യദുവിന്റെ ചിന്ത: അമ്മയുടെ അത്രയും സ്വകാര്യമായ ഭാഗങ്ങളിൽ ശ്രീ ഏട്ടൻ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ സ്പർശിക്കുന്നു! അമ്മയ്ക്ക് അതിൽ പരാതിയുമില്ല. എനിക്ക് ഒട്ടി നിൽക്കുന്ന അവരിൽനിന്ന് കണ്ണിടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..
അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ പോയി…
ശ്രീ അമ്മയെ ഓരോ ഡ്രെസ്സിലും റീൽസ് ഇടുക്കാൻ തുടങ്ങി… യാമിനി ആവേശത്തോടെ ശ്രീ തരുന്ന ഏത് ഡ്രസ്സ് ഇടാനുള്ള ആത്മവിശ്സത്തിലോട്ട് എത്തി..
ഒരു വൈകുന്നേരം ബുട്ടീക് അടച്ചു കഴിഞ്ഞ് യദുവും ശ്രീരാജും മാത്രമായിരുന്നു അവിടെ.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി യദുവിന്റെ മുഖത്തെ ആ മാറ്റം ശ്രീ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പഴയതുപോലെ തമാശ പറയുന്നില്ല, എപ്പോഴും എന്തോ ആലോചനയിലാണ്.
”യദൂ, എന്താടാ നിന്റെ പ്രശ്നം? നീ പഴയ പോലെയല്ലല്ലോ,” ശ്രീ അവന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് ചോദിച്ചു.
യദു ഒന്ന് ഞെട്ടി. “ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ… വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചതാ.”
”എന്നെ പറ്റിക്കണ്ട. നിന്റെ കണ്ണിൽ എന്തോ ഒന്നുണ്ട്. അമ്മയെ ഞാൻ തൊടുന്നത് കൊണ്ടാണോ നിനക്ക് ഈ വിഷമം?” ശ്രീ നേരിട്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും യദുവിന്റെ തല താഴ്ന്നു. കുറച്ചു നേരം അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പിന്നെ പതിയെ അവൻ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
”ഏട്ടാ… എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല. എനിക്കറിയാം ഏട്ടന് മോശമായ ഉദ്ദേശങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന്. പക്ഷേ… ഏട്ടൻ അമ്മയുടെ വയറിലും മാറിലുമൊക്കെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ, ആ കൈകൾ എന്റേതായിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു.
ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിലെ കമന്റുകൾ ഞാൻ കാണാറുണ്ട്… ‘ഈ പ്രായത്തിലും ഇത്രയും ബോൾഡ് ലുക്കോ?’, ‘ഇതൊരു ഒന്നൊന്നര ഐറ്റം തന്നെ’ എന്നൊക്കെ പലരും എഴുതുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വികാരം വരുന്നു.”
യദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൻ തുടർന്നു, “അമ്മ ഈ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുമ്പോൾ, കൂടുതൽ സെക്സി ആയി തോന്നുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അമ്മയെ കൂടുതൽ സെക്സി ഡ്രെസ്സിൽ കാണാൻ എന്റെ മനസ്സ് കൊതിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ വീഡിയോകൾ നോക്കി ഞാൻ ഇപ്പൊ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ആസ്വാതിക്കാറുണ്ട്…
അത് കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നും. ഞാൻ ഒരു മോശം മകനാണോ ഏട്ടാ?” അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ശ്രീയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
ശ്രീരാജ് അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീ പറഞ്ഞു, “ഡാ പൊട്ടാ… നീ ഒരു മോശം മകനൊന്നുമല്ല. അമ്മ ഇത്രയും സുന്ദരിയും ആകർഷകയുമാകുമ്പോൾ നിനക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പോരാത്തതിന് നിന്റെ അമ്മ നല്ല അസൽ ഒരു ചരക്കാണ് അവളുടെ സൗന്ദര്യം ആരെയും ഒന്ന് മോഹിപ്പിക്കും.. നീ ഒരു ആൺകുട്ടിയല്ലേ? ആ സൗന്ദര്യത്തോട് നിനക്ക് ഒരു ആരാധന തോന്നുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല.”
ശ്രീ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. “നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ഭാരം ആരോടെങ്കിലും തുറന്നു പറയണം എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നിനക്ക് സമാധാനമായല്ലോ? അമ്മയെ നമ്മൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു റാണിയെപ്പോലെയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അതിൽ അഭിമാനിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.”
യദുവിന് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. തന്റെ വികാരങ്ങൾ ഒരാൾ മനസ്സിലാക്കി എന്നതും, അത് തെറ്റല്ല എന്ന് ശ്രീ പറഞ്ഞതും അവന് വലിയ ആശ്വാസം നൽകി.
യദുവിന്റെ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ശ്രീരാജ് അവനെ ഒന്ന് ദീർഘമായി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആത്മാർത്ഥതയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ശ്രീ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ യദുവിന്റെ തോളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.
”എടാ യദൂ, നീ എന്നിൽ അർപ്പിച്ച ഈ വിശ്വാസമുണ്ടല്ലോ… അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും തകർക്കില്ല. നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള ഈ താല്പര്യത്തിന്റെ പേരിൽ നീ എന്നെ വിശ്വസിച്ചല്ലോ, അതിനെ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാം,” ശ്രീ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.