💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 12 Likeഅടിപൊളി 

 

അച്ഛൻ : അഖിൽ അവിടെ ഇരുന്നെ…നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും ഇത് ഞാൻ ചിന്തിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളാണല്ലോ പറയുന്നെ… എന്നെ ഒന്ന്‌ പറയാൻ സമമതിക്കുമോ…

 

ശ്രുതി : അച്ഛനല്ലേ അഖിലിനെ ഇഷ്ടമല്ലെന്ന്…

 

അച്ഛൻ : ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ… ഇല്ലല്ലോ… ചോദിച്ച എല്ലാവരും മോശമാ പറഞ്ഞത് എന്ന് പറഞ്ഞു… എന്നാൽ എന്റെ ശ്രുതി അത്രയും മോശമായ ഒരാളുടെ കൂടെ കൂട്ട് കൂടില്ല എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം… പിന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചതിനൊക്കെ അഖിൽ സത്യസന്ധമായല്ലേ ഉത്തരം പറഞ്ഞെ… ഒന്നും മറച്ചു വച്ചില്ലല്ലോ അത് തന്നെ നല്ല മനസ്സ് ഉള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ… പിന്നെ ഞാൻ ശ്രുതിയുടെ പഠിത്തത്തേയും ജോലിയേയും പറ്റി പറഞ്ഞത് അത് ആവശ്യമായത് കൊണ്ടാ… ഇവള് പഠിച്ചു ജോലിനേടിയതിനു ശേഷം മാത്രമേ വിവാഹമൊക്കെ നടത്താൻ പറ്റു… അതുവരെ കാത്തിരിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇത് ആലോചിക്കാം….

 

ശ്രുതി : എന്നുവച്ചാൽ അച്ഛന് സമ്മതം ആണെന്നല്ലേ…

 

അച്ഛൻ : ഞാൻ മുൻപും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലെ നിന്റെ തീരുമാനത്തിനൊന്നും ഞാൻ എതിര് നിൽക്കില്ലെന്ന്… പിന്നെ കുറച്ച് മുൻപ് ഇവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ നിനക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയിട്ടില്ല എന്ന് മനസ്സിലായി…

 

 

അഖിൽ : അങ്കിള് ശെരിക്കും പറഞ്ഞത് തന്നെയാണോ…

 

അച്ഛൻ : അല്ലാതെ പിന്നെ എന്റെ മോളുടെ സന്തോഷത്തെക്കാൾ വലുതായി എനിക്ക് വേറെ ഒന്നുമില്ല…പിന്നെ മോൻ ശ്രുതിയെ നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്… പക്ഷെ ഒരച്ഛൻ എന്ന നിലക്ക് എനിക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ കൂടി ഉറപ്പ് വരുത്തണം

 

അഖിൽ : അങ്കിള് പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ശ്രുതിയെ നന്നായി നോക്കികോളാം…

 

അച്ഛൻ : അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ മാത്രം പറ്റില്ലല്ലോ.. എനിക്ക് ബോധ്യം വരണ്ടേ…

 

അഖിൽ : ബോധ്യം എന്ന് പറയുമ്പോൾ…

 

അച്ഛൻ : അഖിലിന് പഠിച്ച് എന്താകാനാ ആഗ്രഹം… അല്ലെങ്കിൽ മുന്നോട്ട് എന്താ പ്ലാൻ…

 

ശ്രുതി : അങ്ങനെ ചോദിക്ക് അച്ഛാ 😁…

 

അച്ഛൻ : എനിക്ക് അങ്ങനെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു അവസാനം ഒരിടത്തും എത്താതെ പോയി… എന്റെ മോൾക്കും ഭാര്യക്കും കഷ്ടപ്പാട് മാത്രമായിരുന്നു…

 

ശ്രുതി : അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല അച്ഛാ…

 

അച്ഛൻ : അപ്പോൾ അഖില് പറയ് എന്താ പ്ലാൻ…

 

അഖിൽ : അത് പിന്നെ ഇതുവരെ ഒന്നും…

 

അച്ഛൻ : എന്നാൽ അതിനെപറ്റിയൊക്കെ ആലോചിക്കണം..ശ്രുതി നീ പോയി ചായ ഉണ്ടാക്ക് അഖില് വന്നിട്ട് കുറച്ചായില്ലേ…

 

ഇത് കേട്ട ശ്രുതി പതിയെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി…

 

അച്ഛൻ : പിന്നെ അഖിലിന് ദുശീലങ്ങൾ വല്ലതും ഉണ്ടോ… ഈ കുടിയും വലിയുമൊക്കെ…

 

അഖിൽ : ഇപ്പോൾ ഇല്ല…

 

അച്ഛൻ : അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു… എനിക്കും പണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു ഇപ്പോൾ ഇല്ല ശ്രുതി സമ്മതിക്കില്ല….

 

അഖിൽ : എന്നെയും സമ്മതിക്കില്ല..എങ്ങനെയാണെന്ന് അറിയില്ല ശ്രുതി അത് കണ്ട് പിടിക്കും…

 

ഇത് കേട്ട് അയാൾ പതിയെ ചിരിച്ചു…

 

അച്ഛൻ : അവൾ അങ്ങനെ തന്നെയാ…അവൾക്ക് അതൊന്നും ഇഷ്ടമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായല്ലോ… അതുകൊണ്ട് അതൊന്നും ഉപയോഗിച്ച് അവളെ വിഷമിപ്പിക്കരുത്… ഇത്രയൊക്കെ തന്നെയേ ഉള്ളു …എന്തായാലും ഒരു മൂന്നു കൊല്ലമെങ്കിലും കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും അഖിൽ ഒക്കെയല്ലേ…

 

അഖിൽ : ഒക്കെയാണ്‌… എനിക്കും എന്തായാലും അത്രയും സമയം വേണ്ടിവരും… ഒന്നും ചെയ്യാതെ കൂടുമ്പസ്വത്തും ബാങ്കിൽ ഇട്ട് അതുകൊണ്ട് ജീവിക്കാം എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്ലാൻ അതല്ല വേണ്ടത് എന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു…

 

അപ്പോഴേക്കും ശ്രുതി ചായയുമായി എത്തി…

 

ശ്രുതി : എന്തോ കാര്യമായി പറയുവാണല്ലോ…

 

അഖിൽ : ഹേയ് ഒന്നുമില്ല…

 

അച്ഛൻ : അപ്പോൾ അഖില് ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ഇവിടുന്നാ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നെ എന്താ…

 

അഖിൽ : അയ്യോ അത്…

 

ശ്രുതി : എന്ത് അയ്യൊ… ഹോട്ടലിൽ നിന്നല്ലേ എപ്പോഴും കഴിക്കുന്നെ ഇന്നിവിടുന്ന്…

 

അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവർ ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞു…