വിനു ഹാളിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ അമൃത കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇപ്പോഴും അമിതമായിരുന്നു. വിയർപ്പ് തുടയ്ക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല.
“അമ്മൂ… നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?” മുറിയിലേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് വിനു ചോദിച്ചു. അവന്റെ കയ്യിൽ ലാപ്ടോപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഇല്ല… ഞാൻ നിങ്ങളെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു” അമൃത കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങൾ അവന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടി എത്തി. ഒരു ചെറിയ പേടിയോടെ അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
അവൾ വല്ലാതെ വിയർത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു.
“എന്തുപറ്റി അമ്മൂ? ആകെ നനഞ്ഞിരിക്കുകയാണല്ലോ… നിനക്ക് വയ്യേ?”
അമൃതയുടെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ആ ഉപകരണം ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ ഫോണിലൂടെ വിനുവിന്റെ സംസാരം കേട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ആ വൈബ്രേറ്റർ വീണ്ടും പതുക്കെ ഓൺ ചെയ്തു.
“ആഹ്…” അമൃത അറിയാതെ ഒന്ന് മൂളി. അവൾ വിനുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
“നമുക്ക് ഒന്ന് പുറത്ത് പോയി ഇരുന്നാലോ ? നല്ല നിലാവുണ്ട്.” വിനു അവളെ നിർബന്ധിച്ചു. അവളോട് ക്ഷമ ചോദിച്ച് അവളുടെ ദേഷ്യം മാറ്റുക എന്നൊരു ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു അവന്
പക്ഷെ അവൾക്ക് അപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നടക്കുന്ന കാമം മാത്രമായിരുന്നു ചിന്ത. തലേ ദിവസം നടന്നതൊക്കെ അവൾ അപ്പോൾ ഓർക്കുന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മാത്രവുമല്ല ഒരു പെട്ടെന്ന് ഒരു പേടിയും ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു, മുറ്റത്ത് താൻ വരുത്തിവെച്ച ആ നനഞ്ഞ പാടുകൾ വിനു കണ്ടാൽ എന്ത് കരുതും? പക്ഷേ വിനു അവളെയും കൂട്ടി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
അവളുടെ ആകെ നനഞ്ഞ അവസ്ഥയും ദേഹത്ത് നിന്ന് വമിക്കുന്ന മദജല മണവും അവനിൽ തെല്ലൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാകാതെ ഇരുന്നില്ല
നിലാവെളിച്ചത്തിൽ സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ വിനു അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ടു. അവൻ അറിയാതെ മുറ്റത്തെ ആ നനഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി.
“ഇതെന്താ… ഇവിടെ ആരെങ്കിലും വെള്ളം ഒഴിച്ചോ?” വിനു അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അമൃതയുടെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോയി. അർജുൻ ഈ സമയം വൈബ്രേറ്ററിന്റെ സ്പീഡ് പതുക്കെ കൂട്ടിത്തുടങ്ങി. വിനുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു നിന്നു.
അർജുൻ ഇപ്പോളും കോളിൽ ഉള്ള കാര്യം വിനു അറിയുന്നത് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത് എന്ന് അവൾ ആലോചിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല
വിനു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങാതെ സിറ്റൗട്ടിലെ ആ ചൂരൽ കസേരയിൽ അമൃതയെ ചേർത്തിരുത്തി. സിറ്റൗട്ടിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് നിലാവിന്റെ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പരസ്പരം മുഖം പോലും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും ഇരുട്ട്.
വിനു അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
“അമ്മൂസേ… ഞാൻ ഇന്നലെ ചെയ്തത്.. എനിക്ക് അറിയില്ല… കുറെ നാൾ ആയിട്ട് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാന്റസി ഉണ്ട്.. ഇപ്പോളാണ് തുടങ്ങിയത് എന്ന് അറിയില്ല എനിക്ക്.. നീ… നീ എന്നെ വെറുക്കരുത്.. മെൽബണിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്തും എനിക്ക് ഇങ്ങനെ… ” അവൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അമൃത ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ തന്റെ ഉള്ളിലായിരുന്നു. അർജുൻ ആ വൈബ്രേറ്റർ ഓഫ് ചെയ്തിരുന്നില്ല. അത് പതുക്കെ, വളരെ താഴ്ന്ന വേഗതയിൽ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെ ഇരമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ സ്പന്ദനത്തിലും അവൾ അറിയാതെ വിനുവിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“നീ എന്താ ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത്?” വിനു ചോദിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തലോടി.
അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒരു അവനോട് പാവം തോന്നി.. അവൾ കാൾ കട്ട് ആക്കി അവനോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
“എന്നെ നിങ്ങൾ അല്ലാതെ വേറെ ഒരാൾ കളിക്കുന്നത് കാണണോ? അതാണോ. നിനക്ക് വേണ്ടത്? നിന്റെ പെണ്ണിനെ വേറെ ഒരാൾ കളിക്കുന്നത് കാണാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റുമോ ?