ആസക്തിയുടെയും ധർമ്മബോധത്തിന്റെയും ഇടയിൽ മായ പിടഞ്ഞു.
ചെറിയ ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് വീണുപോയ മായ തന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് കണ്ണുതുറന്നത്.
ക്ളോക്കിലേക്ക് നോക്കിയ അവൾ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു.
മായ ഫോൺ എടുത്തു. ക്ളിനിക്കിൽ നിന്ന് പ്രദീപ് വിളിച്ചതായിരുന്നു.
“വഴിയിലാണ്, പത്ത് മിനുട്ടിൽ എത്താം.”
എന്ന് പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് അവൾ ഫ്രഷാകാൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു.
* * * * *
മായ പ്രദീപിനെ നോക്കി.
തന്റെ ഭർത്താവ് പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുന്ന അതേ മകൻ തന്നെ തന്റെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീത്വത്തെ ഉണർത്തുകയാണ് എന്ന സത്യം അവളിൽ ഒരു കുറ്റബോധവും അതോടൊപ്പം ഒരു നിഗൂഢമായ ആവേശവും നിറച്ചു.
“താൻ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?”
പ്രദീപ് ഭാര്യയെ നോക്കി.
“ഹേയ്, ഒന്നുമില്ല,”
അവൾ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഇനി ഉറങ്ങിക്കോളൂ ഏട്ടാ, എനിക്ക് കുറച്ച് ഫയലുകൾ കൂടി നോക്കാനുണ്ട്.”
മായ എഴുന്നേറ്റു.
“ശരിയെടോ, ഗുഡ് നൈറ്റ്.”
മായ മുറിയിലെ വെളിച്ചം അണച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ നോക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വടംവലി നടക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
ഹാളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് അവൾ വരുമ്പോൾ കിരണിന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു.
കിച്ചണിൽ വെളിച്ചം കാണ്ാം, കിരൺ അവിടെ എന്തോ തിന്നുകയാണ്.
മായയ്ക്ക് വല്ലാതെ ദാഹം തോന്നി.
കുറച്ച് തണുത്ത വെള്ളം കുടിക്കാനായി അവൾ ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു.
വെള്ളം ഒരിറക്ക് കുടിച്ച്, കൈയ്യിൽ ബോട്ടിലുമായി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ടാബ് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
പൊടുന്നനെ വൈകുന്നേരത്തെ സംഭവങ്ങൾ മായയുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.
അവൾ ടാബ് പതിയെ കൈയ്യിലെടുത്തു.
അപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽനിന്ന് കിരൺ അവിടേക്ക് വന്നത്.
അവനെ കണ്ടതും അവൾ ടാബ് തിരികെ വച്ചു.
ടേബിളിൽ ടാബ് തിരികെ വെച്ച് മായ കിരണിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
അവളുടെ മുഖം ഗൗരവം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
കിരൺ സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മ അതിലെ ഹിസ്റ്ററി കണ്ടോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു.
സാധാരണ തന്റെ തല്ലുകൊള്ളിത്തരങ്ങൾക്ക് ശകാരമോ, തല്ലോ ആണ് അമ്മയുടെ . അടുത്തുനിന്നും കിട്ടുക. ഇപ്പോൾ കുറച്ച് കാലമായി അതിനുള്ള അവസരം താൻ ഉണ്ടാക്കാറുമില്ല.
പക്ഷെ ഇത് അതുപോലെയല്ല. അതിലെ ഹിസ്റ്ററി അമ്മ
കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ തന്റെ കാര്യം പോക്കാണ്.
അച്ഛന്റെ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ മുഖം കിരണിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
ഹിസ്റ്ററി ക്ളിയർ ചെയ്യാൻ മറന്ന നിമിഷത്തെ അവൻ പ്രാകി.
ഉള്ളിലെ ടെൻഷൻ മുഖത്ത് കാട്ടാതെ അവൻ അമ്മയെ നോക്കി.
മകനെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു മായ. അവന്റെ പേടി അവളിലെ വക്കീലിന് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലായി.
അവൾ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.
അമ്മയുടെ ചിരി കണ്ട കിരണിന് ആശ്വാസമായി. ഭാഗ്യം! അമ്മ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല.
മായ പതുക്കെ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്ന വഴിയിൽ അവൾ കിരണിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഒന്ന് നിന്നു.
“നിനക്ക് ഉറങ്ങാറായില്ലേ?”
അവൾ അവനെ നോക്കാതെ ചോദിച്ചു.
മുഖത്ത് ദേഷ്യമില്ലെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“കിടക്കാൻ പോകുവാ അമ്മേ,”
കിരൺ മായയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
“ശരി, ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു.”
അതും പറഞ്ഞ് മായ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
കിരണിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഏതായാലും അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ, അവൻ ആശ്വാസത്തോടെ ടാബുമെടുത്ത് താഴെയുള്ള തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കേറി വാതിലടച്ചു.
= = =
സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുമ്പോൾ മായയുടെ മനസ്സിൽ കുറച്ചുമുമ്പ് തന്റെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ വീണ്ടും മുഴങ്ങി,
“അവൻ നിന്നെ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കും. ഞാൻ ഇല്ലാതായാലും നിനക്ക് അവൻ ഉണ്ടാവുമെടോ,”
മായ, താഴെ കിരണിന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ അടയുന്നത് നോക്കി.
പിന്നെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.