അർജുൻ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ താളം മാറ്റി മാറ്റി പ്രയോഗിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അമൃതയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും വന്യമായ ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു തുടങ്ങി.
“ആഹ്… അർജു… വേഗം ചെയ്യടാ.. എനിക്ക് നിന്ന നേരിട്ട് വേണം.. .. ഉം… ആഹ്ഹ്!” അവൾ ആ ഇരുട്ടിൽ പതുക്കെ മൂളി.
“എന്റെ… എന്റെ… ഭർത്താവിന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ… ഒരു വഷളൻ പെണ്ണിനെപ്പോലെ..ഒരു വേശ്യയെ പോലെ . ആഹ്… എനിക്ക് സുഖിക്കുന്നു അർജു!”
അർജുൻ ചെവിയിലൂടെ മന്ത്രിച്ചു, “പറയൂ അമ്മൂ … നിനക്ക് ഇപ്പോൾ ആരാണ് സുഖം തരുന്നത്? നിന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഈ ബോധമില്ലാത്ത ഭർത്താവാണോ അതോ നിന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന് നിന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഞാനാണോ?”
അമൃതയുടെ ഇടുപ്പ് ആ അരമതിലിൽ ഇരുന്ന് താളത്തിനൊത്ത് ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“നീയാണ്… നീ മാത്രമാണ്… വിനുവിന് എന്നെ ഇങ്ങനെ കാണാനോ ചെയ്യാനോ പറ്റില്ലടാ. അവൻ എന്നെ ഒരു പൂവിനെ പോലെ ആണ് കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്..
പക്ഷേ എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇങ്ങനെ അആഹ് ഇങ്ങനെ …
ഒരു വേശ്യയെ പോലെ.. വെടിയേ പോലെ ആവണം, നിന്നെ വേണം. ആഹ്! എന്റെ ഉള്ളിൽ… എന്റെ പൂറിനുള്ളിൽ, നിന്റെ കൊതിച്ചി പൂറിനുള്ളിൽ…
ആഹ് അർജു.. ആഹ് .. പ്ലീസ്… നിർത്തല്ലേ!”
അവൾ തന്റെ കൈകൾ മുടിയിൽ നിന്നും മാറ്റി നഗ്നമായ വയറിലൂടെയും നെഞ്ചിലൂടെയും പതുക്കെ തഴുകി. വിനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ തന്റെ നഗ്നത ആസ്വദിച്ചു.
“വിനു… നോക്ക്… നിന്റെ ഭാര്യ… നിന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ… അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട്… ആഹ്… നിനക്ക് കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ വിനു… അതാ എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഏറ്റവും വലിയ സുഖം!”
അമൃതയുടെ സംസാരത്തിൽ കടുത്ത കാമം കലർന്നിരുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണമായും അർജുന്റെ ആജ്ഞകൾക്ക് അടിമപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. ഓരോ തവണ വൈബ്രേഷൻ കൂടുമ്പോഴും അവൾ അരമതിലിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു.
“അർജു… എന്റെ ഉള്ളിലെ വെള്ളം… അത് ഇപ്പോൾ… വീണ്ടും വരും… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുവാ… ആഹ്ഹ്… അർജു… ഞാൻ നിന്റെ കൊതിച്ചിയാ..”
സുഖം കൊണ്ടും കടുത്ത കാമം കൊണ്ടും ആ നാടൻ പെണ്ണ്.. മെൽബണിലെ ആ പഴയ എച് ആർ മാനേജർ വായ്ക്കുകൾ കിട്ടാതെ പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.
അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ഉമിനീർ നൂലുകൾ പോലെ അവളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റുവീണു. അമിതമായ സുഖം കൊണ്ട് അവളുടെ വായ പാതി തുറന്നിരുന്നു. അവൾ ഇരിക്കുന്ന ആ സിമന്റ് അരമതിലിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ ആ ‘കൊതിവെള്ളം’ വലിയൊരു പാടയായി പടർന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ആ നനവ് വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“അർജു… ആഹ്… നോക്ക്…” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു, “ഞാൻ… ഞാൻ നിന്റെ വെറും ഒരു വേശ്യയായി മാറിയോടാ? പറയ് അർജു…”
അവളുടെ ഉമിനീരും ശരീരത്തിലെ വിയർപ്പും ആ അരമതിലിനെ നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അർജുൻ പെട്ടെന്ന് സ്പീഡ് മാക്സിമത്തിലേക്ക് ലോക്ക് ചെയ്തു. അമൃതയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു. “ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്…! അർജൂ…! വരുന്നു… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വരും! അർജൂ…!”
അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ആ ശബ്ദം പുറത്തുവരാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ തന്റെ കൈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ ഇരുട്ടിൽ, നിലാവെളിച്ചത്തിൽ, വിനുവിന്റെ ബോധമില്ലാത്ത സാന്നിധ്യത്തിൽ അമൃത തന്റെ സുഖത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠയിലേക്ക് അതിവേഗം കുതിച്ചു
അർജുൻ ആ കാഴ്ച കണ്ട് പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രണം വിട്ടു. ഇയർബഡിലൂടെ അവന്റെ ശബ്ദം ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ അമൃതയുടെ കാതിൽ പതിച്ചു.
“അമൃതാ… നീ.. നീ എന്റെ പൂറി ആണ്! എന്റെ സ്വന്തം വേശ്യപ്പൂറി!”
ആ വാക്ക് കേട്ടതും അമൃതയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. ആദ്യമായാണ് അർജുൻ അവളെ ഇത്രയും തരംതാഴ്ന്ന, എന്നാൽ അത്രമേൽ വന്യമായ ഒരു വാക്ക് വിളിക്കുന്നത്. ആ വിളിയിൽ അവൾക്ക് നാണമല്ല, മറിച്ച് അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന കാമമാണ് തോന്നിയത്.
“ആഹ്… അർജു!” അവൾ നിലവിളിയോടെ ആ അരമതിലിൽ ഇരുന്ന് ആടി.
അതേടാ… ഞാൻ നിന്റെ പൂറിയാണ്! നിന്റെ മാത്രം വേശ്യ… നിന്റെ കൊതിച്ചി! എന്നെ എന്തും വിളിച്ചോ… ഞാൻ നിന്റെ സ്വന്തം വേശ്യപ്പൂറിയാണ്!”