“അറിയുന്നു… എല്ലാം അറിയുന്നു കിച്ചു…” പ്രിയ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി. അവളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ കേവലം ഒരു മറുപടിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു തേങ്ങലായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ തവണ ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരുതരം വൈദ്യുത തരംഗങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ആഹ്… കിച്ചു… ഇനിയും… ഇനിയും വേണം…” അവൾക്കിപ്പോൾ വാക്കുകളേക്കാൾ ആവശ്യം അവന്റെ ആ തീവ്രമായ ചലനങ്ങളായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പുകൾ ഉയർത്തി അവനെ കൂടുതൽ ആഴ്ത്തിക്കൊള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു, അവന്റെ ഓരോ ചലനവും അവളുടെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യമായ ഞരമ്പുകളെ തൊട്ടുണർത്തുകയായിരുന്നു.
കിച്ചുവിന്റെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. അവൻ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ചലനവും തന്റെ ചർമ്മത്തിലൂടെ അനുഭവിച്ചു. അവൻ തന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു, അവളുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ അമർന്നു. “മ്മ്മ്… ആഹ്… പ്രിയ… നിന്റെ ഈ ചൂട്… എന്നെ ഭ്രായാക്കുകയാണ്,” അവൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ഓരോ തള്ളലിലും പ്രിയയുടെ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായി. അവൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു, ആ സുഖത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മറന്നുപോയി.
ഇത്രയും കാലം നമ്മൾ എന്തിനാണ് ഇത് വൈകിപ്പിച്ചത്?” കിച്ചുവിന്റെ ശ്വാസഗതിക്കിടയിൽ ആ ചോദ്യം ഒരു തേങ്ങലായി പ്രിയയുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. അവന്റെ ചലനങ്ങളുടെ താളത്തിനനുസരിച്ച് ശബ്ദത്തിലും ഒരുതരം വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവിടെ കാമത്തോടൊപ്പം തന്നെ ഒരുതരം അവിശ്വസനീയതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. “ഈ സുഖം… ഈ അടുപ്പം… ഇത് നമ്മൾ നേരത്തെ തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു.”
കിച്ചുവിന്റെ തീവ്രമായ ചലനങ്ങളിലൂടെ പ്രിയ തന്റെ ശരീരത്തിലെ പുതിയൊരു സുഖത്തിന്റെ തലം കണ്ടെത്തി. പരസ്പരമുള്ള ആവേശത്തിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ശാരീരിക ലയനത്തിന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, വാക്കുകളേക്കാൾ തീവ്രമായ ശാരീരിക അടുപ്പത്തിലൂടെ പരസ്പരം കീഴടക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്രയും കാലം ഈ അനുഭവം വൈകിയതിലുള്ള ഒരുതരം നഷ്ടബോധം അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും, അത് അവരുടെ അനുരാഗത്തെ കൂടുതൽ ദൃഢമാക്കി.
പ്രിയ അവന്റെ തോളുകളിൽ വിരലുകൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്, ശ്വാസകോശങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന
ആവേശത്തോടെ മറുപടി നൽകി. “നമ്മൾക്ക് അതിന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല കിച്ചു… നിയമങ്ങളും മര്യാദകളും എന്നെ തളച്ചിട്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ… ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണാനില്ല. നിന്റെ ഈ ചൂടല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല.” അവളുടെ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒരുതരം ലഹരിയുണ്ടായിരുന്നു, അത് ശാരീരികമായ ലയനത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, മനസ്സിന്റെ എല്ലാ വേലിക്കെട്ടുകളും തകർന്നതിന്റെ ലഹരിയായിരുന്നു.
കിച്ചുവിന്റെ ചലനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരു താളത്തിലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെയായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പൂർണ്ണ ശക്തിയോടെ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അമർന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ പ്രിയയുടെ ലോകം ചുറ്റും കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തള്ളലിലും അവൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുകയും, അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും തന്റെ സാന്നിധ്യം രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. വേഗത വർദ്ധിച്ചതോടെ അവരുടെ ചർമ്മങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദം മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു. പ്രിയയുടെ ശ്വാസഗതി പൂർണ്ണമായും താളം തെറ്റി; അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ശ്വാസംെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ആ സുഖം അവളെ പൊതിഞ്ഞു.
“ഇനിയും… വേഗത്തിൽ… കിച്ചു… വേഗത്തിലാക്കൂ!” പ്രിയയുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ഒരു തേങ്ങലായി മാറി. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുതുകിൽ ആഴ്ന്നു കയറി, നഖങ്ങൾ ചർമ്മത്തിൽ അടയാളങ്ങൾ വീഴ്ത്തി. കിച്ചുവിന്റെ ചലനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒരു യന്ത്രം പോലെ കൃത്യതയോടെയും എന്നാൽ ഭ്രാന്തമായ വേഗതയോടെയും ആയിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഓരോ തവണ ആഴ്ന്നു ഇറങ്ങുമ്പോഴും, പ്രിയയുടെ ഇടുപ്പുകൾ അറിയാതെ ഉയരുകയും അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർന്നു കയറുകയും ചെയ്തു.