അവൻ കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു. ലീലച്ചേച്ചിയുടെ മുഖം, അവരുടെ ചിരി, ആ സ്പർശനം… എല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. ചായയുടെ മധുരത്തേക്കാൾ, ആ ഓർമ്മകൾക്കായിരുന്നു ലഹരി. അവൻ സ്വയം ചിന്തിച്ചു. ‘ഇന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല.’
അവൾക്കുമിതുപോലെ തന്നെയായിരിക്കുമോ? അവളും എന്നെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകുമോ? ആ സ്പർശനം അവൾക്കും ഒരു ഷോക്ക് ആയിരുന്നോ? ആയിരം ചോദ്യങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.
അപ്പോഴാണ് മുറിയിലെ ബൾബ് മിന്നിത്തെളിഞ്ഞത്. കറണ്ട് വന്നു.
പുറത്ത് മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ കൊടുങ്കാറ്റ് ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു. ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും പ്രതീക്ഷകളുടെയും കൊടുങ്കാറ്റ്. ഇന്നത്തെ രാത്രി ഒരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു. ലീലച്ചേച്ചിയുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ തുടക്കം. നാളെ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന ചിന്തയോടെ അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. ജനലിലൂടെ അവരുടെ വീട്ടിലെ തെളിഞ്ഞ ലൈറ്റുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൻ മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
അധ്യായം 3: പുലർവെളിച്ചത്തിലെ വാഗ്ദാനം
രാത്രിയിലെപ്പോഴോ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയുടെ കുളിര് അപ്പോഴും അന്തരീക്ഷത്തിൽ തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. ജനൽ തുറന്നപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് മനുവിനെ തഴുകി. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ലീലച്ചേച്ചിയുടെ ആ നോട്ടം, സംസാരം, വിരലുകൾ തമ്മിൽ തട്ടിയപ്പോഴുണ്ടായ ആ ചെറിയ കുളിര്… എല്ലാറ്റിനുമുപരി, പോരാൻ നേരം ആ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ… “ഇനി തീപ്പെട്ടി ഇല്ലെങ്കിലും ചോദിച്ച് വരാൻ മടിക്കണ്ട.”
അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരു കപ്പ് ചായയുമായി വീണ്ടും ജനലിന്റെ അരികിലെ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ഈ ഇരിപ്പിനൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. അതൊരു ഒളിഞ്ഞുനോട്ടമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു.
സൂര്യരശ്മി മുറ്റത്തെ നനഞ്ഞ ഇലകളിൽ തട്ടി വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അധികം വൈകാതെ എതിർവശത്തെ വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്നു. ലീലച്ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഒരു ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. തലേന്ന് രാത്രിയിലെ മാക്സിയുടെ രൂപമായിരുന്നില്ല അവർക്കിപ്പോൾ. സാരിയിൽ അവർ കൂടുതൽ പ്രൗഢയും അതേസമയം കൊതിപ്പിക്കുന്നവളുമായി കാണപ്പെട്ടു.
സാരി അല്പം താഴ്ത്തി ഉടുത്തിരുന്നതുകൊണ്ട് അവരുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത വയറിന്റെ ഒരു ഭാഗം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴി സാരിക്കിടയിലൂടെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്നത് പോലെ അവനു തോന്നി. ഇളം നീല ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവരുടെ വലിയ മുലകൾ വീർപ്പുമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാരിയുടെ മുന്താണി ഒരു വശത്തേക്ക് ഒതുക്കി കുത്തിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, ആ മാർവ്വിടത്തിന്റെ വലുപ്പവും ഉയർച്ചതാഴ്ചകളും ഒറ്റനോട്ടത്തിൽത്തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു. നനഞ്ഞ മുടി ഒരു തോർത്തുപയോഗിച്ച് വലിച്ചു കെട്ടിവെച്ചിരുന്നു. മുഖത്ത് രാവിലത്തെ കുളിയുടെ കുളിരും ഭംഗിയും നിറഞ്ഞു നിന്നു.
അവരുടെ കയ്യിലൊരു ചൂലുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റം തൂക്കാനായി ഇറങ്ങിയതാണ്. അവർ കുനിഞ്ഞുനിന്നു മുറ്റം തൂക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മനുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. ഓരോ തവണ ചൂലെടുത്ത് നിലമടിക്കാൻ വളയുമ്പോഴും അവരുടെ വടിവൊത്ത ഇടുപ്പ് വശങ്ങളിലേക്ക് ആടുന്നത് അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിയിരുന്നു. ബ്ലൗസിനും സാരിക്കുമിടയിൽ വെളിവായ വെളുത്ത വയറിലെ നേർത്ത മടക്കുകൾ അവന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തി. മുന്താണി ഒതുക്കി കുത്തിയതുകൊണ്ട്, സാരി അവരുടെ തടിച്ച തുടകളോടും നിതംബത്തോടും ചേർന്ന് കിടന്നു, ഓരോ ചലനത്തിലും ലീലയുടെ ഭംഗി എടുത്തു കാണിച്ചു. മനു ചായ കുടിക്കുന്നതുപോലും മറന്ന്, ആ കാഴ്ചയിൽ ലയിച്ചിരുന്നു.
മുറ്റമടിച്ചു മുന്നോട്ട് വരുന്നതിനിടയിൽ, അവർ പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി. നേരെ അവന്റെ ജനലിലേക്ക്. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിലെ നോട്ടമായിരുന്നില്ല അത്. ഈ പുലർവെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കൂടുതൽ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. തന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന മനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു.