ശൗരി അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്നു..
“വാ എല്ലാം ഓക്കേ ആണ്. നമുക്ക് ഓരോ ഓട്ടോ പിടിച്ച് ആൻ്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം”
ശൗരി അവനെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു. വഴിയെ പോയ ഒരു ഓട്ടോ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു നിർത്തി ഇരുവരും കയറി. അവൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് ഓട്ടോ പാഞ്ഞു. വണ്ടി പതിനഞ്ച് മിനിറ്റോളം ഓടി ഒരു തോടിൻ്റെ സമീപം എത്തിയതും ശൗരി ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞ് വണ്ടി നിർത്തിച്ചു. ഓട്ടോ ചാർജ് കൊടുത്തിട്ട് അവൻ ആൽബർട്ടിനെയും കൂട്ടി റബ്ബർ തോട്ടത്തിൽ കൂടി നടന്നു.
“താമസിച്ചു ചെന്നാൽ മമ്മി വഴക്കു പറയുമോ..”
ശൗരി ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല..ഒൻപത് മണിയാകും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ശൗരിച്ചേട്ടൻ്റെ കൂടെയാണെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് പോകാൻ സമ്മതിച്ചത്..”
ആൽബർട്ട് പറഞ്ഞു.
“ഏതാ ഈ ആൻ്റി..”
ആൽബർട്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി തിരക്കി.
“ഇത് എൻ്റെ സെറ്റപ്പിലുള്ള ഒരു ആൻ്റിയാണ്.. പേര് ഞാൻ പറയുന്നില്ല.. നിൻ്റെ ഭാഗ്യം അവര് സമ്മതിച്ചത്.. പിന്നെ എനിക്കൊരു വള കൂടി തരണം കേട്ടോ നാളെ..”
ആൽബർട്ട് മൂളി.
അവർ സംസാരിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ഓട്ടോ അവരെ കടന്നു പോയി..
“വേഗം വാ..”
ആൽബർട്ടിന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ഓട്ടോ പോയ വഴിയിലൂടെ നടന്നു. ഓട്ടോ തിരികെ വരുന്നത് കണ്ടതും ശൗരി ആൽബർട്ടിനെയും വിളിച്ച് ഒരു മരത്തിൻ്റെ പിന്നിലായി ഒളിച്ചു നിന്നു.
അത് പോയതും ഇരുവരും വീണ്ടും നടപ്പ് തുടർന്നു. റോഡ് സൈഡിൽ നിന്ന് അല്പം ഉള്ളിലായി കണ്ട ഒരു വീട്ടിലേക്ക് ശൗരി കയറി. പിന്നാലെ ആൽബർട്ടും. ശൗരി ചെന്ന് വീടിൻ്റെ വാതിലിൽ മെല്ലെ മുട്ടി. പെട്ടെന്ന് മുൻവശത്തെ ലൈറ്റ് ഓഫായി. വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.
“വാ…”
ശൗരി ആൽബർട്ടിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ആരോ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. അകത്ത് ഇരുട്ടായിരുന്നു. ഒരു മുറിയിലും ലൈറ്റ് ഇല്ലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു തീപ്പെട്ടിക്കോൽ ഉരഞ്ഞു. അതൊരു മെഴുകുതിരിയിലേക്ക് നാളം പകർന്നു. തൊട്ടടുത്ത് റാണിയെ കണ്ടതും ആൽബർട്ട് അന്തം വിട്ടു നിന്നു. എന്നാ ഒരു ചരക്കാ.. അവനോർത്തു.
“മോനാ മുറിയിൽ പോയി ഇരുന്നോ”
റാണി ആൽബർട്ടിനോട് പറഞ്ഞു. ആൽബർട്ട് മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തിൽ അവൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് പോയി.
“എടാ.. നീ തൽക്കാലം ഇവിടെ ഇരിക്ക്.. ഞാനാ ചെക്കനെ ഒന്ന് സുഖിപ്പിക്കട്ടെ..”
റാണി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ശൗരി അമ്പരന്നു.
“അപ്പോ ഞാൻ വരണ്ടേ..”
“നീയിപ്പൊ വന്നാൽ ആ ചെക്കൻ നോക്കിയിരിക്കത്തെ ഒള്ളൂ.. അവനെ ഒന്ന് ഞാനൊന്ന് നല്ലപോലെ സുഖിപ്പിച്ചാൽ അവൻ ഇനിയും വരും.. നമുക്ക് ഗുണമുണ്ടാകുന്ന കാര്യമല്ലേ.. ഒന്ന് സമ്മതിക്കെടാ…”
ശൗരി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“അവൻ എന്നാ നേരം പിടിച്ചു നിൽക്കാനാ.. അത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് സുഖിക്കണേൽ നീ തന്നെ വേണ്ടേ…”
ശൗരി തലയാട്ടി.
“എങ്കിൽ ഇവിടിരുന്നോ..”
അവൻ്റെ കവിളിലൊന്നു തഴുകിയിട്ട് റാണി
മെഴുകുതിരിയുമായി ബെഡ്റൂമിലേക്ക് ചെന്നു.
കട്ടിലിൻ്റെ ഓരത്ത് ആൽബർട്ട് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്ത് പറ്റി ടെൻഷനാണോ..”
അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി റാണി തിരക്കി.
ആൽബർട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
റാണി വന്ന് അവൻ്റെയരികിലിരുന്നു.. ആൽബർട്ടിൻറെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി കൂടി വന്നു..
റാണി അവൻ്റെ കയ്യെടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് മെല്ലെ തഴുകി..
“പേടിയുണ്ടോ..”
ആൽബർട്ട് ചെറുതായിട്ട് തലയനക്കി..
“പേടിക്കേണ്ട.. എന്ത് വേണേലും ആൻ്റി ചെയ്ത് തരാം ട്ടോ..”
“ശൗരി എന്തിയെ..”
ആൽബർട്ട് ചോദിച്ചു.
“അവൻ അപ്പുറത്തിരിപ്പുണ്ട്.. ഇപ്പൊഴേങ്ങും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല..”
“ലൈറ്റ് ഇടാമോ ചേച്ചീ..”
അവൻ ചോദിച്ചു.
“പിന്നെന്താ.. ഇടല്ലോ..”
അവൾ ചെന്ന് മുറിയിലെ സ്വിച്ച് ഓണാക്കി. ലൈറ്റിൻ്റെ വെട്ടത്തിൽ തൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മദാലസയെ അവൻ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു.
അവൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് റാണിക്ക് ചിരി വന്നു.
“മുടി എടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് ഇടാമോ..”
റാണി തൻ്റെ പിന്നിയ മുടിക്കെട്ട് ഇടത്തേ തോളിലേക്കിട്ടു..
“മതിയോ..”