പക്ഷേ, അവന് ആ ഫണ്ട് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അവന്റെ ഇത്രയും നാളത്തെ അധ്വാനം വെറുതെയാകില്ലേ? ആദുവിന്റെ പഠനം!”
അവൾ തന്റെ ഉടലിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ഈ പ്രായത്തിൽ തന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ മാറ്റങ്ങൾ… അത് പുറത്ത് ആരോടും പറയാത്ത രഹസ്യങ്ങളല്ലേ?
ഇടയ്ക്ക് തോന്നുന്ന ആ വല്ലാത്ത ഏകാന്തത, മഹേഷ് അടുത്തില്ലാത്ത രാത്രികളിൽ മനസ്സ് അറിയാതെ കൊതിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ… അതൊക്കെ ഒരു ‘പഠനവിഷയം’ ആണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
“വൃത്തികേടാണോ
അതോ ശാസ്ത്രമാണോ?” അവൾ ആലോചിച്ചു.
അവന്റെ കരിയറിനെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്. മഹേഷ് ലോറി ഓടിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന കാശുകൊണ്ട് മാത്രം രണ്ടുപേരെയും പഠിപ്പിക്കാൻ പാടാണ്. ആദിലിന് ആ സ്കോളർഷിപ്പ് കിട്ടിയാൽ അതൊരു വലിയ ആശ്വാസമാകും.
രശ്മി പതുക്കെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ഹാളിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ അവൾ ഒന്ന് നിന്നു. വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച നെറ്റി അവൾ ശരിയാക്കി.
അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം പതുക്കെ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. പകരം ഒരുതരം വാത്സല്യവും അതിലുപരി അല്പം ആശങ്കയും അവിടെ നിറഞ്ഞു.
അവൾ ഒരു ഗ്ലാസിൽ വെള്ളവുമായി ആദിലിന്റെ മുറിയിലേക്ക് വീണ്ടും ചെന്നു. ആദിൽ ലാപ്ടോപ്പ് അടച്ചുവെച്ച് കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയാണ്. അവന്റെ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്നു.
രശ്മി ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
“ആദൂ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
ആദിൽ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. അമ്മ വീണ്ടും വഴക്കിടാൻ വന്നതാണോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.
“ആദൂ… കുടിക്ക്,” അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
ആദിൽ വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രശ്മി അവന്റെ അടുത്തുള്ള കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
“മോനൂ… അമ്മ നേരത്തെ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ദേഷ്യത്തിന് പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ നീ ഒന്ന് വ്യക്തമായി പറ, എന്താണ് നിന്റെ ഈ പ്രോജക്ട്? ഈ സെ…സെക്സ്…’സെക്സോളജി’ എന്ന് പറയുന്നത് ഇത്രയും വലിയ കാര്യമാണോ?”
സെക്സ് എന്ന് പറയാൻ നല്ല ചമ്മലും നാണവും ഉണ്ടെങ്കിലും ആ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി അമ്മ അത് ഉള്ളിലൊതുക്കി..
ആദിൽ അമ്മയെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ദേഷ്യമല്ല, ഒരുതരം അറിവില്ലായ്മയും മകന്റെ കാര്യത്തിലുള്ള ഉത്കണ്ഠയുമായിരുന്നു.
“അമ്മേ… ഇത് കേവലം ലൈംഗികതയല്ല,” ആദിൽ വിശദീകരിച്ചു തുടങ്ങി. “മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ഹോർമോണുകൾ, മനശ്ശാസ്ത്രം, ബന്ധങ്ങളിലെ വിള്ളലുകൾ… ഇതൊക്കെ ഇതിന്റെ
ഭാഗമാണ്. 40 വയസ്സ് കഴിയുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾക്ക് ശാരീരികമായി ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ വരും.
ആ സമയത്ത് അവർക്ക് വേണ്ട പരിഗണനയോ മാനസിക പിന്തുണയോ വീട്ടിൽ നിന്ന് കിട്ടാറില്ല. ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ ആ പ്രായത്തിൽ സ്ത്രീകൾ കടന്നുപോകുന്ന വഴികൾ…
അത് മനസ്സിലാക്കിയാലേ എനിക്ക് ഈ പ്രോജക്ട് ഫിനിഷ് ചെയ്യാൻ പറ്റൂ.”
“ഓ അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടോ… ഇതിൽ ഇപ്പോൾ നീ വിഷമിക്കുന്നതെന്തിനാ … എന്താണ് പ്രശ്നം” അവൾക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല
ആദിൽ തുടർന്നു . “അമ്മേ. നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലേ.. ഡോക്യൂമെന്റസ് ആൻഡ് സ്റ്റഡീസ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഇനി ഒരു റിയൽ ലൈഫ് കേസ് സ്റ്റഡി ഇല്ലാതെ അവർ ഇത് അംഗീകരിക്കില്ല.
എനിക്ക് ആരെയും കിട്ടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ പ്രോജക്ട് എനിക്ക് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വരും.”
രശ്മി കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സംഘർഷം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവൾ അവനെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
ആരെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്ന് ഞാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ ഏതെങ്കിലും കുടുംബശ്രീ ചേച്ചിമാരോടോ മറ്റോ ചോദിക്കണം.”
രശ്മി ഒന്ന് ആശ്വസിച്ചു. “കുടുംബശ്രീയോ!! നല്ല കഥ… നിനക്കു പ്രാന്തായോ ഉണ്ണി… നല്ല തല്ലു കിട്ടും നിനക്ക്, നാട് മൊത്തം പാട്ടാവും എന്റെ മോൻ ഒരു മോശക്കാരൻ ആണെന്ന്”
അവൻ ലാപ്ടോപ്പ് നിരാശയോടെ അടച്ചു വെച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തെ വാട്ടം കണ്ടപ്പോൾ രശ്മിയുടെ മനസ്സ് അലിഞ്ഞു.
“മോനു… വേറെ വഴി ഒന്നുമില്ലേ… അവരോട് കള്ളം പറഞ്ഞാൽ പോരെ.. ഒരാളെ വെച്ച് പഠിച്ചു എന്നൊക്കെ”