അമ്മയുടെ കള്ള ദേഷ്യം കിരണിനെ കുടുകുടെ ചിരിപ്പിച്ചു. അവൻ ഹാളിൽ അച്ഛന്റെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു. എന്നാലും പ്രദീപ് കാണാതെ അവൻ മായയെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
മകന്റെ നോട്ടം മായയും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അത് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിയിച്ചു.
കിരണിന്റെ നോട്ടം, മായയെ കൂടുതൽ വശ്യയാക്കി.
= = ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്ന് മണി = =
പുറത്ത് നല്ല വെയിലായതുകൊണ്ട് ഹാളിലെ കർട്ടനുകൾ ഇട്ടിരുന്നു.
പ്രദീപ് ഭക്ഷണത്തിന്റേയും, മരുന്നിന്റെയും ക്ഷീണത്തിൽ ഉറക്കത്തിലാണ്.
മായ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ഒരു കേസ് ഫയൽ വായിക്കുകയായിരുന്നു. നേർത്ത ഇളം നീല സാരിയാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.
ഏസിയുടെ തണുപ്പിലും അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചെറിയ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.
കിരൺ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ രണ്ട് ഗ്ലാസ് തണുത്ത നാരങ്ങാവെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ഗ്ലാസ് അവൻ മായയുടെ അടുത്തുള്ള ടേബിളിൽ വെച്ചു.
“അമ്മേ,
ഫയൽ നോക്കുന്നത് മതിയാക്കി ഇത് കുടിക്കൂ,”
അവൻ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു.
മായ, ഒരു ചിരിയോടെ ഫയൽ താഴെ വെച്ച് ഗ്ലാസ് എടുത്തു.
അവൾ കുടിക്കുമ്പോൾ കിരണിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലും കഴുത്തിലുമായിരുന്നു.
“എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?”
മായ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അമ്മയെ ഈ സാരിയിൽ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്,”
കിരൺ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.
മായ തടഞ്ഞില്ല. പകരം, അവൾ പതുക്കെ മകന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
കിരൺ തന്റെ വിരലുകൾകൊണ്ട് സാരിയുടെ മുകളിലൂടെ മായയെ തലോടാൻ തുടങ്ങി.
“അച്ഛൻ ഉണരും കിരൺ…”
മായ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശരീരഭാഷ അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
കിരൺ പതുക്കെ അവളുടെ ചെവിക്ക് പിന്നിൽ ഒന്ന് ചുംബിച്ചു.
“അച്ഛൻ ഉറങ്ങുകയാണ് അമ്മേ. ഈ സമയത്ത് നമുക്ക് നമ്മുടേതായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൂടേ?”
അവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി. മായ ഒന്ന് വിറച്ചെങ്കിലും അവൾ അവനെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിലും അവരുടെ കൈകൾ പരസ്പരം തിരയുകയായിരുന്നു.
മകന്റെ കൈകളിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ, അവളിലെ ഗൗരവക്കാരിയായ വക്കീൽ അപ്രത്യക്ഷയായി. പകരം സ്നേഹവും ആസക്തിയും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണ് മാത്രമായി അവൾ മാറി.
പ്രദീപിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവർ പെട്ടെന്ന് അകന്നു മാറി.
മായ തന്റെ സാരി ശരിയാക്കി ഭർത്താവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
പിറകെ പോയിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അറിയാവുന്ന കിരൺ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
= = അന്ന് വൈകുന്നേരം = =
ഹാളിൽ, വീൽചെയറിൽ ഇരുന്ന് ടീവിയിൽ ഒരു സിനിമ കാണുകയായിരുന്നു പ്രദീപ്.
മായ പിറകിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ ഫയലുകൾ നോക്കുകയാണ്.
കിരൺ അവളുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു.
അച്ഛൻ സിനിമയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ, കിരൺ പതുക്കെ തന്റെ കാൽ, അമ്മയുടെ കാലുകളിൽ അമർത്തി.
മായ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, ഭർത്താവ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ അവൾ അത് ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഭർത്താവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരുന്നുള്ള ആ ചെറിയ സാഹസികത അവളിൽ ഒരു പുതിയ ലഹരി നിറച്ചു.
ഇടയ്ക്ക് പരസ്യം വന്നപ്പോൾ പ്രദീപ് അവർക്കുനേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു.
അയാൾക്ക് സംശയത്തിന് ഒരു പഴുതും കൊടുക്കാതെ മായയും, കിരണും പെരുമാറി.
“എടാ, നീ എന്റെ കാർ ഇടയ്ക്കൊന്ന് എടുക്കണേ, എപ്പോഴും പോർച്ചിലിട്ടാൽ വണ്ടി ഒന്നിനും കൊള്ളാതാവും.”
ടീവിയിലെ പരസ്യത്തിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ച് പ്രദീപ് മകനോടായി പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ എടുക്കാറുണ്ട് അച്ഛാ, സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ അമ്മയോട് ചോദിക്ക്.”
“അച്ഛന് വയ്യാത്തപ്പോൾ, അച്ഛന്റെ വണ്ടി ഞാൻ തന്നെയല്ലേ ഓടിക്കേണ്ടത്.”
പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കിരൺ അമ്മയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
മായ അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.
“ആണോ മായേ, ഇവൻ ഓടിക്കാറുണ്ടോ?”
പ്രതീപ് ഭാര്യയെ നോക്കി.
“ഉണ്ട് ഏട്ടാ, അവന് ഓടിക്കാൻ വലിയ ഇഷ്ടാ,”
മായ ഒരു വിളറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.