അമ്മ പുതപ്പ് – 6

[ Bijo John ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

( ലാഗ് ആണ് കഥ മോശമാണ് എന്നുള്ള കമെന്റുകൾ കണ്ടിരുന്നു.. അത് കൊണ്ട് അടുത്ത ഭാഗത്തോടെ കഥ തീർക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം. )

രാത്രിയായപ്പോൾ അമ്മ ഫോണിൽ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റീൽസ് കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് പുറത്ത് അച്ഛന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

അതുവരെ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചിരുന്ന അമ്മ ഒന്ന ഞെട്ടി! കൈയിലിരുന്ന ഫോൺ വേഗം  ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. അച്ഛൻ അകത്തേക്ക് കയറി വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ,  ഒറ്റ ഓട്ടത്തിന് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ഭാവത്തിൽ നിന്നു.

വാതിൽ തുറന്നു അച്ഛൻ ഗൗരവത്തോടെ കയറി വന്നു… എന്നെ വിളിച്ചു

അച്ഛൻ : ബിജോ.. എടാ ബിജോ…

ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു. വിളികേട്ടതും ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് വന്നു..

അച്ഛൻ : എന്താടാ വിളിച്ചാൽ വിളി കേട്ടൂടെ നിനക്ക്

ഞാൻ: “ഇല്ല അച്ഛാ, ഞാൻ മുറിയിൽ ഇരുന്നു പഠിക്കുകയായിരുന്നു… ശബ്ദം കേട്ടില്ല.”

അച്ഛൻ (മുറ്റത്ത് പാർക്ക് ചെയ്ത ബൈക്കിന്റെ കീ മേശപ്പുറത്തേക്ക് ദേഷ്യത്തോടെ എറിഞ്ഞുകൊണ്ട്): “പഠിക്കുവായിരുന്നു! പാതിരാത്രി വരെ ഫോണും പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നതാണോ നിന്റെ പഠിത്തം? അമ്മ എവിടെ?”

ഞാൻ: “അമ്മ അടുക്കളയിലുണ്ട് അച്ഛാ, അത്താഴം എടുത്തു വെക്കുകയാ…”

അച്ഛൻ (അമ്മയെ ഒന്നു കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി, ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ എന്നെ നോക്കി): “എന്നാ നിന്റെ ആ മാലദ്വീപ് ട്രിപ്പ്?”

ഞാൻ (അച്ഛന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ഗൗരവം കണ്ട് ചെറുതായി പതറി): “മറ്റന്നാൾ നൈറ്റ് പോണം അച്ഛാ…”

അച്ഛൻ: “ഉം… പോകാനുള്ളതെല്ലാം സെറ്റ് ആയോ?”

ഞാൻ: “ആയി അച്ഛാ… എല്ലാം റെഡിയാണ്.”

അച്ഛൻ (ചുമരിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി, പിന്നീട് അമ്മയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു): “ശരി, എന്നാൽ നീ പോയി വാ. പക്ഷെ അമ്മ കൂടെ വരേണ്ട… അമ്മ ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നാൽ മതി.”

(ഹാളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച നിശബ്ദത പടർന്നു. അമ്മ ഞെട്ടലോടെ അച്ഛനെ നോക്കി.)

ഞാൻ: (ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ): “അച്ഛാ ടിക്കറ്റും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ നേരത്തെ ബുക്ക് ചെയ്തതല്ലേ… ക്യാഷ് വെറുതെ പോവും…”

അച്ഛൻ : “അന്ന് എന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ മകളുടെ വിവാഹനിശ്ചയമുണ്ട്. അങ്ങോട്ട് പോകണം. അത് ഒട്ടും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് അമ്മ ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കട്ടെ.”

ഞാൻ: “അച്ഛാ… അച്ഛൻ പോയിക്കോളാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയും ട്രിപ്പിന് റെഡി ആയി… അമ്മ എത്ര ദിവസമായി ഈ ട്രിപ്പിന് വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നതാ… പെട്ടെന്ന് അമ്മ വരേണ്ട എന്ന് വെച്ചാൽ…”

അച്ഛൻ (എന്റെ നേർക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി, കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ചു): “നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരേണ്ട ബിജോ! ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടാൽ മതി.

അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. കൈയിലിരുന്ന ടവൽ അമ്മ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു. അച്ഛൻ തന്നോട് സംസാരിക്കാതെ തന്നെപ്പറ്റി തീരുമാനം എടുത്തതിന്റെയും, ഉള്ളിൽ ഒളിച്ചുവെക്കുന്ന

എന്തോ സംശയത്തിന്റെ കനൽ ആ വാക്കുകളിൽ ഉള്ളതിന്റെയും ഭയം ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

അച്ഛൻ (മെല്ലെ നടന്ന് അമ്മയുടെ തൊട്ടടുത്തെത്തി, താഴ്ന്ന എന്നാൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സ്വരത്തിൽ): “എന്താ മെർലിൻ… മുഖത്തൊരു സങ്കടം? ഫ്രണ്ടിന്റെ മകളുടെ നിശ്ചയത്തിന് എന്റെ കൂടെ വരുന്നതിൽ നിനക്ക് താല്പര്യമില്ലേ… അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടോ?”

അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

അച്ഛൻ ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചപ്പോൾ ‘അമ്മ പേടിയോടെ അറിയാതെ മൂളി : ഞാൻ വരം

അമ്മയുടെ ആ മൂളൽ ഹാളിലെ നിശബ്ദതയിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. അച്ഛൻ ഒന്നും കൂടുതൽ സംസാരിക്കാതെ, ഗൗരവം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന ടവലുമെടുത്ത് ബാത്ത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.

വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞുനിർത്തിയ കണ്ണീർ തുള്ളികൾ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. എത്രയോ നാളുകളായി ആഗ്രഹിച്ച ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അത്. കടലും മണൽത്തീരവും സ്വപ്നം കണ്ട്, മനസ്സിൽ ഒത്തിരി പ്രതീക്ഷകളോടെ വസ്ത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളുമെല്ലാം അമ്മ എടുത്തു വെച്ചിരുന്നത് എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.