അർജുൻ അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത ഒരു ഭാവം തെളിഞ്ഞു. “നീ എന്നെ മറ്റാരോ ആക്കുന്നു അമ്മൂ…” അവൻ അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. “ഞാൻ ഒരു പെണ്ണിനോടും ഇന്നേവരെ ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. മറ്റുള്ളവരൊക്കെ എന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ളവർ മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ നീ…”
“അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടാ എന്നെ?” അമൃത ഒന്ന് മയങ്ങി, ആ കൊഞ്ചലോടെ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു,
“അറിയില്ലെടി എനിക്ക്…” അർജുൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്റെ നെറ്റി അമർത്തി. “എനിക്കിപ്പോൾ പേടി തോന്നുന്നുണ്ട്”
അമൃത പതുക്കെ അവനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് ദൂരെ മദ്യലഹരിയിൽ ഇരിക്കുന്ന വിനുവിനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ സങ്കടം വന്നെങ്കിലും അത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മാഞ്ഞു. അവൾ അർജുനോട് താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ വിനുവിനെ ഞാൻ ചതിക്കുകയാണ് അർജു… എനിക്കതറിയാം. പക്ഷേ അത് നിനക്ക് വേണ്ടിയായത് കൊണ്ട് എനിക്ക് അതിൽ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നില്ല. അവൻ ആണിതൊക്കെ തുടങ്ങിയത് . കുറച്ചു നാളുകൾ… കുറച്ചു നാൾ ഞാൻ ഒരു തെറ്റുകാരിയാവുകയാണ്. നിനക്ക് വേണ്ടി..”
വിനു ഗ്ലാസ്സിലെ അവസാന തുള്ളിയും കുടിച്ച് തീർത്ത്, അങ്ങോട്ട് നോക്കാതെ ഇരുന്നു.
“ഇവിടെ ആരും തെറ്റ് ചെയ്യുന്നില്ല അമ്മു.. കുറച്ച നാൾ നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കാൻ പോകുകയാണ്, കാമിക്കാൻ പോകുകയാണ്, നിന്റെ കെട്ടിയവന്റെ സമ്മതത്തോടെ, അവനും അത് തന്നെ ആണ് വേണ്ടത്.. ആരും തെറ്റുകാരല്ല ..”
അർജുൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് മുറുക്കി. “നമുക്ക് ഒന്ന് ആഘോഷിക്കണ്ടേ ഈ രാത്രി”
അവർ ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് തിരികെ ചെന്നു. വിനു ആകെ തളർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ വിനുവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “വിനു, എഴുന്നേൽക്ക്. നമുക്ക് പോകാം.”
അവർ ലിഫ്റ്റിലേക്ക് കയറി. ലിഫ്റ്റിന്റെ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് അമൃത വിനുവിനും അർജുനും ഇടയിൽ നിന്നു. അവളുടെ ഒരു വശത്ത് താൻ പ്രണയിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ച ഭർത്താവ്, മറുവശത്ത് തന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന തന്റെ കാമുകൻ. അമൃതയുടെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾ വിനുവിന്റെ കയ്യിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. വിനു അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മദ്യത്തിന്റെ പുറത്ത് അവന് അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല.
രണ്ട് മുറികൾ അർജുൻ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. 404-ഉം 405-ഉം. മുറികൾക്ക് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ വിനുവിന് ചെറിയൊരു ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടായി. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവൻ ആകെ തളർന്നിരുന്നു.
അമൃത വിനുവിന്റെ കയ്യിൽ പതുക്കെ പിടിച്ച് അവനെ 405-ാം നമ്പർ മുറിയിലേക്ക് ആനയിച്ചു. “വിനു… നീ ഈ റൂമിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവ്. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം…” അവൾ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
വിനു അവൾ പറഞ്ഞത് അതേപടി അനുസരിച്ചു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അമൃതയുടെ ആ ശാന്തമായ സ്വരത്തിന് മുന്നിൽ അവൻ വഴങ്ങി. “ശരി… വേഗം വാ” അവൻ മന്ദതയോടെ പറഞ്ഞു.
വിനു മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചതും, അമൃതയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് തടഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് അർജുനെ നോക്കി. അർജുൻ തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് അവളെ കാത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ചുവന്ന നെറ്റ് സാരിയിലൂടെ അരിച്ചു നടന്നു.
അമൃത പതുക്കെ 404-ാം നമ്പർ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടനെ അർജുൻ വാതിൽ അടച്ച് ലോക്ക് ചെയ്തു. ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അർജുൻ അവളെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.
അർജുൻ തന്റെ ഫോണിലൂടെ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. അമൃതയുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
അവൾ അവനെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. “അർജു… നീ എന്താ എന്നെ ഈ ചെയ്യുന്നത്? എനിക്ക്… എനിക്ക് അആഹ് അർജു …”
അർജുൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “നിനക്ക് ഇത് വേണ്ടേടി പെണ്ണേ? പറയ്… നിനക്ക് ഇത് വേണ്ടേ?”