങ്ങനെയൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വന്നു. സയൻസ് ആകുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടാവുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
നീ എന്തിനാ നിന്റെ പഠനം മുടക്കുന്നത്? നിനക്ക് ആ ഫണ്ട് കിട്ടണം. അത് തന്നെയാണ് അമ്മയുടെയും ആഗ്രഹം.”
ആദിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചായ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്തു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കാമം വീണ്ടും പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ പതുക്കെ വഴങ്ങുകയാണ്.
ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ വാക്കുകളിൽ പഴയ ദേഷ്യമില്ല, പകരം തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വേവലാതി മാത്രം. ഇതായിരുന്നു അവൻ കാത്തിരുന്ന അവസരം.
“ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിനെ വിളിച്ചിരുന്നു. അയാൾ എന്റെ സീനിയർ ആണ്,” ആദിൽ നുണ വളരെ വിശ്വസനീയമായി പറഞ്ഞു.
“അയാൾ പറഞ്ഞു പാലക്കാട് ടൗണിൽ പോയാൽ ഇതിന് സഹകരിക്കുന്ന ചില എൻ.ജി.ഒകളെയും കൗൺസിലിംഗ് സെന്ററുകളെയും കിട്ടുമെന്ന്. അവൻ എനിക്ക് ഒരു കോൺടാക്റ്റ് നമ്പറും
തന്നിട്ടുണ്ട്.
നമ്മൾ അവിടെ പോയി സംസാരിച്ചാൽ ഈ പ്രോജക്ട് നടക്കും.”
രശ്മി ആശ്വാസത്തോടെ ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. “അതാ നല്ലത് ആദൂ… പക്ഷെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ ചിലപ്പോൾ അവിടുത്തെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് നിനക്ക് അടി കിട്ടും.
ഇങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങളൊക്കെ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് ദേഷ്യം വരും. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഞാനും നിന്റെ കൂടെ വരാം. പിന്നെ നീ എന്തിനാ നിന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊക്കെ ഇതൊക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നത്?
ആൾക്കാർ അറിഞ്ഞാൽ വല്ലാത്ത നാണക്കേടാണ് ആദൂ.. ”
അവൾ പതുക്കെ തുടർന്നു, “നിന്റെ അച്ഛനോട് ഇന്നലെ ഞാൻ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചപ്പോൾ ടൗണിൽ പോയി ആളെ നോക്കാം എന്നാണു ഞാനും പറഞ്ഞത്.. നമുക്ക് അങ്ങനെ നോക്കാം.”