ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് യാമിനി തിരിഞ്ഞുനിന്ന് യദുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നേരത്തെ കണ്ട ആ സഭാകമ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; പകരം ഒരു പക്വതയാർന്ന അംഗീകാരമായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി ജോലി കഴിഞ്ഞ് അവർ വീട്ടിലെത്തി. യാമിനി കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു സാധാരണ നൈറ്റി ധരിച്ചാണ് വന്നത്. പക്ഷേ യദുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ സിൽക്ക് സാരിയും ബ്രാ-സ്റ്റൈൽ ബ്ലൗസും ധരിച്ച അമ്മയുടെ രൂപമായിരുന്നു.
യാമിനി അടുക്കളയിൽ ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ യദു അവിടെ ചെന്ന് സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുൻപൊക്കെ അവൻ മാറി നിൽക്കാറാണ് പതിവ്, എന്നാൽ ഇന്ന് അവൻ അവരോട് ചേർന്നു നിന്നു.
”അമ്മേ… ഇന്ന് ആ ബ്ലൗസിൽ അമ്മയെ കാണാൻ ശരിക്കും എന്ത് സുന്ദരിയായിരുന്നു ,” യദു പതിയെ പറഞ്ഞു.
യാമിനി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “പോടാ കുസൃതി… നീയും ശ്രീയും കൂടി എന്നെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് ചെയ്യിക്കുകയാ.”
എങ്കിലും യാമിനി തന്റെ മകന്റെ ആ വാക്കുകൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ യദുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവന്റെ കവിളിൽ ഒന്ന് തലോടി.
“നിനക്ക് എന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടോ?”
യദു അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. “ഇഷ്ടമല്ല അമ്മേ… ഞാൻ അമ്മയെ ആരാധിക്കുകയാണ്.”
യദു പതിയെ അവന്റെ അമ്മയെ അവന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റി.. യാമിനിയും അത് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് പോലെ അവന്റെ മാറിലേക് അടുത്തു അവളുടെ വലിയ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു അവൻ തന്റെ അമ്മയെ മിറുകെ കെട്ടി പിടിച്ചു മുഴുവനായി ആസ്വദിച്ചു…
യാമിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായി. ശ്രീ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവൾ ഓർത്തു. തന്റെ മകൻ തന്നെ ഒരു പുരുഷനായി നോക്കി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ശ്രീ യദുവിനെ സ്റ്റോക്ക് റൂമിലേക്ക് വിളിച്ചു.
യദുവിന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ഇന്നലത്തെ ആവേശത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമുണ്ടായിരുന്നു.
”എടാ… ഇന്നലത്തെ ആ സിറ്റുവേഷൻ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? നിന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി നീ അത് എൻജോയ് ചെയ്തു എന്ന്,” ശ്രീ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
യദു ഒന്ന് ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് ശ്രീയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. “ഏട്ടാ… അതൊരു ഒന്നൊന്നര എക്സ്പീരിയൻസ് ആയിരുന്നു! അമ്മയുടെ അത്രയും അടുത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ, അമ്മയുടെ കക്ഷത്തിലെ ആ മണവും ആ സ്പർശനവും… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.
ഏട്ടൻ എനിക്ക് വേണ്ടിയാണ് അത് ചെയ്തതെന്ന് എനിക്കറിയാം. താങ്ക്സ് ഏട്ടാ, എന്നെ ഇത്രയും ഹെൽപ്പ് ചെയ്യുന്നതിന്.”
ശ്രീ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. “ഇത് തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂടാ. അമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ സ്ത്രീയെ നമുക്ക് ഉണർത്തണം. നീ റെഡിയായി ഇരുന്നോ, ഇനിയും ഇതുപോലെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ വരാനുണ്ട്.”
കുറേക്കഴിഞ് യാമിനി ശ്രീരാജിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവമായിരുന്നു—ഒരേസമയം സന്തോഷവും ഭയവും കലർന്ന ഒന്ന്.
”ശ്രീ… ഇന്നലെ നീ ആ നൂൽ മുറിക്കാൻ യദുവിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമം തോന്നി,” യാമിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ശ്രീരാജ് ഡിസൈൻ ബുക്കിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു, “അതെന്താ അമ്മേ? അവൻ അത് വൃത്തിയായി ചെയ്തല്ലോ.”
”അതല്ല… അവൻ എന്റെ അത്രയും അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ, അവന്റെ ആ ശ്വാസം എന്റെ കക്ഷത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ…
എനിക്ക് ശരീരം ആകെ തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അത് ആസ്വദിച്ചു .
പക്ഷേ, അവൻ എന്റെ മകനല്ലേ ശ്രീ? അങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ വരുന്നത് തെറ്റല്ലേ? എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം തോന്നുന്നു.
നീ എന്തിനാണ് അവനെക്കൊണ്ട് തന്നെ അത് ചെയ്യിപ്പിച്ചത്?” യാമിനിയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.
ശ്രീരാജ് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് യാമിനിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്നോണം അവൻ മൃദുവായി സംസാരിച്ചു.