അനിയത്തി പൂവ് – 1 18അടിപൊളി  

മുറിയിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു. അവൾ മുഖം തിരിച്ച് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഈ അവസരം കൈവിട്ടു കളയാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ തലയിണ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് വെച്ച് അവളുടെ അടുത്ത് സാവധാനം ഇരുന്നു. ഏഞ്ചൽ എന്നെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കി ഭിത്തിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

“ഏഞ്ചലേ… പ്ലീസ്, നീ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു കിടന്നേ. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കണം,” ഞാൻ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

അവൾ അനങ്ങിയില്ല.

“ഡി… ദിവസങ്ങളായി നീ എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് എത്ര വിഷമമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ആ രാത്രി സംഭവിച്ചതിനെക്കുറിച്ചാണ് നിന്റെ പേടിയെങ്കിൽ, നമുക്ക് അത് സംസാരിച്ച് തീർത്തൂടെ?”

സാവധാനം അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സങ്കടവും കുറ്റബോധവും നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്ത് സംസാരിക്കാനാണ് ചേട്ടാ?” അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. “അന്ന് രാത്രി നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റായിരുന്നു. എനിക്ക് ആലോചിക്കുന്തോറും സ്വന്തം മനസ്സിനോട് തന്നെ അറപ്പ് തോന്നുകയാണ്.

“എനിക്കറിയാം

ഏഞ്ചലേ…” ഞാൻ അവളുടെ കൈകളിൽ മൃദുവായി പിടിച്ചു. “ആ രാത്രി സംഭവിച്ചതിന്റെ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്തം എനിക്കാണ്. നിന്റെ ആ നിരപരാധിത്വത്തെ ഞാൻ തെറ്റായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. നിന്നോട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചതിനും പെരുമാറിയതിനും ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം എന്നെയും വേട്ടയാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”

എന്റെ വാക്കുകേട്ട് ഏഞ്ചലിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു

“ചേട്ടൻ മാത്രം തെറ്റുകാരനല്ല…” അവൾ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. “ഞാനും അന്ന് ‘ശരി’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അതിന് കൂട്ടുനിന്നില്ലേ? ചേട്ടനെ മാത്രം കുറ്റം പറയുന്നതിൽ കാര്യമില്ല. എന്നോടും ക്ഷമിക്കണം ചേട്ടാ… ആ കാര്യ ഓർത്തുള്ള പേടിയും കുറ്റബോധവും കൊണ്ടാണ് ഞാൻ സംസാരിക്കാതിരുന്നത്.”

“സാരമില്ലടോ… കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. ഇനി അങ്ങനെ ഒരു തെറ്റ് നമ്മളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകില്ല. നമ്മൾ പഴയതുപോലെ വീണ്ടും നല്ല കൂട്ടുകാരായ സഹോദരങ്ങളായിരിക്കും,” ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ ആശ്വാസം നിഴലിച്ചു. ദിവസങ്ങളായി മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന ആ വലിയ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ അവൾ ശ്വാസം വിട്ടു.

“സോറി ചേട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“എന്റേയും സോറി എയ്ഞ്ചലേ…” ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് അവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. സ്നേഹവും ആശ്വാസവും നിറഞ്ഞ ആ സ്നേഹാലിംഗനത്തിൽ (love hug) ദിവസങ്ങളുടെ അകൽച്ചയും സങ്കടവും അലിഞ്ഞുപോയി. ഞാൻ അവളെ തിരികെ ചേർത്തുപിടിച്ച് തലയിൽ മൃദുവായി തഴുകി.

“ഇനി ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കേണ്ട. സമയം ഒരുപാടായി, കിടന്നുറങ്ങാം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

രണ്ടുപേരും ആശ്വാസത്തോടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണച്ച്, ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ സമാധാനത്തോടെ, ആ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.

രാത്രി ഏതോ യാമത്തിൽ എസിയുടെ കടുത്ത തണുപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുതുറന്നു. റൂമിലാകെ നല്ല തണുപ്പ് പടർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. റിമോട്ട് തപ്പിപ്പിടിച്ച് എസിയുടെ ടെമ്പറേച്ചർ കൂട്ടാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുന്ന ഏഞ്ചലിലേക്ക് നോക്കിയത്.

അവൾ വളരെ ശാന്തമായി നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു.

സാധാരണ വീട്ടിൽ ധരിക്കാറുള്ളതുപോലെ ഒരു മഞ്ഞ ടി-ഷർട്ടും കറുത്ത മിനി പ്ലീറ്റഡ് സ്കേർട്ടുമായിരുന്നു അവൾ ഇട്ടിരുന്നത്.

തണുപ്പടിച്ചിട്ടാകണം അവൾ ഒന്നു ചുരുണ്ടുകൂടിയാണ് കിടന്നിരുന്നത്.

കാലുകൾ മുട്ടുകൾ മടക്കി. സ്കേർട്ട് മുകളിലേക്ക് ചെറുതായി ഉയർന്നിരുന്നു. അവളുടെ തുടകളുടെ മൃദുവായ വെളുത്ത ചർമ്മം ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.

ഞാൻ റിമോട്ട് താഴെ വച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ നിന്ന് നീങ്ങിയില്ല. തണുപ്പ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ പടർന്നിരുന്നു. പക്ഷേ അകത്ത് ഒരു ചൂട് ഉയർന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *