“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്താണ് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്?” വിവേക് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. പ്രിയ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾ അത് മറച്ചുപിടിച്ചു. കിച്ചു ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ വിവേകിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ, അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ ചെറിയൊരു തലവേദനയാണെന്ന് തോന്നുന്നു,” അവൻ സമർത്ഥമായി പറഞ്ഞു. വിവേക് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പ്രിയയുടെ കവിളിലെ ചുവപ്പ് നിറം അവന് തലവേദനയാൽ ഉണ്ടായതാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു നോക്കി, എന്നിട്ട് സമാധാനത്തോടെ കിച്ചുവിനെ നോക്കി. “ശരി, ശെരി . പ്രിയ, നീ കുറച്ചുനേരം വിശ്രമിക്കൂ.”
കിച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പ്രിയയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ പിന്തുടർന്നു. വിവേകിന് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു രഹസ്യം അവർക്കിടയിൽ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വിവേക് സ്നേഹിക്കുന്ന ഭാര്യയും മകനുമായ അവർ, പുറമെക്ക് ഒരു മാതൃകാ കുടുംബമായി തുടരുന്നു. എന്നാൽ ആ വീടിൻ്റെ ചുമരുകൾക്കിടയിൽ, വിവേകിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ, കിച്ചുവും പ്രിയയും ഒരു പുതിയ ഭാഷ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. അത് സ്നേഹത്തിൻ്റെയോ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൻ്റെയോ ഭാഷയായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, നിഷിദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും രഹസ്യ സ്പർശങ്ങളുടെയും വിറയലായിരുന്നു. വിവേക് തന്റെ ജോലിയിലെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, വീട്ടിലെ ഈ നിശബ്ദമായ വിപ്ലവം അയാൾക്ക് അദൃശ്യമായിരുന്നു.
“അച്ഛൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി.”
കിച്ചുവിന്റെ ശബ്ദം ഹാളിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് പ്രിയയുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫയിൽ വിവേക് ആഴത്തിലുള്ള ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു; ടിവിയിലെ ശബ്ദം കുറച്ചു വെച്ചിരുന്നെങ്കിലും സ്ക്രീനിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന സിനിമ വെളിച്ചം ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അയാളുടെ മുഖത്ത് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിവേകിന്റെ ശ്വാസഗതികൾക്ക് ഒരു താളമുണ്ടായിരുന്നു, അത് അയാൾ പൂർണ്ണമായും ബോധമില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തിലാണെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു.
“അച്ഛൻ ഉറങ്ങി അമ്മേ… ഇപ്പോൾ നമ്മൾ മാത്രമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്,” അവൻ അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ വലിച്ചു മാറ്റി.
അവൾ എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കിച്ചു യാചിച്ചു, കെഞ്ചി പ്ളീസ് , അവളെ അവിടെ പിടിച്ചിരുത്തി ,
കിച്ചു, നിർത്തു… നമുക്കിത് ചെയ്യാൻ പാടില്ല,” പ്രിയ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ തോളുകളെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വശത്ത് തന്റെ മകനോടുള്ള വാത്സല്യവും മറ്റമറത്ത് ഒരു സ്ത്രീയായി അവൻ നൽകുന്ന ആവേശവും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം നടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു അമ്മ എന്ന നിലയിലുള്ള ബോധം അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസുമ്പോഴുണ്ടായ ആ സുഖം അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവൾ മറുത്തു പറയുന്ന വാക്കുകളിൽ കർക്കശമായ ഒരു സ്വരം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവളുടെ ശ്വാസഗതി അതിൽ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം വേഗത്തിലായിരുന്നു.
കിച്ചുവിന് അവളുടെ ആ ചെറിയ എതിർപ്പുകൾ ഒരു തടസ്സമായി തോന്നിയില്ല; മറിച്ച്, അത് അവനെ കൂടുതൽ ആവേശത്തിലാക്കി. അവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ പതുക്കെ ഊതിവിട്ട്, അവളുടെ കഴുത്തിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. “അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെന്ന് പറയരുത്… നിങ്ങളുടെ ശരീരം പറയുന്നുണ്ട് ഇഷ്ടമാണെന്നു” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റുക്കിപ്പിടിച്ച് അവളെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. പ്രിയയുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ അമ്മ-മകൻ ബന്ധത്തിന്റെ മതിലുകൾ ഓരോന്നായി തകരുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പ്രിയയുടെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ മുന്നിൽ വിടർന്നു. അവൻ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. “മ്മ്മ്… ആഹ്… കിച്ചു…” അവൾ അറിയാതെ അവന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ കൊളുത്തി. അവൻ അവളുടെ അടിവസ്ത്രം വലിച്ചു മാറ്റി. അവളുടെ നനഞ്ഞ ഭാഗത്ത് അവൻ തന്റെ നാവ് അമർത്തി. “ഓ ദൈവമേ…… പ്ലീസ്!” പ്രിയ വാ പൊത്തി നിലവിളിച്ചു.