പിന്നെ റീപ്ലേ ഒന്നും വന്നില്ല.. ഒരു നീണ്ട നിശബ്ദത.. പക്ഷെ കുറച്ചു കഴുഞ്ഞു ഒരു mm എന്ന റീപ്ലേ മാത്രം വന്നു.. അതിനർത്ഥം അമ്മയ്ക്ക് അത് ഇഷ്ട്ടം ആയില്ല പക്ഷെ ഇഷ്ട്ടം ആയി എന്ന മട്ടിലും ചാറ്റ് തുടരാനുള്ള അനുവാദവും ആണെന് മനസ്സിലായി
ഞാൻ: “കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണോ?”
അമ്മ: “mm… കഴിഞ്ഞതാ. ഒരു മകനുമുണ്ട്.”
ഞാൻ: “അയ്യോ, കണ്ടാൽ പറയില്ല കേട്ടോ! ഇപ്പോഴും നല്ല യംഗ് ആയിട്ടാ ഇരിക്കുന്നത്. ഭർത്താവ് ഭാഗ്യവാനാ… ദിവസവും ഈ സൗന്ദര്യം അടുത്ത് കാണാമല്ലോ.”
അമ്മ: “ഹും… അതിനൊക്കെ ഭാഗ്യം വേണം. ആർക്ക് വേണം ഈ സൗന്ദര്യമൊക്കെ. ആരും ഇവിടെ ഇതൊന്നും കാണുന്നുമില്ല, കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല…”
ഞാൻ: “അതെന്താ മെർലിൻ അങ്ങനെ ഒരു സംസാരം? ഭർത്താവ്
ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലേ?”
അമ്മ: “അതൊക്കെ എന്തിന് അപരിചിതനായ നിങ്ങളോട് ഞാൻ പറയണം?
ഞാൻ : ഞാൻ ചോടിചിച്ചത് തെറ്റായി പോയെങ്കിൽ സോറി മെർലിൻ
പിന്നെ റീപ്ലേ ഒന്നും വന്നില്ല,.. അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ട് ഓഫ് ലൈൻ പോയി..
നല്ലൊരു ചാൻസ് മിസ് ആയി… ശേ… എന്നാൽ പിന്നെ കുറച്ച വീഡിയോസ് കണ്ടു സമാധാനിക്കം എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ vpn ഓൺ ആക്കി
കലുറച്ചു വീഡിയോസ് തപ്പാൻ തുടങ്ങി. നല്ലൊരു വീഡിയോ കണ്ടു പിടിച്ചു പ്ലേയ് ചെയ്തു കണ്ടു ഒന്ന് സെറ്റ് ആയി വന്നപ്പോഴേക്കും സ്ക്രീനിന്റെ നടുവിലേക്ക് അമ്മയുടെ പേര് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ആയി വന്നു
Merlin: “ഉറങ്ങിയോ?
ഒരു നിമിഷം എന്റെ കൈയിലെ ഫോൺ താഴെ വീഴാൻ പോയി. പ്ലേ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന വീഡിയോ അവിടെത്തന്നെ പോസ് ആയി. വിപിഎന്നും ഓൺ ചെയ്ത് വേറൊരു മൂഡിൽ ഇരുന്ന ഞാൻ ഒറ്റയടിക്ക് ഷാക്ക് ആയിപ്പോയി! ഹൃദയമിടിപ്പ് ഇരട്ടി വേഗതയിലായി.
ഞാൻ വേഗം ആ വീഡിയോ ടാബ് ക്ലോസ് ചെയ്തു. വിപിഎൻ ഓഫാക്കാൻ പോലും മറന്ന് ഞാൻ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിലേക്ക് സ്വിച്ച് ചെയ്തു.
അമ്മ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല! ഫേക്ക് ഐഡിയിൽ ഞാൻ അയച്ച ആ കുറച്ച് ആശ്വാസവാക്കുകൾ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ അത്രമേൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആ ഒരൊറ്റ മെസ്സേജ് തെളിയിച്ചു.
ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ഞാൻ: “ഇല്ല… ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. മെർലിനെക്കുറിച്ച് തന്നെ ചിന്തിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായെങ്കിൽ സോറി
അമ്മ : അത് സാരമില്ല
ഞാൻ: ഉറങ്ങിയില്ലേ..
അമ്മ: “ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല… മനസ്സ് നിറയെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകളാ. ആരും എന്നോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ടാകും, കിടന്നിട്ടും മനസ്സിന് ഒരു സുഖമില്ല. അതുകൊണ്ട് വെറുതെ വീണ്ടും നോക്കിയതാ…”
ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി മെർലിൻ എന്താ പ്രശനം
അമ്മ: തൻ കല്യാണം കഴിച്ചതാണോ..
ഞാൻ: അല്ല എന്താ
അമ്മ: ഇല്ലെങ്കിൽ കഴിക്കണ്ട
ഞാൻ: അതെന്താ
അമ്മ: കല്യാണം സ്വയം ഒരു പൂട്ടി ഇടൽ പോലെ ആണ്.. ഒന്നണിനും ഒരു സ്വാതന്ദ്ര്യം ഇല്ലതാവും
ഞാൻ: “അതെന്താ മെർലിൻ അങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഭർത്താവും കുടുംബവുമൊക്കെ ഉള്ളതല്ലേ സന്തോഷം?”
അമ്മ: “കല്യാണം കഴിച്ചാൽ തീർന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാര്യം. നമ്മളുടെ കൊതികളും ആഗ്രഹങ്ങളുമൊക്കെ അവിടെ അവസാനിക്കും. പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് ജീവിക്കേണ്ട ഒരു യന്ത്രം മാത്രമായി മാറും നമ്മൾ.”
ഞാൻ: “മെർലിന്റെ ഭർത്താവ് അത്രയ്ക്ക് സ്ട്രിക്റ്റ് ആണോ?
അമ്മ: എം.. അതെ…
ഞാൻ: അയാൾ ഒരു ക്രൂരൻ തന്നെ മെർലിൻ? തനിക്കാണെങ്കിൽ ഈ കാണുന്ന സൗന്ദര്യവും നല്ലൊരു മനസ്സുമുണ്ട്… അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ അയാൾക്കെങ്ങനെ തോന്നുന്നു?”
അമ്മ: “ചില ആളുകൾ അങ്ങനെയാണ്… സ്വന്തമാക്കിയ ശേഷം പിന്നെ അതൊരു വസ്തുവായി കാണും. എനിക്ക് എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങളുണ്ടെന്ന് ചോദിക്കാനോ അറിയാനോ അയാൾക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ല.”
ഞാൻ: “കഷ്ടം തന്നെ. മെർലിന്റെ അത്രയും ഭംഗിയുള്ളൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയാൽ ഏതൊരു ആണും തലയിലേറ്റിവെച്ച് നോക്കും. പക്ഷെ അയാൾക്ക് അതിന്റെ വിലയറിയില്ല.”
അമ്മ: “മ്മ്… ഇനിയിപ്പോ പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം. ജീവിതം പകുതിയും ഇങ്ങനെയായിപ്പോയില്ലേ…”
