ഞാൻ ചായയും എടുത്ത് ഹാളിലോട്ട് പോയി.. ഞാൻ സമയം കളയാതെ വേഗം തന്നെ കുളിച്ചു വേഷം ഒക്കെ മാറി റെഡി ആയി. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എൻ്റെ ഫോൺ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ചാർജ് കുറവാണ്, പോയാൽ ഇപ്പൊ വരും എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല ഫോൺ കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ആകെ പെട്ട് പോകും.. ശരി അമ്മ റെഡി ആകാൻ സമയം എടുക്കും അ സമയം കൊണ്ട് ചാർജ് ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി ചാർജർ നോക്കുമ്പോൾ ആണ് എന്ന് പെട്ടെന്ന് ഓർമ വന്നത്. എൻ്റെ ചാർജർ അമ്മയുടെ കൈയിൽ ആണ്, അമ്മയുടെ കേടയത് കൊണ്ട് അമ്മ ഇന്നലെ എൻ്റെ ചാർജർ ആണ് ഉപയോഗിച്ചത്.
ഞാൻ പെട്ടന്ന് റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അമ്മയെ നോക്കി… ഹാളിലും കിച്ചണിലും ഒന്നും അമ്മയെ കാണാൻ ഇല്ല… ഞാൻ അമ്മയുടെ റൂമിലോട്ട് പോയി നോക്കി വാതിൽ ചരിയിട്ടുണ്ട്, അമ്മ അപ്പൊൾ അകത്ത് ഉണ്ടാക്കും. സമയം അധികം ഇല്ല ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കേറി…
ഞാൻ: “അമ്മേ ചാർജർ ഞാൻ ഒന്ന്”
എനിക്ക് പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിക്കാൻ പറ്റിയില്ല ഞാനും അമ്മയും പരസ്പരം കണ്ട് ഞെട്ടി… അമ്മ കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്നു സാരി ഉടുക്കുക ആയിരുന്നു…. ഒരു അടിപ്പാവാട മാത്രം ഇട്ട് കൈയിൽ ഒരു ബ്രായും പിടിച്ച് അരക്ക് മുകളിൽ പൂർണ നഗ്ന ആയി ആണ് അമ്മയുടെ നിൽപ്പ്…. അമ്മ പെട്ടെന്ന് ബെഡിൽ കിടന്ന സാരി എടുത്ത് ദേഹം മറച്ചു…
അമ്മ: “എന്താടാ…..”
ഞാൻ: “അമ്മേ അത് പിന്നെ ചാർജർ”
അമ്മ(ദേഷ്യത്തിൽ): “റൂമിന് പുറത്ത് പോടാ”
ഞാൻ വേഗം റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി.. അമ്മ പെട്ടന് വാതിൽ പിടിച്ച് അടച്ചു…
അമ്മ: “നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടേ”
ഞാൻ: “അത് അമ്മേ ചാർജർ”
അമ്മ വലിയിൽ ചെറുതായി തുറന്നു ചാർജർ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി… ഞാൻ അതും വാങ്ങി പെട്ടെന്ന് റൂമിലേക്ക് പോയി…. റൂമിൽ എത്തിയ ഞാൻ വാതിൽ അടച്ച് ബെഡിൽ ഇരുന്നു…. എന്താ ഇപ്പൊ സംഭവിച്ചേ… എനിക്ക് മനസ് മുഴുവൻ ശൂന്യം ആക്കുന്ന പോലെ നോക്കി… എൻ്റെ ഹൃദയം ഇടുപ്പ് വേഗത്തിൽ ആയി… അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എൻ്റെ പാൻ്റ്സിൻ്റെ മുൻവശം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്…
എൻ്റെ കുണ്ണ ബലം വെച്ച് ഇരിക്കുന്നു… എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി… സ്വന്തം അമ്മയുടെ നഗ്നത കണ്ട് അണ്ടിക്ക് ബലം വെച്ചിരിക്കുന്നു.. ഇത്ര വലിയ തെറ്റാണ് ഇത്….
പക്ഷേ അപ്പോഴും അമ്മയുടെ ശരീരം എൻ്റെ കണ്ണിൽ മുന്നിൽ മിന്നി മറയുന്നുണ്ട്… ഓരോ തവണ അത് ആലോചിക്കുമ്പോഴും കുണ്ണ വീണ്ടും വീണ്ടും ബലം വെക്കാൻ തുടങ്ങി… എനിക്ക് എൻ്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല..ഈ പ്രായത്തിലും ഇത് ഷെയ്പ്പ് ആണ് അമ്മക്ക്… അമ്മ ശരിക്കും ഒരു അപ്ഷരസ് തന്നെ ആണ്… വേണ്ട ഇത് തെറ്റാണ്.. വലിയ തെറ്റ്.. ഞാൻ എന്നെ സ്വയം പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി സോഫയിൽ ഇരുന്നു… കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ റൂം തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു…
അമ്മ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്ന നിമിഷം, വീട്ടിലെ മുഴുവൻ അന്തരീക്ഷവും മാറ്റം കൊണ്ടു. പച്ചനിറത്തിലുള്ള സാരി അവളുടെ മേനിയിൽ അത്രയും മനോഹരമായി പതിഞ്ഞിരുന്നു… ആ നിമിഷം, അവൾ ഒരു സാധാരണ അമ്മയല്ല; ഒരു മനോഹരമായ പ്രതിമപോലെ, പച്ച സാരിയിലൂടെ തന്റെ സൗന്ദര്യവും കരുണയും ഒന്നിച്ച് തെളിയിച്ച ദേവതയായിരുന്നു… അമ്മ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു. കണ്ണുകൾ നേരെ ഉയർത്താൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം ഉണ്ടായില്ല. പച്ച സാരിയുടെ അറ്റം അവൾ വിരലുകൾക്കിടയിൽ നിസ്സാരമായി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. മകനോട് നേർക്കുനോക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അവളുടെ ദൃഷ്ടി നിലത്തേക്ക് വഴുതി വീണു…
എൻ്റെ അവസ്ഥയും വേറെ ഒന്ന് അല്ലായിരുന്നു…അമ്മയെ നേരിട്ട് നോക്കാൻ എനിക്കായില്ല.. ഞാൻ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി നിന്നു…എന്റെ കൈകൾ സ്വയം പിന്നിൽ ചേർന്നു. വിരലുകൾ ഒന്ന് മറ്റൊന്നിൽ മുറുകിപ്പിടിച്ചു. ഹൃദയം അല്പം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. ഞാൻ എന്താണ് പറയേണ്ടത്? എങ്ങനെ തുടങ്ങണം?