അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ, വിവേക് വീട്ടിലുള്ളപ്പോഴും കിച്ചു തന്റെ ധൈര്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. വിവേക് ഹാളിൽ ഇരുന്ന് പത്രവായന നടത്തുമ്പോൾ, കിച്ചു ബോധപൂർവം പ്രിയയുടെ അരികിലൂടെ നടന്നുപോകും. ആരും കാണാത്ത നേരത്ത്, അവന്റെ കൈവിരലുകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലോ തുടയിലോ ഒന്ന് സ്പർശിക്കും. പ്രിയ ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കും, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും ഒപ്പം ഒരുതരം ആകാംക്ഷയും മിന്നിമറയും. കിച്ചു അവൾക്ക് നേരെ നോക്കി ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുകുലുക്കി. വിവേക്ക്ക് മുന്നിൽ അവർ സാധാരണ അമ്മയും മകനുമാണെങ്കിലും, ആ രഹസ്യ സ്പർശനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ ലോകം പടുത്തുയർത്തുകയായിരുന്നു.
“ഈ സിനിമയിലെ ക്ലൈമാക്സ് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല,” പ്രിയ പതിയെ പറഞ്ഞു, ടിവി സ്ക്രീനിലെ ദൃശ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ. വിവേക് ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഹാളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും സോഫയിൽ ചേർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു, ജനൽപ്പാളികളിൽ തട്ടുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ വീടിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കി.
അപ്പോഴാണ് കിച്ചു ഹാളിലേക്ക് കടന്നു വന്നത്. അവൻ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന് സോഫയുടെ വശത്തായി ഇരുന്നില്ല, മറിച്ച് പ്രിയയുടെ കാല്ക്കൽ തറയിൽ കിടന്നു. വിവേക് സിനിമയുടെ രംഗങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കെ, കിച്ചു പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ പ്രിയയുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി. പ്രിയ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും വിവേകിന് അത് മനസ്സിലായില്ല. കിച്ചുവിന്റെ വിരലുകൾ പതുക്കെ അവളുടെ കാലുകളെ പുണരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രിയ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവിടെ ഒരുതരം വെല്ലുവിളിയും കാമവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ഏട്ടാ ഞാൻ കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചു വരാം കിച്ചുവിനെ ഒഴിവാക്കാൻ പ്രിയ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം വെപ്രാളമുണ്ടായിരുന്നു. വിവേക് ശ്രദ്ധിക്കാത്ത നേരത്ത് അവൾ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. പക്ഷേ, കിച്ചു അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് കൈ
വിട്ടില്ല. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ നാവ് ഉപയോഗിച്ച് അവളുടെ ഉപ്പൂതിയുടെ അരികിൽ ഒരു ചെറിയ ചുംബനം നൽകി. പ്രിയയുടെ ശരീരം ഒരു മിന്നൽപിണർ ഏറ്റതുപോലെ വിറച്ചു. അവൾ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ച് ഒരു ചെറിയ മൂളൽ പുറത്തുവിട്ടു. വിവേക് ടിവിയിലെ ശബ്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നതിനാൽ ആ നിശബ്ദമായ വിളി അയാൾ കേട്ടില്ല.
അടുക്കളയിലെ ഇരുളിൽ അവർ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ, കിച്ചു അവളെ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൻ്റെ ഭാഗത്ത് ചൂടായി പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിൻ്റെ താഴെയായി ചുംബനങ്ങൾ നൽകാൻ തുടങ്ങി. പ്രിയയുടെ നെഞ്ചിലെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും ചെറിയ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. “കിച്ചു… ഇവിടെ അച്ഛൻ വന്നാൽ ..? എന്നെ വിട് പ്ളീസ് …” അവൾ മന്ത്രിച്ചു, പക്ഷേ അവളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ അവന്റെ തോളുകളിൽ മുറുകി. അവൻ അവളുടെ സാരിയുടെ ഞൊട്ടയിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി, അവിടെയുള്ള ഗന്ധം ആവോളം ശ്വസിച്ചു. പ്രിയ കണ്ണുകൾ അടച്ചു, അവളുടെ ശരീരം അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു.
“കിച്ചു… എന്നെ വിട് പ്ളീസ് …” പ്രിയയുടെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപേ, ഹാളിൽ നിന്ന് വിവേകിന്റെ ചുമയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ആ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം പ്രിയ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ കിച്ചുവിനെ ശക്തമായി തള്ളിമാറ്റി, തന്റെ സാരിയുടെ ഞൊട്ട ശരിയാക്കി. അവളുടെ മുഖം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കണ്ണുകളിൽ പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞു. “പോ… നീ ഇവിടുന്ന് പൊയ്ക്കൊ,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. വിവേക് അടുക്കളയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കിച്ചു ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം തൃഷ്ണയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ പ്രിയയുടെ മുഖത്തെ ഭയം അവനെ പിന്നോട്ടടിച്ചു. അവൻ പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മാറി, വിവേകിന് മുന്നിൽ കാണാത്ത രീതിയിൽ അടുക്കളയുടെ മൂലയിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. വിവേക് അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ കിച്ചു അവിടെ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം കുടിക്കാൻ വന്നതാണെന്ന് നടിച്ചു. “എന്താ കിച്ചു, ഇവിടെ?” വിവേക് ചോദിച്ചു. “ഒന്നു വെള്ളം കുടിക്കാനാണ് അച്ഛാ,” കിച്ചു സ്വാഭാവികമായി മറുപടി നൽകി. വിവേക് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ പ്രിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു, മുഖത്ത് ഒരുതരം ചുവപ്പ് പടർന്നിരുന്നു.