ഗോകുലിൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ മാറിടത്തിൽ അമർന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിൻ്റെ വാശിയോടെ അവൻ അവിടെ അമൃത് നുകരുമ്പോൾ ശ്രീവേണിക്ക് തൻ്റെ ബോധം മറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.
അവൻ സാവധാനം അവളുടെ വയറിലെ ആ വെളുത്ത മടക്കുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ അവൻ്റെ നാവു കൊണ്ട് പതുക്കെ തഴുകിയപ്പോൾ ശ്രീവേണിയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. ആ സ്പർശനം അവളിൽ പുതിയൊരു വൈദ്യുതി പ്രവാഹം തന്നെയുണ്ടാക്കി.
“ഗോകുട്ടാ… മതി… എനിക്ക് വയ്യ…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ കൈകൾ അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ പൊക്കിളിലും അതിനു താഴെയും തൻ്റെ ചുംബനങ്ങൾ പടർത്തി. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൻ തൻ്റെ അധികാരം ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് അവൻ സാവധാനം മുഖം താഴ്ത്തി. ഇതിനുമുമ്പ് അവൻ തൊടാത്ത അത്രമേൽ കരുതലോടെയും എന്നാൽ തീവ്രമായ ആവേശത്തോടെയും അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ അമർത്തി.
ശ്രീവേണിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൻ്റെ നാവു കൊണ്ട് പതുക്കെ അവളുടെ ആ മനോഹരമായ സ്വകാര്യഭാഗത്തെ തഴുകിയപ്പോൾ അവൾ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
ഒരു പൂവിലെ തേൻ നുകരുന്ന വണ്ടിനെപ്പോലെ ഗോകുൽ അവളുടെ ആ കുഞ്ഞുപൂവിൽ തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. അവൻ്റെ നാവു കൊണ്ടുള്ള ആ ഓരോ സ്പർശനവും അവളിൽ മിന്നൽ പിണരുകൾ പായിച്ചു. ശ്രീവേണി തൻ്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പുതപ്പിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.
അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന മൃദുവായ ഞെരുക്കം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. ഗോകുട്ടാ… എന്ന് വിളിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വാക്കുകൾക്ക് പകരം വായുവിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് മാത്രമാണ് അവശേഷിച്ചത്.
അവൻ അവളെ വിട്ടുമാറാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. നനഞ്ഞൊഴുകുന്ന ആ അമൃത് നുകരുമ്പോൾ ഗോകുലിൻ്റെ ആവേശവും വർദ്ധിച്ചു. തൻ്റെ സർവ്വസ്വവും ഈ പുരുഷന് മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന് ശ്രീവേണി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവളുടെ അരക്കെട്ട് വായുവിൽ ഉയർന്നുതാണു. ഗോകുലിൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ മുറുകെ അമർന്നു. രാകേഷിൻ്റെ യോ ലോകത്തിൻ്റെ യോ ചിന്തകൾ ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൻ്റെ ഏഴയലത്തുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ മഴയും, ഈ രാത്രിയും, ഗോകുലിൻ്റെ ഈ വന്യമായ പ്രണയവും മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ സത്യം.
അവൻ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ഒരു കടൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
ഗോകുലിൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായ പ്രണയവും അതിലേറെ ആഗ്രഹവും ഒരേപോലെ മിന്നിമറഞ്ഞു. അവൻ തൻ്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ നനഞ്ഞ പൂവിതളുകളിൽ പതുക്കെ തഴുകി. ശ്രീവേണി അറിയാതെ തൻ്റെ ഇടുപ്പ് ഉയർത്തി അവനിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുത്തു.
പെട്ടെന്ന്, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, ഗോകുൽ തൻ്റെ ഒരു വിരൽ സാവധാനം അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറക്കി.
ആ അപ്രതീക്ഷിത സ്പർശനം ശ്രീവേണിയിൽ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം തന്നെയുണ്ടാക്കി. അവളുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി.മുമ്പത്തെപ്പോലെ “ഗോകുട്ടാ…” എന്ന് വിളിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പുറത്തുവന്നത് ഒരു നേർത്ത ഞെരുക്കം മാത്രമായിരുന്നു.
ഗോകുൽ തൻ്റെ വിരൽ സാവധാനം ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ്റെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്നും മാറിയിരുന്നില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പടരുന്ന ആ ലഹരിയും വേദന കലർന്ന സുഖവും അവൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.
ശ്രീവേണിയുടെ കൈകൾ വിരിപ്പിൽ മുറുകി. പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുമ്പോൾ, അകത്ത് പ്രണയത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. ഓരോ സെക്കൻഡിലും അവളുടെ ശരീരം ഗോകുലിൻ്റെ ആ വിരൽചലനങ്ങൾക്കൊപ്പം താളം പിടിച്ചു.
അവൻ തൻ്റെ വിരലുകൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ശ്രീവേണിക്ക് തൻ്റെ ബോധം മറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുതിയൊരു ഊർജ്ജം പ്രവഹിച്ചു. ഗോകുലിൻ്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ മുറുകെ അമർന്നു.