യദു പതുക്കെ യാമിനിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആ നേർത്ത ലെയ്സ് തുണിയുടെ തടസ്സമില്ലാതെ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉരസി. യാമിനി തന്റെ കൈകൾ യദുവിന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു.
”ശ്രീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് യദൂ… നിന്റെ ഈ സ്പർശനം… ഇത് എനിക്ക് നൽകുന്ന സുഖം മറ്റൊന്നിനും നൽകാൻ കഴിയില്ല,” യാമിനി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു.
യദു പതുക്കെ തന്റെ മുഖം അവളുടെ കഴുത്തിടുക്കിലേക്ക് താഴ്ത്തി. ആ പുതിയ ഡ്രെസ്സിൽനിന്നുള്ള പെർഫ്യൂം മണവും യാമിനിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ നൈസർഗികമായ ഗന്ധവും അവനെ ഉന്മത്തനാക്കി.
യാമിനി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ച് ആ സുഖം ആസ്വദിച്ചു.
ആ രാത്രി, ആ ഫ്ലാറ്റിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ശ്രീ ഒരുക്കിയ ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും തങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ആ ‘മ്യൂച്വൽ അട്രാക്ഷൻ’ പൂർണ്ണമായും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതൊരു പുതിയ തുടക്കമായിരുന്നു—കുറ്റബോധമില്ലാത്ത, സ്നേഹവും ആഗ്രഹവും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു പുതിയ ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കം.
യദു പതുക്കെ യാമിനിയെ എടുത്തുയർത്തി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, യാമിനി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി പതുക്കെ ചിരിച്ചു. ശ്രീ തങ്ങൾക്ക് നൽകിയത് വെറുമൊരു വസ്ത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള താക്കോലായിരുന്നു എന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം.
ഫ്ലാറ്റിലെ ആ നിഗൂഢമായ രാത്രിക്ക് ശേഷം യദുവിന്റെയും യാമിനിയുടെയും ഇടയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ അകലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ബോട്ടിക്കിലെത്തിയപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം ശ്രീ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
”എന്താ അമ്മേ… ഇന്നലെ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നോ? എന്റെ ഗിഫ്റ്റ് ഒക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?” ശ്രീ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
യാമിനി ലജ്ജയോടെ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. യദുവാകട്ടെ, ശ്രീയുടെ തോളിൽ തട്ടി ഒരു ആത്മബന്ധത്തിന്റെ നന്ദി പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അന്ന് ബോട്ടിക്കിന്റെ ഉൾവശം ഒരു പഴയ തറവാടിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ശ്രീ മാറ്റിയിരുന്നു. മങ്ങിയ വിളക്കുകളും പുകയുന്ന കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ മണവും അവിടെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതി നിറച്ചു.
യാമിനിക്ക് വേണ്ടി ശ്രീ തിരഞ്ഞെടുത്തത്
മാറിലൊരു ‘മുലക്കച്ച’ മാത്രം. വെള്ളയിൽ സ്വർണ്ണക്കസവുള്ള ആ നേർത്ത തുണി അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തെ പകുതിയോളം മറച്ചു പിടിച്ചു.
താഴെ വശ്യമായി ഉടുത്ത ഒരു കസവു മുണ്ട്. നഗ്നമായ അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത അരക്കെട്ടും പൊക്കിളും ആ വേഷത്തിൽ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. കഴുത്തിൽ താലിമാലയും കയ്യിൽ കുറച്ച് കുപ്പിവളകളും മാത്രം. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് അഴിച്ചിട്ടു. 45-ലും പതറാത്ത ആ മാംസളമായ ശരീരം കണ്ടപ്പോൾ ഒരു പഴയകാലത്തെ രാജകുമാരിയെപ്പോലെ അവൾ ജ്വലിച്ചു നിന്നു.
യദു അവിടെ എത്തിയത് ഒരു കസവ് മുണ്ട് മാത്രം ധരിച്ചാണ്. അവന്റെ ഉറച്ച പേശികളും വീതിയുള്ള നെഞ്ചും ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി.
”അമ്മേ… യദൂ… ഇന്ന് നമ്മൾ ഒരു സ്പൈസി റീൽ ആണ് പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്.
നിങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ആ ഒരു ‘റോ’ കെമിസ്ട്രി എനിക്ക് ക്യാമറയിൽ കിട്ടണം,” ശ്രീ നിർദ്ദേശം നൽകി.
ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങി. ശ്രീ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു പഴയ നാടൻ പാട്ടിന്റെ റീമിക്സ് പ്ലേ ചെയ്തു. യദു പതുക്കെ യാമിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളിൽ അവൻ തന്റെ കൈകൾ വെച്ചു. മുലക്കച്ചയുടെ ആ നേർത്ത കെട്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ പതുക്കെ തലോടി.
യാമിനി കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച് യദുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ മുലക്കച്ചയിലെ ആ സ്വർണ്ണനൂലുകൾ യദുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ ഉരസി.
”യദൂ… ഈ വേഷത്തിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നുന്നു,” യാമിനി മന്ത്രിച്ചു.
”പേടിക്കണ്ട അമ്മേ… അമ്മയെക്കാൾ സുന്ദരിയായി ഈ ലോകത്ത് മറ്റാരുമില്ല,” യദു അവളുടെ കാതുകളിൽ പറഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആ കസവു മുണ്ടിന്റെ വഴുക്കലിലൂടെ അവളുടെ തുളുമ്പുന്ന വയറിൽ അവൻ പതുക്കെ അമർത്തി.